Blues Pills - Blues Pills (2014)

Black Smoke, The River, Devil Man, Astral Plane, en Little Sun. Toch weer jammer.

Nu maar hopen dat de rest v/d nummers minstens even goed is.

Vijf nummers zijn inderdaad al bekend bij mij en dat zijn allemaal fantastische tracks. Ik heb er eigenlijk het volle vertrouwen in dat de rest ook gaaf is. Gypsy is trouwens een cover van Chubby Checker.

Is dit de Zweedse Dewolff of zijn ze echt goed?

Echt goed. Luister maar naar Devil Man, verdomme, wat een fantastische track is dat!

Hmm, spelen kunnen ze wel, maar verder dan twee minuten kom ik echt niet. Irritant, dat constante 'oh devil man!'

Misschien eens een live versie proberen? Vind de band live in ieder geval een stuk beter uit de verf komen dan op plaat (en dit nummer heeft minder 'hinderlijke' herhaling =p)

De 2LP van het album is te bestellen in deze speciale strand bal-editie... Ik haal de gewone zwarte platen wel.

Veel bekende nummers, maar als ik zo snel even luister zijn ze allemaal opnieuw opgenomen en flink aangepast.

Ik ging niet zo mee in de hype, maar na het beluisteren van "High Class Woman" kan ik het enigszins snappen. Deze band straalt namelijk enthousiasme en passie voor hun werk uit en dit is op een lekker aanstekelijke wijze terug te horen in hun geluid. Lekker retro blues-rock, maar door de "hedendaagse productie" klinkt het niet zo gedateerd. Fijne muziek dat inderdaad wel wat aandacht mag hebben.

Na een luisterbeurt al onder de indruk en meteen gechecked waar ze live spelen, dit bleek in mijn eigen Nijmegen te zijn. De kaartjes zijn al binnen

Prima album en mijn aandacht hebben ze!

Zag hier vandaag een vinyl 10'' picturedisc van liggen, voor 10 euro.

Knappe jongen als je 42 minuten aan muziek op een 10" krijgt, was het geheel toevallig niet een ander album?

Zal wel de Devil Man EP of Live At Rockpalast zijn geweest.

Nee natuurlijk staan op een 10" picturedisc niet alle nummers van het album. Ik meen dat er drie nummers op stonden. Op die single/mini-EP (10").

halfje erbij naar 4,0. Heb wel het gevoel dat deze band nog kan groeien; soms zijn de teksten een beetje slap of is het muzikaal nog niet goed uitgewerkt. Ben benieuwd naar de ontwikkeling van deze band.

Hoe ze het voor elkaar hebben gekregen om een instant-evergreen als Devil Man te verneuken blijft toch te bizar voor woorden.

Devil Man is inderdaad verkloot, van sterkste track naar zwakste schakel. Ook River was op het origineel veel beter.

Ik zal de 'originelen' dan maar eens opzoeken. Voor mij is het album 'gewoon' de eerste kennismaking met Blues Pills (ik had er vorige week nog nooit van gehoord) en vind het een erg fijn album. Ik was dus volledig blanco over deze band en dan heb je geen last van eerdere versies en de dubbelingen. Ik vind Devil Man bijvoorbeeld best lekker, maar zou zo maar kunnen dat ik daar straks anders over denk (ik ga zo zoeken). De zang ligt mij prettig in het gehoor en irriteert nergens en dat heb ik niet zo vaak met vrouwenstemmen. Verder wordt er gewoon erg lekker gerockt, zonder dat het gemaakt vuig of als jaren '70-wannabees overkomt. Wild enthousiast word ik er nu ook weer niet van, omdat het bij de eerste luisterbeurten wel wat gelijkmatig overkomt qua nummers. Begin dus op een ruime 3,5 *

Zelfde hier, en volledig akkoord: prima album!

En nog een kleintje qua meerwaarde: de picture vinyl die ik heb is werkelijk fantastisch mooi!

Jupiter en Black Smoke zijn nieuwe favorieten, maar ik snap echt niks van wat ze met Devil Man gedaan hebben. Aan de twee hierboven, doe jezelf dus een plezier en rakel de oude versies maar eens op. Van Devil Man hebben ze een jaar geleden nog een heel geinig clipje uitgebracht.

De plaat is even fraai als het schitterende artwork, wat er ook weer prachtig bijpast. Fantastische 70's retrorock, met een psychedelisch bluessausje. Sterk door de band neergezet, met veel gevoel en talent. Geweldig gitaarwerk van gitarist Dorian Sorriaux. En dan daar overheen de sublieme stem van zangeres Elin Larsson, wat wil een rockliefhebber nog meer?

En dan ook nog een overdaad aan heerlijke songs, alles is minstens goed. Openingssong High Class Woman knalt er gelijk geweldig in. Jupiter is een lekker nummer. Het pittige Black Smoke & het fraaie River volgen op side B van mijn dubbel LP een dubbel hoogtepunt. En daarna het wat gevoeliger bluesnummer No Hope Left For Me: de titel past bij de mooie muziek. De albumversie van Devil Man wordt hier als (wat) minder dan de EP versie beschouwd, maar dan nog blijft het een prima song. Wat te denken tot slot van afsluiter Little Sun: heerlijke trage pakkende bluesrock op zijn best.

Kortom: die is echt een dijk van een debuut, wat naar mijn idee in Nederland te laag gewaardeerd wordt. In Duitsland bijvoorbeeld haalde het album nummer 4 in de albumlijst. Vind ik logischer. Ik durf zelfs voorzichtig de naam Led Zeppelin hier neer te typen.

Dit rockt lekker weg zeg! Into the seventies..
Bij wijze van grote uitzondering dit exemplaar in de CDversie gekocht (om prijstechnische redenen). Schalt nu over de boxen, op een fatsoenlijk volume want dat is het mooiste.
Cool, die gitarist met die flying-V, en de rickenbackerbassguitar.

Er staan fantastische melancholische, gedreven, meeslepende, uitgeschreeuwde songs op dit album. Om over de met 'fuzz', 'distortion' en 'wah wah' doordrenkte zieke bluessolo's nog maar te zwijgen. En dat voor zulke jonge kornuiten, uit Zweden.


Er mist eigenlijk nog een Hammondorgel..

Dit rockt érg lekker weg inderdaad! Puike plaat, 1 van de ontdekkingen dit jaar.

Dat ervaar ik hier net zo Supersid, een van de ontdekkingen van het jaar.
Godsamme wat een heerlijke zwaar bluesrockende passages op dit heerlijke album zeg. De stem van Elin Larsson is bij vlagen hartverscheurend.

Tsja, ik vond deze debuutplaat een beetje teleurstellend. De EP's stroomden met pure passie en soul door de speakers, hier is het allemaal erg netjes geworden, de ruwe randjes zijn er van af. Zeker niet slecht, maar ik had er meer van verwacht.

Ja dat las ik hierboven ook bij sommigen. Zelf vind ik het 'nogal' mee vallen. Gevolg is wel dat deze heerlijke bluesrock plaat maar op 3,45 staat.

Had nog niets van Blues Pills gehoord en zoals gezegd ben ik aangenaam verrast door dit debuutalbum.
Zo te lezen moeten echter de eerdere EP's (nog) veelbelovend(er) zijn. Alleen maar mooi zou je zeggen. Maar lees je de 'recensies' bij die EP's dan is het helemaal niet zo positief. Wat is het nu?
Er zit niets anders op dan zelf de EP's te gaan beluisteren. Geen straf lijkt me

Lekker albumpje!
Passie en talent zit het wel goed mee. Maar het moet allemaal nog wel wat beter uitgewerkt worden, als dat lukt zie ik echt een pareltje voor de toekomst.

Op zoek naar de orginele EP Bliss op Discogs...la maar...

Daar heb ik twee jaar terug net naast gegrepen op Roadburn. Daar verkocht de band ze voor een tientje. Ik heb toen nog wel een shirt gekocht, maar die zal vast niet zoveel opleveren.

Dit klinkt als een steviger versie van Jefferson Airplane. Zal wel aan de zangeres liggen, al klinkt ze soms ook als Anouk.