Blues Pills - Blues Pills (2014)

De plaat is even fraai als het schitterende artwork, wat er ook weer prachtig bijpast. Fantastische 70's retrorock, met een psychedelisch bluessausje. Sterk door de band neergezet, met veel gevoel en talent. Geweldig gitaarwerk van gitarist Dorian Sorriaux. En dan daar overheen de sublieme stem van zangeres Elin Larsson, wat wil een rockliefhebber nog meer?

En dan ook nog een overdaad aan heerlijke songs, alles is minstens goed. Openingssong High Class Woman knalt er gelijk geweldig in. Jupiter is een lekker nummer. Het pittige Black Smoke & het fraaie River volgen op side B van mijn dubbel LP een dubbel hoogtepunt. En daarna het wat gevoeliger bluesnummer No Hope Left For Me: de titel past bij de mooie muziek. De albumversie van Devil Man wordt hier als (wat) minder dan de EP versie beschouwd, maar dan nog blijft het een prima song. Wat te denken tot slot van afsluiter Little Sun: heerlijke trage pakkende bluesrock op zijn best.

Kortom: die is echt een dijk van een debuut, wat naar mijn idee in Nederland te laag gewaardeerd wordt. In Duitsland bijvoorbeeld haalde het album nummer 4 in de albumlijst. Vind ik logischer. Ik durf zelfs voorzichtig de naam Led Zeppelin hier neer te typen.