Clap Your Hands Say Yeah - Only Run (2014)
mijn stem
23 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Xtra Mile
-
As Always (4:49)
-
Blameless (3:04)
-
Coming Down (3:43)
met Matt Berninger
-
Little Moments (3:10)
-
Only Run (4:44)
-
Your Advice (3:28)
-
Beyond Illusion (3:59)
-
Impossible Request (3:38)
-
Cover Up (5:08)
met Kid Koala
-
Impossible Request [Alt Version] * (4:12)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
35:43
(39:55)
0
geplaatst: 18 juni 2014, 13:02 uur
Van het debuut uit 2005 was en ben ik nog steeds groot fan.
Hele leuke aanstekelijke eigenwijze pop muziek.
De tweede plaat werd daardoor opgeslokt door de gitzwarte schaduw van dat debuut. Want zo fris en interessant als dat debuut was, zo 'meh' was de tweede plaat. Op zichzelf was dit een redelijke plaat, maar als fan was ik toch teleurgesteld. De tweede plaat leek ook met enige haast uitgebracht. Ik kreeg het gevoel dat de band geschrokken was van hun onverwachte succes en halsoverkop van zichzelf en/of de platenmaatschappij met een vervolg op de proppen moesten komen.
De derde plaat beviel nog slechter, deels door die nog steeds aanwezige schaduw, maar die derde plaat was misschien ook niet zo goed.
Toen was het een tijd stil.
Lead zanger Alec Ounsworth had wat redelijke solo projecten die, gek genoeg, ook niet helemaal los konden weken van die grote schaduw.
Nu, bijna tien jaar na het debuut, en slechts een fractie van de bandleden is daar dan een vierde plaat.
Puur uit nieuwsgierigheid heb ik het geprobeerd. Pitchfork had de band eindelijk weer een een gematigde positieve recensie gegeven en sprak over een nieuwe weg die de band ingeslagen was.
Op moment van schrijven ben ik bezig met mijn derde luisterbeurt. Naar mijn mening te vroeg om nog een hard oordeel te vellen, maar hoe leuk en tof ik dit nu ervaar had ik niet met mijn eerste paar luisterbeurten van de platen na het debuut.
Dit klinkt fris, dit klinkt spannend en leuk en vooral geheel los van die grootse schaduw.
Clap Your Hands Say Yeah heeft een nieuw geluid ontwikkeld, heeft zichzelf opnieuw uitgevonden en het is een geluid die naar meer smaakt.
Voor nu geef ik dit album 3,5 ster, maar het zou best nog verhoogd kunnen worden.
Hele leuke aanstekelijke eigenwijze pop muziek.
De tweede plaat werd daardoor opgeslokt door de gitzwarte schaduw van dat debuut. Want zo fris en interessant als dat debuut was, zo 'meh' was de tweede plaat. Op zichzelf was dit een redelijke plaat, maar als fan was ik toch teleurgesteld. De tweede plaat leek ook met enige haast uitgebracht. Ik kreeg het gevoel dat de band geschrokken was van hun onverwachte succes en halsoverkop van zichzelf en/of de platenmaatschappij met een vervolg op de proppen moesten komen.
De derde plaat beviel nog slechter, deels door die nog steeds aanwezige schaduw, maar die derde plaat was misschien ook niet zo goed.
Toen was het een tijd stil.
Lead zanger Alec Ounsworth had wat redelijke solo projecten die, gek genoeg, ook niet helemaal los konden weken van die grote schaduw.
Nu, bijna tien jaar na het debuut, en slechts een fractie van de bandleden is daar dan een vierde plaat.
Puur uit nieuwsgierigheid heb ik het geprobeerd. Pitchfork had de band eindelijk weer een een gematigde positieve recensie gegeven en sprak over een nieuwe weg die de band ingeslagen was.
Op moment van schrijven ben ik bezig met mijn derde luisterbeurt. Naar mijn mening te vroeg om nog een hard oordeel te vellen, maar hoe leuk en tof ik dit nu ervaar had ik niet met mijn eerste paar luisterbeurten van de platen na het debuut.
Dit klinkt fris, dit klinkt spannend en leuk en vooral geheel los van die grootse schaduw.
Clap Your Hands Say Yeah heeft een nieuw geluid ontwikkeld, heeft zichzelf opnieuw uitgevonden en het is een geluid die naar meer smaakt.
Voor nu geef ik dit album 3,5 ster, maar het zou best nog verhoogd kunnen worden.
0
geplaatst: 4 januari 2015, 19:26 uur
Een heerlijk album dat gelijk uit de startblokken schiet. Met As Always, Blameless en het prijsnummer Coming Down (door de vreemde maar bijzondere samenzang met Matt B.) weet CYHSY zeker te overtuigen. Tegen het einde aan verslapt de spanning een beetje en is de grote verrassing eraf. Maar mede door het grootse geluid, effectief gebruik van de drums en electronica, is Only Run zeker het luisteren waard.
* denotes required fields.
* denotes required fields.