Peter Murphy - Lion (2014)

Als je besluit, als voormalig zanger van Bauhaus, op je nieuwste soloplaat een bonus CD toe te voegen met daarop krakers van Bauhaus (weliswaar gespeeld zonder de originele band), moet je toch behoorlijk overtuigd zijn van je nieuwste solowerk om dit niet te laten verbleken bij die oude krakers.
Ik ben nooit een liefhebber geweest van Murphy's solowerk maar bij dit album worden alle registers opengetrokken. De samenwerking met Killing Joke's Youth (Martin Glover) als producer is een goede.
Ik meen in de hoes van dit album ook het profiel van Youth zijn gezicht te herkennen (links).
Het album zit bomvol bombast en natuurlijk gaat Murphy met zijn zang vaak over de top (en neigt het soms naar Killing Joke's Jaz Coleman zijn gebulder). Maar het is lekker en het album heeft me al dagen in zijn greep. Er zitten mindere nummers in zoals Low Tar Stars en The Rose, maar titeltrack Lion, I am my own Name, Eliza, Loctaine, Holy Clown en opener Hang Up knallen werkelijk uit de speakers.
Waar Bauhaus 6 jaar geleden (alweer) een mispeer van een comeback plaat maakte brult Murphy hier als een ware leeuw.