menu

Sturgill Simpson - Metamodern Sounds in Country Music (2014)

mijn stem
4,05 (76)
76 stemmen

Verenigde Staten
Country
Label: Loose

  1. Turtles All the Way Down (3:08)
  2. Life of Sin (2:26)
  3. Living the Dream (3:51)
  4. Voices (2:47)
  5. Long White Line (4:01)
  6. The Promise (4:17)
  7. A Little Light (1:39)
  8. Just Let Go (2:32)
  9. It Ain't All Flowers (6:43)
  10. Panbowl * (3:02)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 31:24 (34:26)
zoeken in:
avatar van Rottingdale
4,0
Heel beniewd. Zijn vorige album was aardig, maar ik verwacht hier meer van. Net uit, te beluisteren op Spotify.

kistenkuif
Intrigerend album. Progcountry met een filosofische inslag zou je het kunnen noemen. Mellotron en ruig reverb gitaarwerk incluis. Maar ook wat lichter uptempo werk en een ballad als The Promise, waar Elvis zich niet voor zou schamen. Want zingen kan meneer! En hij durft, neemt risico met deze stap, na zijn degelijk, traditioneel klinkend recent debuut dat vooral overzee goed werd ontvangen. Volgens mij hebben we er een talent bij. Paar weken luisteren of het beklijft.

avatar van Lura
4,5
Ben benieuwd, ga hem zeker beluisteren!

avatar van Rudi S
Deze is hard op weg om de eerste plaats in dit topic over te nemen.

Muziek >> Muziekgames >> Hoesmeter 2014

avatar van Hendrik68
4,5
Beetje jammer dat bonus track Pan Bowl geen regulier nummer is. Album is al niet zo lang dus dat was geen enkel bezwaar geweest en bovendien is het een prachtig nummer. Hoe dan ook, dit is een enorme aanrader voor liefhebbers van o.a. Daniel Romano.

kistenkuif
Hendrik68 schreef:
Beetje jammer dat bonus track Pan Bowl geen regulier nummer is. Album is al niet zo lang dus dat was geen enkel bezwaar geweest en bovendien is het een prachtig nummer. Hoe dan ook, dit is een enorme aanrader voor liefhebbers van o.a. Daniel Romano.


Ook liefhebbers van de goede oude George Jones en Waylon Jennings kunnen hiermee uit de voeten als ze tenminste niet al te stijl zijn in de countryleer en het experiment niet schuwen. Simpson vind ik vocaal wat robuuster en op deze plaat muzikaal avontuurlijker dan Romano maar beiden zijn ze een aanwinst voor het genre, dat is zeker. Het album is inderdaad aan de korte kant maar er passeren zoveel verrassingen die de intensiteit van het luisteren vergroten, dat ik de duur voor lief neem. Sterker: de songs Living the Dream. Long White Line, The Promise en It Ain't All Flowers zijn voor mij al reden genoeg om het album aan te schaffen. Nu maar hopen dat die bonussong er ook op staat. Daarmee landt hij weer stijlvol op zijn poten.

avatar van heartofsoul
4,0
kistenkuif schreef:
Ook liefhebbers van de goede oude George Jones en Waylon Jennings kunnen hiermee uit de voeten als ze tenminste niet al te stijl zijn in de countryleer en het experiment niet schuwen.


Dan moet ik hier zeker eens naar luisteren.

avatar van Lura
4,5
kistenkuif schreef:

. Het album is inderdaad aan de korte kant maar er passeren zoveel verrassingen die de intensiteit van het luisteren vergroten, dat ik de duur voor lief neem.

Daar heb ik ook totaal geen moeite mee! Rock 'n' blues van Luther Dickinson bijvoorbeeld is ook zo kort, maar ook wat een lekker album!

kistenkuif
Net afgehaald in de platenwinkel en tot mijn grote vreugde (en die van Hendrik68 ) staat de prachtsong Panbowl er aan het eind gewoon op als zogenaamde verborgen track, na de noise van It Ain't All Flowers. Da's mooi thuiskomen na die luistertrip. Opvallend: geen steel te bekennen en ik heb hem als liefhebber nog geen moment gemist. Komt door zijn stem (en het gitaarwerk). Eindelijk weer eens een vent die kan kwelen én belten. De grootste verrassing is toch vooral de filosofische thematiek van de plaat. Nu eens geen verlaten wegen, verre einders, fatale vrouwen of andere countrycliché's. 'I wanted to make a social concious concept album disguised as a country record', is zijn bondig commentaar in een verhelderend interview op het net.

God, Drugs And Lizard Aliens: Yep, It's Country Music : The Record : NPR

avatar van Rottingdale
4,0
Een heel bijzonder album. De titel verwijst naar Ray Charles? Een paar interessant gekozen covers.
Bovenal een goed gezongen (niet terughoudend, niet overdreven) album. Op een gekke manier gaan vernieuwing en traditie hand in hand, geweldig gedaan.

avatar van Lura
4,5
Rudi S schreef:
Deze is hard op weg om de eerste plaats in dit topic over te nemen.

Muziek >> Muziekgames >> Hoesmeter 2014


Nu nog even de eerste positie van de rotatielijst

avatar van Lura
4,5
Rottingdale schreef:
Een heel bijzonder album. Op een gekke manier gaan vernieuwing en traditie hand in hand, geweldig gedaan.


Over bijzonder album gesproken, heb je dit album weleens beluisterd, Lee Harvey Osmond - The Folk Sinner (2013) ?

kistenkuif
Je tips vind ik altijd leerzaam en lonend, beste Lura maar wat vindt je eigenlijk van déze plaat?

avatar van Lura
4,5
Kan nog niets over het album zeggen, Kistenkuif, ga hem zo meteen pas voor de eerste keer beluisteren door die stortvloed aan nieuwe releases. Maar je gaat binnenkort zeker van me horen!

avatar van heartofsoul
4,0
Al zo'n vier maal beluisterd, en wat een fantastische stem heeft Sturgill Simpson (mooier dan die van Waylon Jennings bijvoorbeeld). Die past ook precies bij de goede liedjes die ik erg overtuigend vind. Nadeel is voor mij het hier en daar veel te moderne geluid. It Ain't All Light verpest voor mij vervolgens het hele album, sorry.
Gelukkig sluit het mooi af met Panbow.

kistenkuif
heartofsoul schreef:
Nadeel is voor mij het hier en daar veel te moderne geluid.


Geen probleem. Luister je gewoon naar zijn recente debuut High Top Mountain (2013). Dat is recht voor zijn raap country zonder moderne fratsen met veel steel en diezelfde prachtstem.

avatar van Hendrik68
4,5
It Ain't All Light verpest voor mij vervolgens het hele album, sorry.


Nou het hele album gaat me wat ver, maar het eindigt inderdaad wel met een potje gefreak waar ik het nut ook niet van inzie. Maar dat is dan direct wel het enige dat ik te klagen heb.

avatar van heartofsoul
4,0
Ik druk me hierboven misschien iets te sterk uit. Bedoelde te zeggen dat ik het ernstig afbreuk vind doen aan dit toch wel verrassende album.Mijn irritatie bleef bij herhaalde beluistering, ik blijf het een smet vinden. Net zoiets als een niet verwijderbare vlek op een verder prachtig shirt. Dat shirt draag ik dan niet meer. Misschien een kromme vergelijking, maar zo ervaar ik het.
Ik ga nu, Kistenkuif's aanbeveling gedachtig, het eerste album maar eens proberen.

avatar van Hendrik68
4,5
Dat zou ik ook zeker doen, heb er net ook op gestemd nadat ik hem een poosje niet gehoord had. Deze laatste, en dat zul je snel genoeg gaan merken, is dan echt wel een stapje vooruit.

avatar van Lura
4,5
heartofsoul schreef:
Nadeel is voor mij het hier en daar veel te moderne geluid.

Vanmorgen voor het eerst beluisterd en ik had eigenlijk een nog avontuurlijker geluid verwacht. De eerste beluistering smaakt zeer zeker naar meer!

avatar van Rottingdale
4,0
Lura schreef:
(quote)


Over bijzonder album gesproken, heb je dit album weleens beluisterd, Lee Harvey Osmond - The Folk Sinner (2013) ?


Dank voor de tip! Heb 'm net voor het eerst geluisterd en bevalt goed.

Ondertussen is het een goed jaar voor dit soort muziek. Sturgill Simpson, Gruff Rhys, Willie Watson, Vikesh Kapoor, Old 97's, Eels, Mac Demarco, Robert Ellis, Hurray For The Riff Raff, W.B. Givens, Samantha Crain. Beetje random opsomming, de een stuk minder experiment dan de ander, maar dit 'genre' leeft en levert kwaliteit.

avatar van Lura
4,5
Je noemt de Old 97's. Ken je dit oudere album al van Old 97's bandlid Murry Hammond?
Murry Hammond - I Don't Know Where I'm Going But I'm on My Way (2008)

kistenkuif
Niets meer aan te doen, zijn wereldstem heeft me bij de lurven. En het gitaarwerk begint me ook steeds beter te bevallen. Om nog maar de zwijgen over de snedige productie. Mijn kop thee. Ik ga omhoog.

kistenkuif
Die vijf sterren van Robert van Gijssel voor dit album in de Volkskrant hebben hier op MuMe geen enkel effect. Net zo min trouwens als de positieve reacties in de overzeese muziekpers. Opvallend.

avatar van Lura
4,5
Misschien weinig lezers van de Volkskrant op MuMe?! Of is het toch weer het gezonde portie vooroordelen ten aanzien van country wat hier de kop op steekt?!

avatar van heartofsoul
4,0
Vooroordelen zijn nooit gezond.

kistenkuif
Ik vermoed dat users en winkelklanten worden afgeschrikt door de ietwat potsierlijke titel (idd dank aan Ray Charles) van het album. Country is voor velen al een besmet woord en dan ook nog eens metamodern, da's te veel van het goede, hoewel dat laatste toch echt wel meevalt...

4,0
Voor zover ik kan horen, op de meeste fronten beter dan zijn voorganger, al is dit album wel duidelijk minder rock. Niet erg, want door de productie klinkt dit album alsnog rauwer en eerlijker dan zijn voorganger. Persoonlijk vind ik dat licht psychedelische randje wat soms opduikt wel lekker., het "gefreak" zoals sommigen dat hier noemen. Zou het niet erg vinden als dat op volgende albums meer zou opduiken. De vergelijking met Daniel Romano is qua genre een logische, maar qua uitwerking toch niet. Dit voelt voor mij rauwer, spannender.

Oh en Lura: Dank voor het noemen van dat Murry album. Net al mijn beoordelingen van Old 97 albums achter de rug, kan ik daar dus weer mee verder.

avatar van Lambchop
4,0
kistenkuif schreef:
Net afgehaald in de platenwinkel en tot mijn grote vreugde (en die van Hendrik68 ) staat de prachtsong Panbowl er aan het eind gewoon op als zogenaamde verborgen track, na de noise van It Ain't All Flowers. Da's mooi thuiskomen na die luistertrip. Opvallend: geen steel te bekennen en ik heb hem als liefhebber nog geen moment gemist. Komt door zijn stem (en het gitaarwerk). Eindelijk weer eens een vent die kan kwelen én belten. De grootste verrassing is toch vooral de filosofische thematiek van de plaat. Nu eens geen verlaten wegen, verre einders, fatale vrouwen of andere countrycliché's. 'I wanted to make a social concious concept album disguised as a country record', is zijn bondig commentaar in een verhelderend interview op het net.

God, Drugs And Lizard Aliens: Yep, It's Country Music : The Record : NPR


Volgens mij zit er wel een steel verstopt in the promise.

avatar van Lambchop
4,0
Persoonlijk vind ik hem live wel minder dan op plaat. Hij lijkt wat weinig kracht te hebben met zn stem waardoor het op mij niet helemaal goed over komt. Beetje achterin zn keel geluid.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:13 uur

geplaatst: vandaag om 16:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.