Becoming the Archetype - Terminate Damnation (2005)

Retestrakke, bijna machinale metalcore. Het album heeft desondanks wat problemen. Het ontbreken van clean gezongen refreinen komt het luistergemak niet ten goede en de voortdurende schreeuwzang is een beetje monotoon. Ook de aanwezigheid van een aantal langdradige piano- en akoestische gitaar-intermezzo's misstaan een beetje tussen al het gebeuk. Neemt niet weg dat het een lekker brute plaat is, met een ritmesectie waar je u tegen zegt.

Dat maakt deze plaat nou juist zo speciaal, dat piano intermezzo in Elegy is echt het briljantste dat een 'metalcore' band ooit heeft voortgebracht, de spanning die ze creëren om vervolgens terug te keren naar een beukend einde is echt fenomenaal!

Die akoestische gitaar track (night's sorrow) hadden ze beter later op de plaat kunnen zetten want nu komt ie gelijk achter Elegy en aangezien daar al een groot 'rustig' stuk in zat haalt het wel een beetje de vaart uit de plaat, maar dat maakt 'The Epigone' weer helemaal goed, met een donker intro die vervolgens echt knalt (letterlijk en figuurlijk).

Jammer dat ze deze lijn niet hebben voortgezet op hun volgende albums maar voor dit album geef ik toch een 4,5*

Is het meer mensen opgevallen dat 'Into Oblivion' op ongeveer 2 minuten wel wat wegheeft van 'Hotel California'? Een beetje een uitgekauwde akkoordenprogressie zou ik zeggen.
Verder best een puike plaat hoor.

Bijzonder technische death metal, met een aantal sterke intermezzo's. Geen revolutie op metal gebied maar goed aan te horen. 3,0