Ted Nugent - Intensities in 10 Cities (1981)

Originele albumtitel

Een beetje vreemd album. Live weliswaar, maar alleen met niet eerder uitgebrachte nummers. Of ze dan beter klinken dan "in de studio" is dus niet mogelijk.
Eerste gedachte is dat de plaat behoorlijk dof klinkt, wat luisteren wat bemoeilijkt.
De nummers zijn los van elkaar op de plaat gezet wat je geen echt live album gevoel geeft.
Maar los daarvan zit er toch wel een hoop energie in de plaat, het alleen wat beter in elkaar gezet moeten worden.
Voor die hard TN fans

Ted Nugent vol energie op dit live album! Grappig dat deze nummers nooit een studio opname hebben gekregen maar dat zorgt er tegelijkertijd ook wel voor dat dit album een beetje moet groeien.
Vind het lekker om naar te luisteren, sommige nummers heeft Tedje ook vaker live gespeeld bijvoorbeeld Put Up Or Shut Up.

Luistert erg lekker weg en een aanwinst in mijn vinyl collectie!
3,5*

Stond in '85 met dit album en opvolger 'Nugent' in mijn handen en kocht laatstgenoemde. Nu ik 'Intensities in 10 Cities' op LP heb opgescharreld, blijkt hoe rampzalig mijn keuze destijds was. Heel wat beter dan het slappe 'Nugent' zit de vaart er op 'Intensities' behoorlijk in, het klinkt hard en venijnig en bevat een aantal leuke composities. 't is even wennen aan al die aankondigingen van nieuwe songs op iets wat men eerder als studioplaat zou verwachten. Hang er na verdere luisterbeurten wel eens een score aan.

Luister op dit moment naar het live album 'Cape Cod' van dezelfde tour. En ga volledig uit mijn dak. 79 minuten volgepropte cd van een fm radio show van maart 1981. Een vrij goede opname dus en geen halfbakken bootleg geluid. Vier nummers die ook op 'Intensities 'staan met een brute ruim negen minuten lange uitvoering van 'My Love is Like a Tire Iron' , wereldnummer overigens. 'Stranglehold ' ''Motorcity Madhouse' 'Scream Dream' en 'Wang Dang Sweet Poon Tang' staan er onder andere ook op natuurlijk. Wat was Uncle Ted hier in absolute topvorm. Lekker agressief en vol passie en overgave gespeeld. Oja , gewoon bij bol.com gekocht. Of mag ik geen reclame maken voor een bootleg of is het wel een bootleg? Dan sluit ik af dat deze 'Intensities' plaat een geweldig live document is en de beste periode van Ted Nugent afsluit voor ten minste 14 jaar om dan weer ijzersterk terug te komen met oa. 'Spirit of the Wild' en 'Craveman'.

Het leukste aan deze plaat vind ik de titel. De muziek valt zwaar tegen. Geen jeugdsentiment voor mij, daarvoor kocht ik hem te laat. Waarschijnlijk was Ted een prima gitarist in het pre-Eddie van Halen tijdperk, Ik kan in ieder geval nog steeds met veel plezier naar zijn debuut Ted Nugent - Ted Nugent (1975) luisteren. Helaas bleef Ted op dit album uit 1981 qua gitaarspel in de jaren '70 hangen. Wat erger is: ik hoor tien vrij stompzinnige nummers, waarvan ik hoop dat Ted ze zelf ook niet al te serieus neemt. Komt op mij over dat het previously unreleased livetracks zijn omdat ze niet goed genoeg waren voor zijn albums tot dan toe.

Zeker wel jeugdsentiment voor mij. Kocht de plaat op de dag dat ie uitkwam. En grijs gedraait uiteraart.
De nummers zijn van een aardig hoog niveau en het gitaarwerk is echt goed. Qua gitaarwerk in de jaren 70 blijven hangen? Wat is daar verkeerd aan eigenlijk? De eerste plaat van hem komt ook uit de jaren 70 toch? Deze plaat was ook een tussendoortje zeg maar , maar ik vind hem heerlijk.

Vind je dat echt heel vreemd bij opnames van zijn 1980 tour?

Ik denk dat hnzm bedoelt dat er met Eddie van Halen toch echt vernieuwend gitaarwerk te horen was, waar Nugent zich dus niet door heeft laten beïnvloeden. Gelukkig niet .