Doro - Classic Diamonds (2004)
Alternatieve titel: With the Classic Night Orchestra
mijn stem
5 stemmen
Duitsland
Rock / Metal
Label: AFM
-
I Rule the Ruins (4:06)
-
Metal Tango (3:28)
-
Breaking the Law (3:54)
-
All We Are (2:22)
-
F?er (3:29)
-
Let Love Rain on Me (2:56)
-
Burn It Up (1:54)
-
1000x Gelebt (3:26)
-
I'm in Love with You (3:46)
-
Undying (3:21)
-
Love Me in Black (4:01)
-
Always Live to Win (2:38)
-
She's Like Thunder * (3:51)
-
The Last Goodbye * (3:10)
-
The Final * (1:21)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
39:21
(47:43)
Links
Last.fm
0
maniac
geplaatst: 15 juli 2006, 03:16 uur
Het beste wat ze ooit heeft uit gebracht (was ook niet zo moeilijk).
0
geplaatst: 8 september 2006, 18:22 uur
Een verrassend sterk album. Na een hele rits gedrochten in de metal-goes-classic sector (oa Metallica als het ultiem voorbeeld van hoe het niet moet) slaagt net Doro erin om een nog enigzins degelijke album uit te brengen.
Er is weinig tot geen sprake van een band en de nadruk ligt vooral op Doro's stem en het orkest. Niet bij elke song werkt dit even goed, maar met name ballad's als Undying, Thousand Mal Gelebt, Für Immer en Love Me In Black (ook meteen de sterkste song van het album en sowieso één van mijn favoriete Doro tracks) klinken gewoon erg goed. Ook de Priest cover Breaking The Law klinkt erg aardig in deze aanpak (semi-balladesque). Of in ieder geval tot mr. Dirkschneider de boel eventjes grandioos komt ruineren.
Een erg aardige cd dus, die zich zeker kan laten horen, en niet zo geforceerd klinkt als de meeste pogingen die de andere bands in het genre ondernemen.
Er is weinig tot geen sprake van een band en de nadruk ligt vooral op Doro's stem en het orkest. Niet bij elke song werkt dit even goed, maar met name ballad's als Undying, Thousand Mal Gelebt, Für Immer en Love Me In Black (ook meteen de sterkste song van het album en sowieso één van mijn favoriete Doro tracks) klinken gewoon erg goed. Ook de Priest cover Breaking The Law klinkt erg aardig in deze aanpak (semi-balladesque). Of in ieder geval tot mr. Dirkschneider de boel eventjes grandioos komt ruineren.
Een erg aardige cd dus, die zich zeker kan laten horen, en niet zo geforceerd klinkt als de meeste pogingen die de andere bands in het genre ondernemen.
0
geplaatst: 18 september 2008, 12:24 uur
Er staan meer nummers op dit album dan boven staat aangegeven. Erg sterk album overigens
* denotes required fields.
* denotes required fields.