Whitesnake - The Best Of (1981)

Aah, mijn eerste echte kennismaking met Whitesnake, ik herriner me het nog goed! Ik weet nu wel niet meer waar precies, maar ik hoorde ergens de originele versie van Here I Go Again. Ik was er meteen ondersteboven van, en dan heb ik maar 'ns wat in de kast van m'n ouders gesnuisterd (godzijdank dat ze allebei ook ouwe rockers zijn ) en toen kwam ik dit tegen. Meteen op m'n kleine mp3spelertje gezet en maandenlang naar geluisterd.

Met vervelende gevolgen voor mijn leerkrachten, die het gitaarloopje van Trouble alsmaar doorgefloten kregen. Deze plaat heeft voor mij de Whitesnake verslaving opgezet. Zeker toen ik van m'n pa Live... in the Heart of the City kreeg.

Maar liefst vijf tracks van Saints & Sinners en eentje van Come An’ Get It.

Dit is niet het beste van Whitesnake.

Op basis van het bovenstaande geef ik je gelijk. Maar ik vond dit destijds toch wel een heel aardige instapper. Mijn kennismaking met Whitesnake begon meteen met een dubbelaar: Live...in the heart of the city. Om ook een goed overzicht te hebben van hun studio-materiaal, kocht ik deze kort daarop. Die bevatte in elk geval de meeste (Engelse) hits tot dan toe: nummers als Fool for your loving, Here I go again, Don't break my heart again en Ain't no love hoorde je ook regelmatig voorbij komen in het Betonuur van Alfred Lagarde.
Later raakte ik meer vertrouwd met de originele studioalbums tot 1982, en dan mis je natuurlijk wat favoriete albumtracks (en hits ontbreken ook: Would I lie to you, Ready an' willin', Long long way from home). Maar per saldo vind ik dit een aardig overzicht van de vroege Whitesnake-periode. Nog steeds trouwens, vooral voor de jongere Whitesnake-fans die niet of nauwelijks bekend zijn met het vroege werk.