Big Country - The Seer (1986)

Typische jaren '80 rock. Ik moet zeggen dat, hoe gedateerd ook, ik het nog steeds een prima album vind.
Het titelnummer (met Kate Bush) is een schitterend nummer en de singles One great thing, Look away en The Teacher staan als een huis.

Goeie plaat, tikt lekker weg en 'rockt' bij vlagen enorm (terwijl je er onbewust ook altijd een doedelzak in lijkt te horen...) Titelsong is inderdaad prachtig, net zoals Look Away, The Teacher and Remembrance Day.

4*

Ik vond m na de mooie platen the Crossing en Steeltown behoorlijk tegen vallen

Komt omdat ie iets commercieler klinkt. Maar als je daar doorheen prikt en de randomknop goed gebruikt blijft er nog genoeg moois over.

Was in die tijd dat de platenbaas het nodig vond dat er doorgebroken moest worden naar het grote publiek.
Adamson & Co hadden daar enigzins wel oren naar maar stonden er tegelijkertijd ook wat huiverig tegenover vandaar dat aantal 'zwakkere' momenten.

Deze band vond ik net als Tha Alarm ondergewaardeerd; terwijl Simple Minds en U2 groot werden, bleven zij achter. Ze zijn wel vergelijkbaar met deze bands, vooral in de begin periode.
Look away is mijn favouriet.

Stuart Adamson R.I.P.

Een goed album, dat wel....maar komt op mij een beetje over als de formule van het debuut, gegoten ain de vorm van radiovriendelijke, lekker in het gehoor liggende hitparaderock....maar dat is ook wel eens lekker op zijn tijd.

En weer een sterk album, nu weer wat meer schotse invloeden terug gebracht."Look away"was een behoorlijke hit, en "The teacher" een kleintje. Een ander hoogtepunt vind ik "The red fox".

Hier werd alles al een beetje minder en spoedig hierna zijn ze definitief van de berg gevallen

Ik vind dit een goed album met als hoogtepunt het titelnummer.
Dat zij niet zo populair werden is waarschijnlijk veroorzaakt doordat bij live optredens nog een extra gitarist achter het podium stond.

Wat een onzin zeg. Heb zelden zoiets doms gehoord. Dom dommer domst. Dat laatste is op jou van toepassing. Heb Big Country 35 keer live gezien en een gitarist achter het podium?? Nogmaals dom dus. Briljante plaat.

Ik neem aan dat je niet Bruce Watson bedoelt. Die stond gewoon op het podium hoor. Het titelnummer met Kate Bush op de achtergrond is geweldig.

Ik meen echt dat ik bij hun live optreden achter het podium een extra gitarist heb zien staan. Waarom zou ik het anders vermelden.
Ik vind dit een uitstekende groep.
Misschien heb ik me het wel verbeeld.

Dit derde album van Big Country werd eveneens uitgebracht in een expanded edition (1996 en nog moeilijk te vinden). De bonustracks zijn iets minder spectaculair dan bij The Crossing of Steeltown. Maar Giant (b-kant Wonderland) staat er gelukkig wel op.

The Seer vind ik een iets mindere plaat met sterke momenten, maar ook met iets minder tot de verbeelding sprekende songs.

Look Away, The Teacher en Eiledon vind ik de beste nummers.

Mindere plaat dan de eerste 2 (te poppy), maar nummers als The Seer, Eiledon, The Teacher en Hold the Heart zijn werkelijk briljant. Jammer van One Great Thing, haalt het nivo behoorlijk omlaag...

Van dit album (ik heb de 10 tracks-versie) vind ik iedere song hartstikke goed.
Toen had hun muziek nog dat keltische geluid, gitaren die als doedelzakken klinken enzo. Het album dat hierna kwam heb ik ook nog gekocht, maar het was niet hun sterkste. Daarna zijn ze qua muziekstijl veranderd en ben ik afgehaakt. Wel heb ik me nog even verdiept in Stuart Adamson's eind jaren 70/begin jaren 80 -punkbandje Skids, dat weer heel anders is.
Ik kocht dat jaar eerst de single 'Look away' dat toen een hit was. Er zat zo'n gave clip bij en op het b-kantje staat een nummer dat niet op het album staat. De clip van 'One great thing' was ook regelmatig op Music Box te zien. Presentator Gaz Top liet ook regelmatig die clip van gerelateerde bandje The Armoury Show van Richard Jobson zien.
In die tijd draaide ik vaak cassettebandjes op mijn walkman. Een keer ging ik naar V&D om het bandje van 'Running in the family' van Level 42 te halen. De verkoopster wilde het cassette-rack met een sleuteltje openen om het bandje eruit te halen. Ineens viel mijn oog op 'The seer' van Big Country en die heb ik toen genomen.
Buiten meteen in mijn walkman gedaan. Maandenlang heb ik het bandje gedraaid, afgewisseld met andere albums uit die tijd zoals The Smiths, U2, Springsteen en Prince.
Een keer zat ik in de bus te luisteren. Toen ik het bandje omkeerde, vroeg iemand of het BZN was. Hij doelde daarbij op het Mercury-label en dat die band ook nummers met doedelzakken had. Ik moest toen wel even lachen.
Het bandje is helaas stukgegaan, maar inmiddels ben ik in het bezit van de CD versie (zonder bonustracks). 'Look away' heeft hierop meer echo en galm dan de single-versie.

Heb de plaat deze week nog eens gedraaid (net als alle andere regulieren studioplaten van de mannen) en ondanks dat het een erg pop-geproduceerde plaat is, issie natuurlijk wel errug goed.
Ik heb juist een zwak voor nummers als The Seer, Eiledon, Hold the Heart en The Sailor.

Ik ken Big Country pas sinds pakweg 1993 en heb dit dus allemaal niet bewust meegemaakt.
Een kennis van me had het logo van Big Country op de jasbeschermer van zijn fiets staan, en ik vroeg hem wat Big Country betekende ? Hij vertelde me gepassioneerd over deze band en ik werd benieuwd. Ik vroeg hem mij het beste album uit te lenen. Toen ik deze ging ophalen kreeg ik alles t/m No place like Home mee. "Ik kon niet kiezen" waren zijn woorden.

Ik heb de albums toen chronologisch voor het eerst gehoord en was vanaf de eerste noten van In a Big Country verkocht. Destijds was The Seer mijn favoriet.

The Seer had Big Country hun grote commerciele doorbraak moeten zijn.
Nummers als Look Away ,The Teacher & Remembrance Day hadden zeker hitpotentie en volgens mij hebben ze met Look Away ook de top 40 gehaald.
Ik had de heren in navolging van U2 & Simple Minds ook wel meer succes gegund.
Ik blijf altijd een zwak houden voor deze schotten, dit album luistert gemakkelijker weg dan de voorgangers The Crossing & Steeltown, de E-Bow is weer wat prominenter aanwezig.
Enkel met het nummer Hold The Heart heb ik wat moeite, de overige 9 zijn van hoog niveau.
Dit blijft een van mijn favoriete Big Counrty platen.

Ik vind deze ook ietsje minder dan de twee voorgangers. Waarom weet ik niet precies maar die andere twee luister ik vaker. Look away is en blijft een schitterend nummer!! Maar ook het titelnummer, The teacher, Remembrance day en The sailor zijn erg goed!

Helemaal mee eens!

Vroeger zou ik zeggen, als je het verschil niet hoort, dan mankeert er wat aan je gehoor.
Sinds ik zelf wat slechthorender ben, durf ik die uitdrukking niet meer zo snel te gebruiken.

Het verschil zit hem onder andere in de vlakkere productie.
Weg zijn de knallende drums en snoeiharde gitaren van Steve Lillywhite.
Maar ook de composities zijn wat minder sterk.

De titelsong wil bij nog steeds niet in goede aarde vallen.
Look Away (met wel heel veel radio FM potentie) en The Teacher (een lasso van een song)
zijn erg goeie singles, maar zo'n meezinger als One Great Thing weegt toch wat licht.

Voor mij is het prijsnummer van de plaat echter het e-bow besnaarde Eiledon.

Ik kan de hele plaat wel van voor naar achteren dromen, zo vaak gedraaid. En misschien wel iets commercieler als zijn voorgangers, maar in mijn ogen zeker niet minder.

Moeilijk om de favorieten aan te wijzen, maar voor nu Eiledon en Remembrance Day

Eens met dazzler.
Het titelnummer overtuigt mij ook niet.
Grotendeels omdat ik van Kate Bush meer verwacht.
Die kan zo'n nummer dragen.

OK, ik ga hem ook weer eens naar onderen halen.
I Walk The Hill en Eiledon herinner ik me als de beste nummers. Look Away zeker niet.
De rest heb ik niet meer vers, dus...

Hmmm, het is een cd van Big Country. K.Bush doet alleen als een soort van toegevoegde waarde mee. Zij hoeft het nummer niet te dragen.

Look Away vind ik juist het minste nummer van de hele plaat. Het werd helaas ook elke keer live gespeeld in die tijd. Voor de rest nog enige twijfels bij Hold The Heart en in iets mindere mate One Great Thing. Voor de rest stuk voor stuk zeer overtuigende nummers. De gitaar van Adamson in The Seer in combinatie met de stem van Kate Bush vind ik echt majesteus klinken, prachtige sound. Het nummer werd in 1989 ook op prachtige wijze live gebracht (zonder Kate uiteraard)

Het is een plaat die wat mij betreft een volwassen Big Country geluid bevat. Persoonlijk is Steeltown mijn favoriet maar deze mag ik ook graag horen. Iedereen dacht na de concerten in De Vereeniging en het Congresgebouw (en enigszins Lochem) in 1986 dat Big Country de Ahoy status zou gaan bereiken. Helaas wilde men een te commercieel product neerzetten en kwam men met de werkelijk dramatische plaat Peace In Our Time.

Al met al een hele fijne plaat The Seer.

Ik blijf Look away veruit het beste nummer op deze plaat vinden. Eiledon is een goede tweede. Verder klinkt het allemaal best aardig maar het haalt het niveau van z'n voorgangers nergens vind ik. Minste album van Big Country in mijn ogen.

Dan heb je No Place Like Home en Peace In Our Time nog niet gehoord. Die zijn echt stukken minder tot gewoon slecht.

Verrek die heb ik nooit aangeschaft dus daar kun je heel goed gelijk in hebben.

Peace in Our Time vind ik dan weer niet erg veel onderdoen voor The Seer.
Het verschil tussen de twee eerste albums en The Seer vind ik nadrukkelijker.

Het Koningslied van John Ewbank is een regelrechte rip-off van One Great Thing op deze plaat. Zelfde riedeltje op de piano wordt hier reeds op de gitaar gespeeld en we leven hier in 1986 !!

Dit album heb ik samen met het debuut op de kop kunnen tikken. Weliswaar minder indrukwekkend maar globaal toch sterk songmateriaal zonder inzakkers, al hadden de remixen bij de bonustracks achterwege mogen blijven. De vitaliteit en dat Schots tintje dat hun muziek voor mij zo aantrekkelijk maakt zijn nog steeds aanwezig maar in mindere mate dan het debuut, vandaar dat ik dit album een ster minder geef. Toch wel een band die meer verdiende.