Infamous Mobb - Special Edition (2002)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Landspeed
-
Intro (1:10)
-
IM3 (4:44)
-
Born Again (3:51)
met Hostyle
-
Killa Queens (4:04)
-
Special Edition (3:27)
-
I Rep (2:39)
-
Family (Skit) (0:38)
met Prodigy
-
Mobb Niggaz (The Sequel) (4:25)
met Prodigy
-
Reality Rap (5:07)
-
Make a Livin' (3:58)
-
We Don't Give A... (4:25)
met Havoc
-
Back in the Days (4:09)
met Chinky
-
B.I.G. - T.W.I.N.S. (3:02)
-
We Strive (4:37)
met Ty-Maxx
-
We Will Survive (4:19)
met Chinky
-
War (7:07)
0
eazyfan
geplaatst: 6 januari 2007, 13:47 uur
En Mobb Deep dan niet?? Sorry maar zijn wel gelinked met elkaar 
0
geplaatst: 15 februari 2008, 18:09 uur
jammer dat 'Different Worlds' hier niet op staat, vette track
0
geplaatst: 12 november 2008, 15:09 uur
Ik vind het vooral jammer dat Infamous Mobb niet eerder een album heeft uitgebracht. Echt jammer, dat zou vet zijn geweest met Havoc-producties rond '96
0
geplaatst: 18 januari 2009, 13:28 uur
Jezus Christus die beat van We Don't Give A F... Echt super vet, en donker.
De rest van dit album klinkt meestal totaal anders. Maar slecht is het niet. Er staan wat mindere nummers op. Maar het is toch fijn om naar te luisteren. Tekstueel is het beter dan nu, maar het is nog steeds niet echt geweldig.
Lekkere nummers onder andere:
- Mobb Niggaz
- We Don't Give A F*ck (damn....)
- Back In The Days
- B.I.G T.W.I.N.S
- We Strive
- War
3,5*
De rest van dit album klinkt meestal totaal anders. Maar slecht is het niet. Er staan wat mindere nummers op. Maar het is toch fijn om naar te luisteren. Tekstueel is het beter dan nu, maar het is nog steeds niet echt geweldig.
Lekkere nummers onder andere:
- Mobb Niggaz
- We Don't Give A F*ck (damn....)
- Back In The Days
- B.I.G T.W.I.N.S
- We Strive
- War
3,5*
0
geplaatst: 27 juni 2009, 16:59 uur
We Rep QB 4 the IM3
Niet allemaal sterke producties maar wel een paar toppers
IM3
War
Killa Queens
Mobb Niggaz
Niet allemaal sterke producties maar wel een paar toppers
IM3
War
Killa Queens
Mobb Niggaz
0
geplaatst: 2 juni 2010, 11:30 uur
Goed album dit, gewoon rauwe QB rap
beat van we don't give a fuck is trouwens echt niet normaal goed.
Een van de laatste goede Havoc beats van dit decennium
beat van we don't give a fuck is trouwens echt niet normaal goed.
Een van de laatste goede Havoc beats van dit decennium
0
geplaatst: 14 juli 2011, 16:07 uur
Heerlijk ruige QB plaat dit. Stuk toffer dan wat Mobb Deep meestal maakt in deze eeuw.
0
geplaatst: 13 maart 2016, 17:55 uur
Een paar missers staan er wel tussen, maar overall blijf ik dit toch wel erg vermakelijk vinden. Knallers genoeg, paar hele toffe Alchemist producties ook. Dope.
0
geplaatst: 29 april 2020, 13:21 uur
Off-shoot van Mobb Deep, dus echte QB-rap in de hoek van Capone-N-Noreaga en Mobb Deep ten tijde van Thug Muzik. Het is wel een plaat die duidelijk maakt hoe bepalend het stemgeluid van een mc kan zijn voor de overall kwaliteit.
Er zit een rapper bij die klinkt als een rap pavarotti (gastrapper Hostyle?), Ty Nitty die klinkt als Sticky Fingaz die door een voicebox spreekt, en twee rappers die gewoon anoniem blijven. Komt bij dat de rappers eigenlijk niks te vertellen hebben. Op het moment dat Prodigy zijn kop opsteekt op Killa Queens schrik je je een hoedje: het is de eerste verse waarvan je zowaar registreert wat er wordt gezegd. Hetzelfde gebeurt op We Don't Give a F, waar Havoc met maar 8 regels de rest van de kaart rapt.
Omdat de hooks en teksten door de stemmen wat idioot klinken (Born Again) worden de producties - het sterke punt van de plaat - regelmatig tekortgedaan. Titelnummer Special Edition werkt omdat de rappers elkaar constant afwisselen, waardoor de verveling steeds wordt uitgesteld.
De producties van The Alchemist, die de meeste beats deed op deze plaat, zitten hier allemaal iets meer in de horrorsoundtrack-hoek dan de meer sferische, onderkoelde MD-producties van Havoc. Neemt niet weg dat Alchemist - waar ik nog niet echt een totaaloverzicht van heb - hier liet zien dat hij makkelijk het stokje kon overnemen van Havoc, en wist hoe hij gericht moest produceren. En betere rappers verdiende.
Betere nummers zijn IM3, Special Edition, en War, I Rep, Mobb Niggaz, het soulvolle Back In The Days, Shuggie Otis-flip Big T.W.I.N.S.. Maar de uitschieter is zoals hierboven gezegd de zeldzame Havoc-productie We Don't Give A... .
Er zit een rapper bij die klinkt als een rap pavarotti (gastrapper Hostyle?), Ty Nitty die klinkt als Sticky Fingaz die door een voicebox spreekt, en twee rappers die gewoon anoniem blijven. Komt bij dat de rappers eigenlijk niks te vertellen hebben. Op het moment dat Prodigy zijn kop opsteekt op Killa Queens schrik je je een hoedje: het is de eerste verse waarvan je zowaar registreert wat er wordt gezegd. Hetzelfde gebeurt op We Don't Give a F, waar Havoc met maar 8 regels de rest van de kaart rapt.
Omdat de hooks en teksten door de stemmen wat idioot klinken (Born Again) worden de producties - het sterke punt van de plaat - regelmatig tekortgedaan. Titelnummer Special Edition werkt omdat de rappers elkaar constant afwisselen, waardoor de verveling steeds wordt uitgesteld.
De producties van The Alchemist, die de meeste beats deed op deze plaat, zitten hier allemaal iets meer in de horrorsoundtrack-hoek dan de meer sferische, onderkoelde MD-producties van Havoc. Neemt niet weg dat Alchemist - waar ik nog niet echt een totaaloverzicht van heb - hier liet zien dat hij makkelijk het stokje kon overnemen van Havoc, en wist hoe hij gericht moest produceren. En betere rappers verdiende.
Betere nummers zijn IM3, Special Edition, en War, I Rep, Mobb Niggaz, het soulvolle Back In The Days, Shuggie Otis-flip Big T.W.I.N.S.. Maar de uitschieter is zoals hierboven gezegd de zeldzame Havoc-productie We Don't Give A... .
* denotes required fields.
* denotes required fields.