Secret Machines - Ten Silver Drops (2006)

Is dit een volledig album? Ik ben alvast benieuwd

Als dit beter is dan de voorganger moet ik meer dan 5 sterren uitdelen

whaaa, beterrr, ben erg benieuwd!

Grappig dat dit op 679 uitkomt. Verder ben ik wel benieuwd, de vorige plaat was inderdaad erg goed.

Wauw, mooie plaat hoor, deze ga ik zeker kopen.
De nummers hebben over het geheel gezien een net iets hoger liedjes-gehalte dan de vorige twee albums. De nummers staan naar mijn idee meer op zichzelf, maar de kenmerkende stuwende sound van Now Here Is Nowhere is zeker niet verdwenen. Het is allemaal net wat pop-ier, duidelijker en een klein tikkeltje vrolijker. Of dit album als geheel dan ook een hogere waardering verdient ben ik nog niet achter.....
Faded Lines is wat mij betreft de topper, heerlijk gitaarloopje.

Toppplaat.

Ik krijg toch een dubbel gevoel bij dit album; het vorige album 'Now Here is Nowhere' is m.i. een van de beste albums van de laatste jaren. Maar nu ik dit album beluister: het klinkt verdorie praktisch hetzelfde! Misschien ietsje poppiër en vrolijker, zoals Timing al aangaf. Maar ik krijg het idee dat ik dezelfde nummers hoor, weliswaar met andere teksten en af en toe een ander melodietje. Ik moet het nog een paar keer beluisteren om tot een eindoordeel te komen denk ik. Niettemin begin ik met 4*, want een kopie van een 5* album is natuurlijk niet helemaal verkeerd

Ik heb dit album nu al een paar keer beluisterd en het klinkt errug goed! Binnenkort een definitief cijfer, maar het haalt de 4* denk ik wel. Faded Lines in ee goed nummer.

Paar nummers gehoort, en klinkt erg goed. Als hij morgen voor een redelijk prijsje in de platenzaak ligt, neem ik hem mee

Prima plaatje. Na verloop van tijd raak ik de draad een klein beetje kwijt (begint de zang me wat te vervelen), maar dat komt op de langere termijn wel goed denk ik: gewoon nog vaker beluisteren.
Nog nooit van deze band gehoord, dus dit was de kennismaking.

Dit album zit bij mij een beetje op het randje. Het ene moment kan ik hem niet aanhoren, het andere vind ik hem best geweldig. Ik hoor trouwens ook weinig verschil met de voorganger.

Dit herken ik: ik noem dat altijd jo-jo platen
Momenteel vind ik hem dus weer wel goed, vandaar een halfje erbij gejojoot.

Leuke muziek dit, alleen ik heb wel het gevoel dat het allemaal net een tikje minder is dan Broken Social Scene. Misschien iets beter gaan beluisteren.

Dit album is mijn eerste kennismaking met Secret Machines en het bevalt goed. stem van zanger pakt gelijkt bij de eerste luistertbeurt. Na een paar keer gaat wat vervelen maar niet irriteren en de muzikaal luistert lekker weg. Na wat vaker luisteren gaat me opvallen hoe goed de nummer kwa opbouw en muzikaal inelkaar zitten. De nummer blijven spannend en gaan niet vervelen. Als ik dit album op zet wil ik hem ook gelijk helemaal luisteren van het eerste nummer gelijk.

Dus samengevat: muziekaal zeer goed, zanger redelijk maar gaat niet irriteren dus een ruime 4,5*

Mooi album zeg! Ik moet zeggen dat ik het begin een stuk sterker vind dan het einde, maar het verveelt geen moment. Laat ik na 2 keer luisteren maar eens beginnen met 4*

Ik ga 'm verhogen naar 4,5*! Geweldig album... Het enige minpunt vind ik Daddy's in the Doldrums.

Gelijk na aanschaf twee keer gedraaid en weer weggelegd.Ik vond het een klasse minder dan Now Here Is Nowhere.Maar sinds kort weer goed beluisterd en bij Daddy's in the doldrums,i hate pretending en faded lines nog steeds het zelfde gevoel.Maar wat zijn I want to know if it's still possible en1,000 seconds geweldigge nummers!( Pink Floyd???) En de eerste drie nummers worden ook steeds beter.Jammer van die de middelste nummers ,ook na tig keer luisteren vind ik ze erg glad .Maar toch dankzij I want to know 4 sterren.

All at Once (It's Not Important)

Het lijkt kort, maar het duurt toch ruim 40 minuten. Best een normale speelduur voor een CD tegenwoordig.

Ik heb deze eerder beken op MuMe maar toen was ie anders; met tracktijden erbij en een ander, slechter, hoesje. Mijn stem is weg (ik weet niet hoeveel ik had gegeven ik pak de cd er eens even bij). En ook van de tracktijden vind ik het jammer... zo verrot was de cover toch niet??

De nummers die ik beluisterd heb All at once, lightning blue eyes en vooral I want to know..... zijn van een heel hoog niveau. Het is wel alles behalve hitgevoelige muziek dus een commerciële doorbraak zit er voor deze band niet echt in denk ik.

Vooral erg wissevallig dit. Ongeveer alle nummers zijn wel van hetzelfe niveau, maar binnen elk nummer worden best aardige momenten afgewisseld met uitermate zwakke. Behalve in het laatste nummer dan, want dat is van voor tot achter oer- en oerslecht. Volgens mij heeft Bon Jovi ze nooit zó erg gemaakt.
2.5*

Het zal wel weer aan mij liggen, maar ik kan je wederom echt niet volgen

Hoe, jij vindt het laatste nummer wel goed?

Ik vind het best goed. Er staat beter werk op, maar om het nou qua niveau onder Bon Jovi te plaatsen, gaat me wat te ver Maar goed, jij mag dat natuurlijk best vinden

Nu eens beter beluisterd en ZWAAR onderschat werkje dit. Alone,jealous and stoned, I want to know if it's still possible en all at once zijn echt wereldnummers.

Nu ik alles wat vaker heb beluisterd is het toch stukken minder dan de voorganger. Er staan nummers op die erg sterk zijn (2, 5 en 6), maar van nummers als 4, 7 en 8 begin ik een beetje de kriebels te krijgen... (ik zak naar 3,5*)

31 januari waren ze in de HMH, in het voorprogramma van de Foo Fighters, moet zeggen dat ze toen ook geweldig waren!
Ik denk dat ze live wat beter tot hun recht komen dan in de studio...

Vooralsnog vind ik het een uitstekend album. Het heeft wel wat van de voorganger weg maar dat vond ik ook een sterk album dus voor mij is dat geen probleem. Erg melodieus allemaal maar toch ook wel lekker rockend. Ik houd daar wel van. Enige nadeel is dat ik hem soms wat langdradig vind. En ja, dat had ik bij de vorige ook. Toch, 4,0 sterren is het me wel waard

Naar mijn mening beste album van deze heren.
Melodieen blijven hier wel hangen

Het album begint met drie briljante nummers, helaas zakt het daarna iets in, maar toch een zeer getalenteerde band die hierna met een nog beter album kwam.

Laatst maar weer eens opgezet. En wat een fijne luisterervaring was dat weer. Mezelf laten onderdompelen in die heerlijke 70's sound van de secret machines.

Een mooie live versie van The Secret Machines - Alone, Jealous, and Stoned (Live) - YouTube
Geweldig nummer blijft dat.

Goed nummer is dat inderdaad. Hele album maar weer eens luisteren.

Deze band in 2006 in het Paard gezien, als onderdeel van het Music In My Head Festival. Maakte toen best veel indruk op mij en degenen met wie ik daar was. Op diezelfde avond speelden later Editors. Ook een onvergetelijk optreden.