MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Cymbals Eat Guitars - LOSE (2014)

mijn stem
3,50 (31)
31 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Barsuk

  1. Jackson
  2. Warning
  3. XR
  4. Place Names
  5. Child Bride
  6. Laramie
  7. Chambers
  8. Lifenet
  9. 2 Hip Soul
zoeken in:
avatar
Nihilisme
Tof, ik wist niet dat er een nieuwe plaat van Cymbals Eat Guitars aankwam. Jackson, Warning en Chambers zijn al te luisteren en klinken alledrie goed. Vooral Warning, sterk einde. Het klinkt wel iets poppier, maar dat lijkt vooralsnog niet erg te zijn.

avatar van Rain King
4,0
Ik ga zeer lekker op deze plaat. Jackson, XR, Laramie en Chambers zijn echt topnummers. Hun beste album tot dusver!

avatar van Woutout
Lekker album hoor. Ontdek deze band pas laat via deze plaat, maar wat een heerlijke sound hebben ze zeg! Niet alles is raak, maar de opener, Warning, Place Names en de afsluiter staan hier op repeat met het mooie weer.

avatar van Obscure Thing
4,0
Ze hebben hun mojo weer terug!
Na het enigszins matte en teleurstellende Lenses Alien klinkt dit weer zoals ik van de band verwacht. Energiek onvoorspelbaar een slopend. Lekker dus

avatar
Nihilisme
Toch ongelooflijk hoe weinig berichten er bij dit album staan, in vergelijking met een teleurstellend album als Here and Nowhere Else van Cloud Nothings. Desalniettemin is LOSE één heerlijke indie-rock plaat die van links naar rechts schiet en minstens zo goed is als de debuutplaat.

avatar van nico1616
3,5
Aanstekelijke Indie Rock met de beste lyrics die ik dit jaar al gehoord heb.
De autobiografische teksten van zanger Joe D’Agostino zitten vol sprekende beelden en slimme referenties.

Zo begint 2 Hip Soul met "I learned to scream to Bone Machine", dwepend met The Pixies in zijn tienerjaren, zoals zovelen.
Jonge jaren vol drugsgebruik:
"You told me all about your new girlfriend, how she turned you on to crack
I said: Man, I can’t, my heart would explode" (Child Bride).

In XR wordt het nog duidelijker:
"The summer benzo blackouts erased my identity.
At Vintage Vinyl to score some CDs, for ripping rails not listening"
Een lijntje snuiven op een CD om de dood van een jeugdvriend te vergeten.

En dan is er nog Chambers, over zijn oude incontinente en dove hond:
"Baby's got cataractsn her coat was shining black, now it's grey and patchy
Sunshine caught in her eyes, is from a different time
Our parents got us a dog, so we'd learn about loss."

Ontroering verpakt in meeslepende rock, prachtig!

avatar
Nihilisme
nico1616 schreef:
Aanstekelijke Indie Rock met de beste lyrics die ik dit jaar al gehoord heb.
De autobiografische teksten van zanger Joe D’Agostino zitten vol sprekende beelden en slimme referenties.

...

En dan is er nog Chambers, over zijn oude incontinente en dove hond:
"Baby's got cataractsn her coat was shining black, now it's grey and patchy
Sunshine caught in her eyes, is from a different time
Our parents got us a dog, so we'd learn about loss."


Ik ben het compleet met je eens. LOSE is tekstueel erg sterk en Chambers heeft waarschijnlijk mijn favoriete lyrics van dit jaar.

"Here's what it felt like
when I was 25
Still had my family
missed them already"


Absoluut wel één van de betere platen van 2014.

avatar van gherdt
4,0
Vreemd hoor dat dit zo'n laag aantal stemmen heeft op een indie-minded site als deze, al ontdek ik m ook net pas hoor. Ik hoor vleugjes Titus Andronicus, Arcade Fire, (vroege) Band Of Horses maar vooral een behoorlijk eigen, gevarieerd geluid met meeslepende gitaren en heerlijke galmzang. Eigenlijk de indieplaat die ik heel 2014 zonder resultaat zocht. Tot nu! Of ie echt zoooo goed is zal de tijd leren (en misschien helpt Bitterzoet morgen nog een extra handje), maar voorlopig een makkelijke 4*

avatar van Chronos85
4,0
Sluit me geheel bij gherdt aan. Bouwt voort op de stijl van een aantal roemruchte bands beginnend met The Replacements maar ook op Modest Mouse, Built to Spill en recenter Arcade Fire, Titus Andronicus. De hoge falsetto die afwisselt met de hardcore punkzang, de melodieuze baslijntjes en de wisselwerking tussen toetsen en leadgitaar geven het geheel een eigen smoel en dan moet ik net als mijn voorgangers de persoonlijke lyrics van Joe D'Agostino noemen.

Gisteren in de Bitterzoet een spetterend optreden gezien van de band. D'Agostino heeft het uiterlijk van een macho working man (mouwloos shirt, biceps (!), gouden kettinkje) en geeft zijn gitaar een dito behandeling. Zijn gevoelige kant wordt echter gauw duidelijk. Zijn loepzuivere hoge noten kweken al gauw de nodige kippenvel en met de nodige tempowisselingen en freak-outs worden we er weer aan herinnerd dat deze band niet ons dagelijks kopje thee is. Hard werken, showmanschap en eigenzinnigheid worden tijdens dit optreden prachtig gecombineerd en dat missen we nog wel eens in het huidige indielandschap.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:01 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.