Navarone - Vim and Vigor (2014)

Het nieuwste album is vanaf nu te beluisteren via Spotify en de komende 2 weken ook via de 3 voor 12 luisterpaal.

Ik heb het beluisterd. Ik heb deze band gezien in 2005 (als Overthrow) op een festival in Nijmegen. Na een aantal bezettingswissels staan de neuzen van Navarone nu allemaal dezelfde kant uit. Het gekke is alleen dat alles nog precies hetzelfde klinkt als in 2005. Ik had meer verwacht van mensen die conservatorium/rockacademie zijn gaan studeren. Op zijn minst op technisch gebied. De drummer bijvoorbeeld, met zijn simpele vierkwartsritmes. Het overgrote deel van de drummers in Nederland kan zo voor hem invallen. Het is niet nodig om zo’n muziekopleiding te volgen. Je leert op zo’n school alleen hoe je van alle bandjes uit het verleden op de juiste manier moet kopiëren. Het is een kwestie van de goede ingangen in de muziekwereld vinden. En daarna door de juiste sound engineers/producers, in de juiste studio, flinke lagen over je muziek laten zetten. Op de plaat klinkt het beter dan live. Live kan het er net mee door. Als deze band op een zolder met oude (geen hightech) instrumenten speelt, en je woont het bij, dan kan je in elk geval zeker met hoofdpijn naar huis. Er blijft dan niets van de muziek over. We maken het 3FM/VARA vriendelijk en je carrière kan beginnen. Bijna iedereen op Musicmeter gaat aan Navarone een hoge score geven. Maar deze band voegt naar mijn mening niets toe.

KoosKonijn

Ik ben over het algemeen behoorlijk soepel in het accepteren van een mening maar door te stellen dat deze band er live net mee door kan sla je de plank echt finaal mis. Heb je ze live gezien, vraag ik me dan ook stellig af? Live staat deze band als een huis. En wat is er mis met het feit dat de drummer simpele vierkwartsritmes speelt? In mijn ogen speelt hij in dienst van de band en verspeelt hij zich nergens om zo aan te tonen wat een begaafde drummer hij wel of niet is.

On:

Ik ben echt diep onder de indruk van deze plaat. Daar waar het debuut zich iets te vaak schuldig maakte aan het kopiëren van grote bands uit het verleden hebben ze op deze tweede al veel meer een eigen sound en gezicht gekregen. Tuurlijk is de invloed van met name Led Zeppelin constant aanwezig maar wordt deze overgoten door een Navarone-sausje en dat sausje staat me bijzonder aan. Hoogtepunten zijn voor mij Time, Black and Blue en Leave.

Fijn dat je over het algemeen behoorlijk soepel bent in het accepteren van een mening. Navarone wordt door o.a. kranten en radiomakers gezien als de beste rockband van Nederland. Dat prikkelde me om te reageren. Ik heb ze live gezien. En in mijn ogen sla ik de plank niet finaal mis. Ik ben niet onder de indruk van Navarone. Ik hoor alleen maar invloeden die constant aanwezig zijn. De saus waar jij het over hebt die hoor ik niet zo. Alleen dat het gelikt klinkt.

Best een aardig plaatje zo op het eerste gehoor. Die ga ik nog eens vaker draaien

Erg benieuwd! Straks maar even beluisteren

Puike plaat. Veel beter dan hun debuut. Goede songs, mooi spel, prima produktie.

geweldige plaat. Voor mij de beste rockband van Nederland. Heb ze helaas nog niet live gezien, maar op youtube ziet het er goed uit. Gaan we zeker nog meer van horen.

prima band en dito cd 1 van de beste bands in het genre...goede heldere produktie!

Het 2e album van Navarone is 10 minuten langer dan het debuut en bevat dan ook 4 nummers meer. Dat is alvast een pluspunt. Kunnen zij nog meer hun veelzijdigheid tonen, van progressief (Time, Brother) naar rock (Black And Blue, Gimme A Shot) en van heerlijk mellow (Leave) naar de wonderschone ballade (Bottom Line). En met al deze nummers kan ook Merijn van Haren zijn zangkunsten etaleren, van ingetogen naar volle kracht met overtuiging waar je U tegen zegt. Ook hier weer een instrumentale track Psycho Vaquero wat net zo nietszeggend is als Quarter Rest op hun debuutalbum.
De composities zijn van een goed niveau zonder ergens echt uit te schieten, Time is in deze nog het meest opvallend.