Ted Nugent - Free for All (1976)

Raar laag gemiddelde van één van Ome Ted's klassiekers.

Free-For-All, Turn It Up, I Love You So I Told You a Lie (met volgens mij Meatloaf) zijn zeker prima songs.

Legendarische wildjagende gitarist/zanger, ooit lid van de Amboy Dukes (journey to the center of my mind).
Ome Ted's tweede werkje, maar vooral een zeer toegankelijke.
Hij wist al heel vroeg dat hij geen goede zanger zou zijn, dus hij huurde Meta Loaf in om zijn vocale bijdrage te laten leveren.
(leuke combinatie: Ted schiet het wild en ome Meat eet het op).
Together is daardoor het topnummer geworden (nog voor de cd Bat out of Hell).
Leuke 3-sterren plaat.

Ruzie ten tijde van de opnames, zanger Derek St.Holmes verliet tijdelijk de band vanwege artistieke menigsverschillen met ome Ted.
De opener zingen Ted en Derek nog samen, alleen zingt Derek de tracks 2,4 en 7.
De nog totaal onbekende Meat Loaf zong de rest, minder theatraal als waar Meat Loaf later bekend mee geworden is want de zang is hier ondergeschikt aan de gitaar al is "Together" daarop de uitzondering.

Ik vind dit album beter als het debuut, er is meer aandacht besteed aan de afwerking van de songs en zwakke nummers staan er eigenlijk niet op.
Uitschieters zijn het swingende titelnummer, het Stranglehold achtige "Writing on the Wall" en het mooie "Together".

Als bonus tracks 2 live-versies van de eerste 2 nummers die in weinig verschillen van de studio versies.
Ook een overbodige andere versie van "Street Rats" erop maar dat mag de pret niet drukken, 4 sterren.

De eerste 2 nummers zijn wel erg lekker. De rest vind ik redelijk en together is het beste nummer van deze plaat voor mij.

Altijd jammer gevonden dat die derek gewoon niet alles zingt. Ted zijn vocals zijn behoorlijk beperkt daar is iedereen het wel over eens denk ik. Zijn ego daarin tegen is onbeperkt. Daardoor is deze ad/hd muzikant/ gun slinger/jager/gigolo en zelfs hulp sheriff een van de meest kleurrijkste muzikanten die ik ken. Wat heb ik gelachen met deze dude. Op de dvd ted behind the music komt er maar geen einde aan de mans uitgesproken mening vet lachen. Maar deze cd is van een meer dan behoorlijk niveau. Goede sterke nummers helaas niet alles maar bij wie is dat wel het geval. free for all, dog eat dog, together. In europa heeft hij nooit zo'n succes gehad jammer.

Wederom een goed album wat weer z'n hoogtepunten (Free for all, Together, Dog eat dog, Writing on the wall en I love you so...) kent alsmede wat mindere goden (de rest). Toch heeft Nugent een heerlijke gitaargeluid wat uit duizenden herkenbaar is. Grappig inderdaad dat Meat Loaf op dit album te horen is.

Ome Ted kwam hier met een vrij aardig album. Vooral de eerste helft is sterk.

Hij begint best lekker, deze plaat, met de eerste twee pakkende nummers die (ook blijkens de stemmen hier) ieders favorieten zijn, gevolgd door Stanglehold deel II: Writing on the Wall.

Meat Loaf op vocals is naar omstandigheden zo slecht nog niet, maar mooi kan ik het ook niet vinden. Ik moet zeggen dat ik Ted zelf veel liever hoor - hij zal minder goed kunnen zingen, maar ik vind zijn stem veel prettiger. Writing on the Wall is minder dan Stranglehold omdat de zang het niet haalt bij die van Derek (en ook Ted op Stranglehold), en ook simpelweg omdat het instrumentele stuk er teveel op lijkt. Ik meen trouwens ook hier en daar in een solo stukken te horen die later live in solo's bij andere nummers verwerkt zijn.

Deze plaat laat net als het debuut ook weer goed zien waarom een pakkend nummer meer moet zijn dan een lekkere riff, een gitaarsolo en een refrein dat je bijblijft. Er is ook hier weer teveel "vulmateriaal" van deze soort. Pak je de 5 beste nummers van dit album met de 5 beste van zijn debuutalbum, dan heb je een wereldalbum - zoals Double Live Gonzo dat is. Nu blijf je aan het eind van de plaat met die nare nasmaak van een paar 13-in-een-dozijnrefreintjes die nog in je hoofd zitten - het mooie begin ben je dan al haast vergeten.

Dan hoorde ik het dus goed vanochtend. Ik dacht al bij mezelf "dit klinkt als Meat Loaf" en het is dus ook echt zo.
Wat een laag gemiddelde heeft dit album zeg! Terwijl ik de kwaliteit niet echt minder vind dan Ted's debuut. Vooral het ronkende gitaargeluid van "Dog Eat Dog" vind ik echt fantastisch. Ted zingt inderdaad wel wat minder als Derek maar echt storend word het nergens. Prima tweede plaat van Nugent.

Grappig dat Meat Loaf hier sommige tracks heeft ingezongen, het is zo verschillend van zijn bekende style dat dit mij eerder nog geen eens was opgevallen!
Ted Nugent zijn eerste album klonk al erg lekker, en deze straight no nonsense rock houd hij op dit album GELUKKIG ook nog vast!
Het album luistert heerlijk weg en is wat rock muziek hoort te zijn! Beetje cliché? Sure, maar dat kan de pret niet drukken.

Voor nu een dikke 4 sterren!
Uitschieters zijn: Dog Eat Dog, Writing On The Wall & Hammerdown wat mij betreft.