Ted Nugent - Free for All (1976)

Hij begint best lekker, deze plaat, met de eerste twee pakkende nummers die (ook blijkens de stemmen hier) ieders favorieten zijn, gevolgd door Stanglehold deel II: Writing on the Wall.

Meat Loaf op vocals is naar omstandigheden zo slecht nog niet, maar mooi kan ik het ook niet vinden. Ik moet zeggen dat ik Ted zelf veel liever hoor - hij zal minder goed kunnen zingen, maar ik vind zijn stem veel prettiger. Writing on the Wall is minder dan Stranglehold omdat de zang het niet haalt bij die van Derek (en ook Ted op Stranglehold), en ook simpelweg omdat het instrumentele stuk er teveel op lijkt. Ik meen trouwens ook hier en daar in een solo stukken te horen die later live in solo's bij andere nummers verwerkt zijn.

Deze plaat laat net als het debuut ook weer goed zien waarom een pakkend nummer meer moet zijn dan een lekkere riff, een gitaarsolo en een refrein dat je bijblijft. Er is ook hier weer teveel "vulmateriaal" van deze soort. Pak je de 5 beste nummers van dit album met de 5 beste van zijn debuutalbum, dan heb je een wereldalbum - zoals Double Live Gonzo dat is. Nu blijf je aan het eind van de plaat met die nare nasmaak van een paar 13-in-een-dozijnrefreintjes die nog in je hoofd zitten - het mooie begin ben je dan al haast vergeten.

Dan hoorde ik het dus goed vanochtend. Ik dacht al bij mezelf "dit klinkt als Meat Loaf" en het is dus ook echt zo.
Wat een laag gemiddelde heeft dit album zeg! Terwijl ik de kwaliteit niet echt minder vind dan Ted's debuut. Vooral het ronkende gitaargeluid van "Dog Eat Dog" vind ik echt fantastisch. Ted zingt inderdaad wel wat minder als Derek maar echt storend word het nergens. Prima tweede plaat van Nugent.

Grappig dat Meat Loaf hier sommige tracks heeft ingezongen, het is zo verschillend van zijn bekende style dat dit mij eerder nog geen eens was opgevallen!
Ted Nugent zijn eerste album klonk al erg lekker, en deze straight no nonsense rock houd hij op dit album GELUKKIG ook nog vast!
Het album luistert heerlijk weg en is wat rock muziek hoort te zijn! Beetje cliché? Sure, maar dat kan de pret niet drukken.

Voor nu een dikke 4 sterren!
Uitschieters zijn: Dog Eat Dog, Writing On The Wall & Hammerdown wat mij betreft.