Therion - Deggial (2000)
mijn stem
38 stemmen
Zweden
Metal
Label: Nuclear Blast
-
Seven Secrets of the Sphinx (3:36)
-
Eternal Return (7:10)
-
Enter Vril-Ya (6:38)
-
Ship of Luna (6:28)
-
The Invincible (5:09)
-
Deggial (5:03)
-
Emerald Crown (5:29)
-
The Flight of the Lord of Flies (1:22)
-
Flesh of the Gods (4:06)
-
Via Nocturna, Pts. 1-2 (9:32)
-
O Fortuna (3:26)
0
geplaatst: 12 december 2020, 15:03 uur
Na het voortreffelijke Vovin is dit schijfje wel een behoorlijke tegenvaller.
Het geheel is buitengewoon grillig, zwakke nummers en goede composities wisselen elkaar af en er zit 1 duidelijke miskleun bij: Het tweeluik Via Nocturna zit zo rommelig in elkaar, geen structuur te herkennen dat ik er geen chocola van kan maken. Daarbij zijn de koor vocalen wederom onverstaanbaar en nauwelijks te volgen. Dat was ook al bij Vovin te merken maar als de compositie niet deugt dan kan je met recht van een miskleun spreken.
Eternal Return is daarentegen knap gedaan met veel dynamiek en tempowisselingen. Met Enter Vril-Ya had er meer ingezeten als de koren met meer overtuiging harder gemixed was geweest.
Ship Of Luna is ook behoorlijk afwisselend en daardoor ook boeiend tot het eind.
Flesh Of Gods brengt klassiek geschoolde hard rock waarin de onvermijdelijke koren toch ietwat misplaatst zijn.
O Fortuna is dan toch een welkome afsluiter bij dit teleurstellend werkstuk.
Het geheel is buitengewoon grillig, zwakke nummers en goede composities wisselen elkaar af en er zit 1 duidelijke miskleun bij: Het tweeluik Via Nocturna zit zo rommelig in elkaar, geen structuur te herkennen dat ik er geen chocola van kan maken. Daarbij zijn de koor vocalen wederom onverstaanbaar en nauwelijks te volgen. Dat was ook al bij Vovin te merken maar als de compositie niet deugt dan kan je met recht van een miskleun spreken.
Eternal Return is daarentegen knap gedaan met veel dynamiek en tempowisselingen. Met Enter Vril-Ya had er meer ingezeten als de koren met meer overtuiging harder gemixed was geweest.
Ship Of Luna is ook behoorlijk afwisselend en daardoor ook boeiend tot het eind.
Flesh Of Gods brengt klassiek geschoolde hard rock waarin de onvermijdelijke koren toch ietwat misplaatst zijn.
O Fortuna is dan toch een welkome afsluiter bij dit teleurstellend werkstuk.
* denotes required fields.
* denotes required fields.