Dolly Parton, Linda Ronstadt & Emmylou Harris - Trio (1987)

Vooral wanneer dolly parton de leadzangeres is ,is dit album best te pruimen, vooral als je een countryliefhebber bent.
Helaas ben ik dat niet echt. Maar toch een 3*

Hier moet ik nog steeds eens achteraan. Zat eens te youtuben en kwam nummers van dit trio tegen. En ik vond het echt prachtig. Drie zeer gedreven muzikanten die erg mooi bij elkaar passen. Op de lijst hiermee

Ja, ik heb dit mooie plaatje, en het verveelt nooit.
Met zulke klasbakken samen kan het ook niet anders.
En Wildflowers is een Tom Petty-nummer dacht ik toch ?
4 sterren ****

Een haat liefde verhouding heb ik met deze plaat;
hoor ik hem bij mijn eerder genoemde overbuurman ( vaste prik bij hem na 4, 5 glazen wijn) dan kan ik er van genieten, maar thuis zou ik hem waarschijnlijk nooit opzetten.

Maar één ding is zeker; kwalittatief is dit in het genre de top.
Alleen niet voor mij....wat dat betreft een soort Andre Hazes gevoel dus

Een zeer geslaagde samenwerking.

Het verhaal achter deze samenwerking en de opname van de plaat, kun je op mijn blog lezen: TRIO « peerke’s plaatjes 3.0 - peerke3.wordpress.com

vandaag een nummer op de radio gehoord van dit trio talenten, was fantastisch meerstemmig gezongen, moet ik eens horen

Zeker de moeite dit album, Dielie.

En voor weinig geld te koop op CD.

De harmonien tussen deze drie dames zijn echt van ongekend niveau, het klikt gewoon. Er staan hier zeker een aantal zeer sterke nummers op. ''To Know Him Is to Love Him'' is de bekendste track van dit album (en de favoriet van de vriendin van mijn broer), maar er is nog veel meer moois te ontdekken. Het door Dolly zelf geschreven ''Wildflowers'' lijkt wel voor mij gemaakt. Twee andere nummers springen er tekstueel nog boven uit, te weten ''Makin' Plans'' en ''Farther Along''.
In ''Makin' Plans'' wordt de droevige sfeer zeer goed neergezet en wordt de lead gezongen door Dolly Parton. Vooral de zin ''I'm making plans to be lonesome, 'cause you're making plans to leave'' vind ik prachtig. Van ''Farther Along'' vind ik vooral het concept sterk gevonden en goed onder woorden gebracht.

Wat ik wel jammer vind is dat de nummers waarin Linda Ronstadt de leiding neemt minder sterk zijn. Dat komt zeker niet door haar stem - maar die nummers doen me minder, de arrangementen zijn minder interessant. Bij ''Hobo's Meditation'' heb ik dit niet, maar ''Tellin' Me Lies'' en ''I've Had Enough'' sla ik bijna altijd over.

Ook het nummer ''After the Gold Rush'' (van Neil Young) is overigens ontzettend de moeite waard, maar die staat op Trio II. Van mij mogen ze maar eens beginnen met het werken aan het 3e deel.

Gezellige hillbillyhuisvrouwen muziek die een aardig potje samen kunnen zingen. Maar op een gegeven moment word het, ondanks hun gezamenlijk talent, toch wat gezapig en hoor ik ze eigenlijk liever apart van elkaar, met daarbij een voorkeur voor Emmylou Harris.
Niet onaardig maar een beetje veel van hetzelfde.

Dit album is gewoon perfect! Wat een prachtige harmoniën hebben deze 3 dames! Topniveau.

Het valt me op dat de hoes wel wat wegheeft van de eerste Traveling Wilburys plaat...

Deze Trio cd is aan een herbeoordeling toe. Ik kende 3 sterren toe en verhoog dit naar 4. Weer een cd, die ik na 1 á 2 draaibeurten opborg in de kast en het daarbij liet. Nu dus weer in ere hersteld en terecht. Wat mij opvalt aan dit trio is dat Dolly Parton de enige is die 2 eigen composities aandroeg. Verder mooie liedjes van oa. Kate mcGarrigle, Linda Thompson en Jimmie Rodgers. Van Phil Spector : To know him is to love him. Van dat lied had ik (voor mijn gevoel eeuwen geleden) een singletje van Peter & Gordon.

NewYorkCityLight verlangt naar Trio3, vraag me af of Linda Ronstadt hiertoe in staat is. Zij lijdt aan de ziekte van Parkinson. We moeten het doen met de Complete compilatie. Jammer, want deze samenwerking was erg geslaagd.

Tja, Dolly schrijft ook in haar eigen carrière veel meer zelf dan de andere twee dames, dus ik vind dat niet zo verbazingwekkend. Ik herken me wel in je andere opmerking - destijds gekocht (eerst op LP, later ook op CD), maar eigenlijk veel te weinig gedraaid. Hij kwam pas weer een beetje bij mij in de belangstelling naar aanleiding van die deluxe heruitgave van enkele jaren geleden met extra tracks. Aan de aanschaf van die laatste heb ik me nooit overgegeven (ik heb wel Trio II uit '99 in de kast staan), maar het heel wel geleid tot een gestage herontdekking van dit album en de opvolger.

Ik vond alle drie de dames altijd al prachtige stemmen hebben, en ik ben inmiddels de overtuiging toegedaan dat het in de pop (of country-)muziek niet veel beter wordt dan dit, qua nachtegalen. Want dit is vocaal toch wel van de buitencategorie hoor. Ik denk altijd dat Ajax-fans op dit album doelen als hun 'Daar hoorden zij engelen zingen' door de stadions schalt... (ach, laat mij maar gewoon in die waan )

Goede repertoirekeuze ook, al bestaat het leeuwendeel uit covers. Misschien komt het door mijn leeftijd, maar mijn waardering voor pure country is ook gegroeid de afgelopen jaren. Niet de country van het over-sentimentele soort, en al zeker niet die new-country die tegenwoordig per strekkende meter in Nashville wordt gemaakt, maar vooral country met de nadruk op prachtige (samen-)zang, die bij voorkeur ook nog een beetje klinkt alsof ze menen wat ze zingen, of er in elk geval hun ziel en zaligheid in leggen. En dat is hier overduidelijk het geval.

Het blijft een genre dat ik sowieso in afgewogen doses tot me wil nemen, maar een plaat als deze uitzitten tussen andere muzikale genres door is beslist geen straf.


Ik ben bang dat dat er niet meer inzit, als ik moet afgaan op de berichten op internet. Daar maak ik uit op dat zingen voor Linda überhaupt geen haalbare kaart meer is. Verdrietig, maar het is niet anders.

Ik vond Dolly Parton’s stem nogal schoolmeisjesachtig klinken. Schreef ook zoiets in 2016 bij Trio II, toch is mijn waardering voor Dolly sindsdien enorm gestegen en sta ik niet langer achter die opmerking. Heb zelfs 2 cd’s van haar aangeschaft. Ook kwam ik er achter dat Dolly prachtige liedjes op haar naam heeft staan zoals Coat of many colors, door Emmylou Harris vertolkt op haar LP/cd Pieces of the sky uit 1975. Ben van plan me toch wat meer te gaan verdiepen in haar muzikale output. Wat pure country betreft, daar ben ik geen grote fan van. Toch zijn er uitzonderingen zoals Johnny Cash met de serie American Recordings en ook van het stemgeluid van George Jones, compleet met snik in zijn stem, kan ik soms genieten. Moet er voor in de stemming zijn. Nu ben ik bezig het repertoire van Emmylou Harris en Alison Krauss door te nemen. Ook al heeft m.n. Emmylou veel albums op haar naam staan, binnenkort komt daar een einde aan en heb ik ze allemaal opnieuw beoordeeld.Het blijft toch mooie muziek ben ik van oordeel, zowel solo als met andere artiesten.

Traditioneel, maar wel heel zoet allemaal. Het glazuur springt van mijn tanden.

3 crooneralbums, 4 Mexicaanse albums en 2 trio-albums met Dolly en Emmylou. Allemaal aparte projecten van Linda. Hier had ik veel van verwacht, maar ook hier ben ik wat ontgoocheld. De stem van Dolly is zo Amerikaans meisjesachtig en hun samenzang vind ik wat truttig. Natuurlijk is het beter dan K3, maar het kan nergens tippen aan wat Linda deed tussen 1967 en 1977 (eventueel 1982). Toch ga ik het een herkansing geven.

Vind ze alledrie meer dan geweldig en verschillende solo-platen in de kast staan. Platen waar Emmylou Harris op de achtergrond zingt; daar kun je al een hele kast mee vullen; ongelofelijk hoe vaak je haar naam tegenkomt. Toch nu pas aangekomen bij TRIO. Zag deze koninginnen door mijn fijne algoritme al vaker gezamenlijk voorbij komen op Youtube; maar deze plaat klinkt als een klok. Was in een "Everly Brothers-bui" en daarna op zoek naar goede harmonieën; nou was ik even op het goede adres met deze plaat zeg. Las ook dat Ronstadt het gekscherend wel eens over de Everly Sisters had, dus cirkeltje is rond.

Denk dat alles over de plaat hierboven wel gezegd is; ook dat er verschillende sessies over een aantal jaar bijelkaar komen op deze plaat; maar dat hoor je er niet aan af.