Jungle - Jungle (2014)

Bedankt voor de tip tuktak. Ik ga er eens achter aan. Ik schreef ondertussen al een recensie over dit debuut van Jungle:

Ik heb het al eerder geschreven: dit gaat misschien wel de grootste hype van 2014 worden. Twee Engelse jongens (bekend onder de namen J en T) die soul en electro mixen. En die buzz is eigenlijk vooral gaande door de uitgebrachte singles en EP, die waanzinnig catchy waren. En nu is er dan het echte debuut-album, 10 maanden na de eerste EP.

En dat begint heerlijk met The Heat, een nummer dat wel al kennen van de EP. Alle nummers van de eerste EP komen trouwens terug op dit album. Maar goed, The Heat heeft een fijne zwoele electro-beat met de soulvolle zang-lijnen van J en T. Een mooi nummer om mee te beginnen. Ook Accelerate gaat in dezelfde flow verder, met dit keer een erg fijn refrein, waarbij de zang erg op de voorgrond treedt. Hoogtepunt zijn de stoppende zang-lijnen midden in het refrein, waardoor het hele nummer iets dynamisch en pulserend mee krijgt. Normaal ben ik niet zo van de soul, maar dit vind ik een waanzinnig goed nummer. En dan volgt eigenlijk al het hoogtepunt van het album: Busy Earnin'. Een ontzettend catchy nummer wat qua stemgeluid perfect klinkt. Ook een briljant synthesizer-loopje door het hele nummer. En deze combinatie van electro en soul blijft de rest van het album. Soms wat rustiger en meer soul, maar altijd herkenbaar door dat kenmerkende stemgeluid.
Het enige minpuntje is dat het album naar het einde toe toch wat inzakt. Hierdoor blijf je jammer genoeg achter met een gevoel dat er meer in had gezeten. Maar dat komt natuurlijk ook door dat fenomenale begin van het album. Het kan bijna niet anders dat het niveau daarna iets terug zakt.

En dan nu natuurlijk de ham-vraag: is de buzz rond deze band terecht? In mijn ogen wel. De singles zijn wel (met grote afstand) de beste nummers van het album, waar de rest van het album niet aan kan tippen. Maar dat wil niet zeggen dat de rest van het album slecht is hoor. Alleen zijn die singles zijn bizar goed!

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds

Nou, electronic & soul, retro-disco of zomerpop: dat leek me wel wat voor mij. Helaas valt het me allemaal toch wat tegen. Het album Jungle blijkt vooral vrij vlakke en ook nog eens vrij vlak geproduceerde muziek te bevatten. Er zit te weinig spirit in de Soul!
In het begin valt het nog mee. Zeker het prima nummer Busy Earnin' mag er wezen. Maar des te langer het album duurt, des te vlakker en soms saaier het allemaal wordt. Uitzondering vind ik dan wel weer Time. Een beetje een tegenvaller dus: er had meer in gezeten.

Het enorme succes van de single Busy Earnin’ bewijst maar eens te meer dat een single een artiest kan maken. Daarnaast bevestigde het ook nog eens de revival waaraan de discomuziek bezig is. De Daft Punk’s onder ons waren daar al debet aan. En ga zo de hitlijsten maar door, discodrums all over. Daar doet dit Britse collectief gewoon lekker aan mee en nu is er dus hun debuutplaat die simpelweg dezelfde naam als het collectief heeft gekregen.

Opener The Heat doet mij goed. Een fijne 80’s vibe, sterke electronics en een aanstekelijke swing. Accelerate gaat echt de discokant op. Zo hebben we discopop al een tijdje niet meer gehoord. Dat de eerder genoemde single zoveel aandacht kreeg ik verder ook meer dan terecht. Want wat een fijne song is dat zeg! Net als Platoon en het prima Drops. Echt een stuk sterker en ook opvallend vol qua sound wordt het met Time. Hiervandaan krijgt de plaat enige makke. Want, hoewel het allemaal erg lekker swingen en lekker luisterbaar blijft, gaan de nummers wel erg veel op elkaar lijken. Ik mis in dit gedeelte van de plaat echt hoogtepunten. Nummers als Busy Earnin’ en Time die je doen verrassen, die je echt aan het dansen zetten.Smoking Pixels is eerlijk gezegd zelfs wat onbeduidend. Daarna is het prima, maar niet al te verrassend.
Een aardige plaat met happy music. Elektronisch, dansbaar, zomers en vaak origineel. Een volle en coole sound. Het enige makke is alleen dat het allemaal wel een beetje teveel van hetzelfde is.

(bron: Opus de Soul)