La Roux - Trouble in Paradise (2014)

Bulletproof vind ik nog steeds ijzersterk. Ik ga dit album ook zeker checken al krijg ik bij het lezen van de titels nu al het gevoel dat deze dame de sexkant op is geslagen (net als Kylie Minogue). Vroege menopauze misschien?

Uptight Downtown klinkt lekker met een 80's sausje!

De clips die ik luisterde beloven veel goeds.
Niks mis met seks, overigens.

Deze band zit een beetje aan de vrolijke kant van de disco/pop. Doet me wat denken aan Blondie. Het is wel zomers, maar ik mis een stukje avontuur. Ik mis ook het seksuele, in deze muziek.

Voorlopig luistert het wel lekker weg.

Denk dat een aantal liefhebbers van de vorige plaat van een koude kermis thuis gaan komen met het gebrek aan catchy singles op deze plaat. Maar hoewel het juist die uitstekende singles waren die ervoor zorgden dat het debuut de moeite waard was, was het debuut desondanks een vrij povere en ongebalanceerd album geworden.

Trouble in Paradise is precies het tegenovergestelde; de singles zijn minder en zullen het naar alle waarschijnlijkheid lang niet zo goed doen als Bulletproof of Quicksand , maar het geheel is véél consistenter. Stuk voor stuk prima, straight-forward en catchy electropop tracks die het bij iedereen die geen sterke aversie heeft voor het genre goed zullen doen. Al eindigt het album voor mij bij Let Me Down Gently, want de karige ballad The Feeling is niet alleen een zeer matig nummer, maar past ook totaal niet bij de rest van het album. Met de kopstem zingen kan Elly beter niet meer doen.

Beter dan het debuut dus wat mij betreft. Prima popplaatje dat het goed zal doen op huisfeestjes, maar wat zich helaas nergens van het gros onderscheid zoals de singles op het debuut dat wel deden.

Inderdaad consistent album met duidelijke roots in de jaren 80 . Deuntjes liggen lekker in het gehoor, goed gemaakt allemaal, maar klinkt wel een beetje kil en zielloos.

Leuk hoor :
----

La Roux, ofwel Elly Jackson, is na 5 jaar weer terug! De excentrieke electropop van de gekuifde zangeres, die we kennen van die heerlijke hitjes Bulletproof en In For The Kill, krijgen we eindelijk weer te horen op het nieuwe Trouble in Paradise.


En we kunnen er kort over zijn. Trouble in Paradise is weer een vrolijke zomerse retro-plaat geworden, net als die Grammy-winnende debuutplaat. Gekenmerkt door leuke synthesizers, snelle en pakkende zang van Jackson en fraaie electro-beats. Hoogtepunt van de plaat is Uptight Downtown, dat zich bijna kan meten met het aanstekelijke Bulletproof. Bijna, maar net niet helemaal. Trouble in Paradise lijkt in de breedte net wat meer kwaliteit in zich te hebben dan het debuut, en is een coherent geheel. Maar echte uitschieters horen we toch minder. Gelukkig luistert het allemaal lekker weg. Uptempo, downtempo, sensueel, funky, vrolijk, klein beetje experiment, leuke bruggetjes en fijne bliepjes. Alles zit er zo ongeveer wel op. En waarom zou je dan eigenlijk klagen? Een lekker tussendoortje, maar niet meer zo spannend en verrassend als dat succesvolle debuut.

Trouble in Paradise is lekkere no-nonsense electropop. We hebben haar gemist, die speelse La Roux, die haar genre destijds écht wist te ontstijgen. En ze had er even 5 jaar mee gewacht (waarom weet eigenlijk niemand), maar nu heeft ze het toch voor elkaar gekregen gewoon een zeer degelijke tweede plaat op de mat te leggen. Ga dat even luisteren, als je al dat experiment en die harde rock, die we hier op Pat-sounds publiceren, een beetje zat bent. Je moet moeite doen om deze plaat niet aanstekelijk te vinden!

Pat-sounds: Album La Roux - Trouble in Paradise (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Uiteindelijk toch wel een lekkere synth/electropop plaat met goede zang en aanstekelijke zanglijntjes.
Een erg retro-gevoel, erg eigthies dus. En dat is precies wat ik lust.

Let Me Down Gently is met name een erg lekkere track.

Een andere stijl dan het debuutalbum, maar toch passend binnen hun bestaand imago. We krijgen hier inderdaad meer een retro vibe, wat mij wel kan bekoren. Mooi geheel, 9 tracks leek mij op voorhand weinig, maar meer zou afbraak gedaan hebben aan het geheel denk ik. Geen opvullers hier, elk nummer mag er zijn. Verder niet veel toe te voegen aan de eerdere reviews, maar "de sekskant opgegaan"? Dan heb je de songs toch een beetje verkeerd begrepen volgens mij.

Ik luister dit album nog geregeld en dit concert (https://www.youtube.com/watch?v=qbYirWKaCkA) trouwens ook. De beste nummers 1, 2 en 7 zijn fantastisch.