Royal Trux - Royal Trux (1988)
Alternatieve titel: Royal Trux [#1]
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Royal
-
Bad Blood (2:51)
-
Incineration (2:16)
-
Strawberry Soda (2:42)
-
Hashish (2:06)
-
Sanction Smith (1:42)
-
Zero Dok (2:38)
-
Touch (2:34)
-
Bits and Spurs (5:02)
-
Esso Dame (2:26)
-
Sice I Bones (3:23)
-
Gold Dust (1:39)
-
Jesse James (3:52)
-
Andersonville (5:53)
-
The Set-Up (2:20)
-
Walking Machine (3:00)
-
Hawk'n Around (3:14)
0
Toine Rorije
geplaatst: 27 februari 2006, 17:22 uur
en dan lees je dit op bij het zoeken op allmusic naar een plaatje (waar overigens het verkeerde plaatje wordt gebruikt):
Dan breekt mijn klomp dus.
Deze band moet mij wel erg voor de gek houden als zij alleen maar onluisterbare rotzooi maakt die erop gericht is de rockmuziek kapot te maken. Nee, dit is gewoon een geweldige plaat van een band die bijkans omkomt in hun stortvloed aan muzikale ideeën. Het is allemaal wat toegangkelijker dan de opvolger en wat minder indrukwekkend wellicht, maar er staan zat geniale nummers (bijv Zero Dok) op. Het album wordt verder opgevuld met zeer vermakelijke blues-achtige nummers met (als hierboven al gezegd) een lichte Stones-invloed. Wat er dan een 4.5 van maakt.
Stephen Thomas Erlewine schreef:
Royal Trux's eponymous debut album is a virtually unlistenable collage of primitive guitar chords, clattering production, howled vocals and sheer white noise. Occasionally, the music showed signs of actual song structure, as well as shards of Stonesy blues, but it generally sounded like an abrasive, self-conscious deconstruction of classic rock. Either that, or the band simply didn't have a clue how to play their instruments.
Royal Trux's eponymous debut album is a virtually unlistenable collage of primitive guitar chords, clattering production, howled vocals and sheer white noise. Occasionally, the music showed signs of actual song structure, as well as shards of Stonesy blues, but it generally sounded like an abrasive, self-conscious deconstruction of classic rock. Either that, or the band simply didn't have a clue how to play their instruments.
Dan breekt mijn klomp dus.
Deze band moet mij wel erg voor de gek houden als zij alleen maar onluisterbare rotzooi maakt die erop gericht is de rockmuziek kapot te maken. Nee, dit is gewoon een geweldige plaat van een band die bijkans omkomt in hun stortvloed aan muzikale ideeën. Het is allemaal wat toegangkelijker dan de opvolger en wat minder indrukwekkend wellicht, maar er staan zat geniale nummers (bijv Zero Dok) op. Het album wordt verder opgevuld met zeer vermakelijke blues-achtige nummers met (als hierboven al gezegd) een lichte Stones-invloed. Wat er dan een 4.5 van maakt.
0
geplaatst: 3 april 2006, 18:28 uur
Ik vind deze toch wel even goed als Twin Infinitives. Is ook wel iets toegankelijker. Ik snap ook de recensie van Allmusic niet want dit is wel degelijk een goed album.
0
geplaatst: 21 december 2011, 20:43 uur
Deze cd van de week aangeschaft, nadat ik via het forum bij deze band terecht kwam.
De top tien van user Korenbloem geloof ik. Die een top tien heeft die zowiso mijn goedkeuring heeft.
Ik had nog nooit van deze band gehoord, maar nadat ik me via wat internetwegen verdiept heb in een aantal albums, werd ik zeer nieuwsgierig.
De eerste 2 en de 4e zijn inmiddels in mijn bezit en daar ben ik zeer content mee.
Het doet me af en toe wel iets aan Jandek denken.(ook zo`n ontdekking via het forum hier.) Verder een heel eigen stijl met duidelijke amerikaanse blues invloeden.
De recensie die hier aangehaald wordt van allmusic slaat helemaal nergens op.
Dit is boeiend en buiten de geijkte paden, zonder totaal te verdwalen.
Een fijne ontdekking aan het einde van 2011.
De top tien van user Korenbloem geloof ik. Die een top tien heeft die zowiso mijn goedkeuring heeft.
Ik had nog nooit van deze band gehoord, maar nadat ik me via wat internetwegen verdiept heb in een aantal albums, werd ik zeer nieuwsgierig.
De eerste 2 en de 4e zijn inmiddels in mijn bezit en daar ben ik zeer content mee.
Het doet me af en toe wel iets aan Jandek denken.(ook zo`n ontdekking via het forum hier.) Verder een heel eigen stijl met duidelijke amerikaanse blues invloeden.
De recensie die hier aangehaald wordt van allmusic slaat helemaal nergens op.
Dit is boeiend en buiten de geijkte paden, zonder totaal te verdwalen.
Een fijne ontdekking aan het einde van 2011.
0
geplaatst: 18 juni 2024, 22:23 uur
Dit klinkt een beetje als de Safe as Milk (1967) voor de noiserock generatie. Baldadige bluesy tunes worden afgewisseld met noiserock. Het album is opvallend coherent, zelfs voor noiserock begrippen.. Maar de blues is juist zoals ik beschreef baldadig. Een kwa jongen, die snel zijn tong uit steekt naar een volwassene die hem begroet. Het debut album blijft onschuldig. Hierdoor ontbreken de elementen (lees Twin Infinitives (1990) ) waar Royal Trux zo beroemd door zijn geworden; Het demonteren van rock ‘n Roll en dit na eigen believen weer opbouwen. Een soort muziek genre MOC (voor de Lego liefhebbers onder ons).
Juist op dit album blijven ze binnen de kaders van hun stijlen. De blues is rebels, brutaal en zeer provocerend, en zeker door de noiserock, lijkt Royal Trux hier haast soms experimenteel. Maar net als de meeste volwassenen zien dat als een jongentje van 5 zijn tong uit steekt geen enkel kwaad in de zin heeft en zal reageren met grapje naar de jongen. Zo zal de gemiddelde luisteraar hier horen, dat het debut album van Royal Trux vooral erg lekker en toegankelijk klinkt.
Juist op dit album blijven ze binnen de kaders van hun stijlen. De blues is rebels, brutaal en zeer provocerend, en zeker door de noiserock, lijkt Royal Trux hier haast soms experimenteel. Maar net als de meeste volwassenen zien dat als een jongentje van 5 zijn tong uit steekt geen enkel kwaad in de zin heeft en zal reageren met grapje naar de jongen. Zo zal de gemiddelde luisteraar hier horen, dat het debut album van Royal Trux vooral erg lekker en toegankelijk klinkt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.