menu

Hollis Brown - Gets Loaded (2014)

mijn stem
3,80 (15)
15 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Alive Naturalsound

  1. Oh Sweet Nuthin' (7:47)
  2. Train Round the Bend (3:21)
  3. I Found a Reason (4:33)
  4. Lonesome Cowboy Bill (3:19)
  5. Head Held High (3:03)
  6. New Age (5:28)
  7. Cool It Down (4:59)
  8. Rock & Roll (5:05)
  9. Sweet Jane (4:36)
  10. Who Loves the Sun (2:40)
totale tijdsduur: 44:51
zoeken in:
Hendrik68
He, een nieuwe Hollis Brown op de Luisterpaal. Dat is verrassend. Ik had hier nog helemaal niets van meegekregen. Ben benieuwd.

avatar van Ducoz
3,5
Allemaal Velvet Underground covers, album Loaded. Ben benieuwd hoe het klinkt.

Even snel er doorheen gegaan, klinkt goed. Waardig tribuut, maar niet heel anders dan de originelen. Geluid is beter, dat dan weer wel.

Hij ligt al in de platenzaken, wellicht dat ik 'm maandag maar eens opzoek. Moet de vorige ook weer s draaien.

Hendrik68
Heb hem er zojuist ook even snel doorheen gejast. Klinkt prima inderdaad. Hollis Brown bewijst hiermee wederom dat ze niet zomaar in de roots hoek gedrukt moeten worden. Dat is overigens geen schande, maar het is gewoon een vrij breed georienteerde band en dat maakt het soms wel even wat verrassender. Mensen die direct naar het genre kijken bij de albuminfo kan ik melden dat dit wat mij betreft helemaal niets met country van doen heeft.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hollis Brown - Gets Loaded - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ride On The Train van Hollis Brown was wat mij betreft één van de betere debuten van 2013 (al heeft de band naar verluid in 2009 ook al eens een plaat uitgebracht, maar die vergeten we voor het gemak maar even ).

De band uit New York greep op Ride On The Train terug op de hoogtepunten uit een aantal decennia rockmuziek. Zelf noemde ik vorig jaar Lynyrd Skynyrd, Rolling Stones, Neil Young, Tom Petty, Creedence Clearwater Revival en Buffalo Springfield als belangrijkste invloeden, maar dit was uiteindelijk een vrij willekeurige selectie. De laatste tijd hoor ik immers misschien nog wel meer van The Band op de plaat.

Ride On The Train was zo’n zeldzame plaat die je bij eerste beluistering al jaren denkt te kennen, maar het blijkt ook een plaat die een jaar later nog net zo fris, aanstekelijk en verslavend klinkt als bij de allereerste kennismaking.

Net een jaar na het sensationele ‘debuut’, ligt er al weer een nieuwe plaat van Hollis Brown in de winkel. Gets Loaded is echter niet de echte opvolger van Ride On The Train, maar een ‘tussendoortje’ dat in eerste instantie alleen voor de 2014 editie van Record Store Day bedoeld was.

Trieste aanleiding voor het opnemen van dit ‘tussendoortje’ was de dood van Lou Reed. Hollis Brown speelde als eerbetoon live een aantal songs van Lou Reed en dit smaakte naar meer. Het resulteerde uiteindelijk in een heuse remake van Loaded van The Velvet Underground. Loaded was in 1970 de vierde plaat in een serie van vier briljante platen en een plaat die volledig door Lou Reed werd gedomineerd. Het is met afstand de meest toegankelijke plaat van deze invloedrijke band, die het op dat moment al moest doen zonder de meeste leden van het eerste uur, maar dat gaat niet ten koste van de kwaliteit van de muziek. Het bleek uiteindelijk de zwanenzang van The Velvet Underground, maar het is een slotakkoord in stijl met klassiekers als Sweet Jane en Rock & Roll.

Hollis Brown heeft de re-make van Loaded gelukkig ontspannen aangepakt, waardoor de plaat minder gekunsteld aan doet dan de gemiddelde remake. Er werd wat gesleuteld aan de volgorde van de songs (de volgorde is precies omgedraaid zag ik na een tijdje) en verder heeft Hollis Brown gelukkig haar eigen geluid behouden.

Ik had Hollis Brown in eerste instantie niet gelinkt aan de muziek van The Velvet Underground en Gets Loaded klinkt ook niet echt als The Velvet Underground, ook al heeft de band niet heel fanatiek gesleuteld aan de originelen.

Hollis Brown maakt nog altijd countryrock met een flinke dosis rock ’n roll. Muziek zoals The Rolling Stones die ooit maakten in hun beste dagen en dat is dan ook de naam die bij mij het vaakst opkomt bij beluistering van Gets Loaded. Het is niet te hopen dat Mick Jagger en consorten deze plaat voor hun Pinkpop optreden te horen krijgen, want ze zouden er wanhopig van worden.

Net als op Ride On The Train verandert alles wat Hollis Brown op Gets Loaded aanraakt in goud. Alles klinkt even lekker en aanstekelijk en alles klinkt bovendien even tijdloos maar toch urgent.

Ride On The Train zette Hollis Brown vorig jaar op de kaart; Gets Loaded bevestigt deze status. Nu op naar de echte opvolger van Ride On The Train. Dat is nu al een plaat om naar uit te zien. Erwin Zijleman

avatar van Ducoz
3,5
Mijn beoordeling voor dit album is gebaseert op twee gedachten.

1. Mooi album, dat in deze volgorde (anders dan origineel) misschien beter tot zijn recht komt. Geen enkele uitvoering doet onder voor de orginele versies van de nummers en klinken vrijwel identiek. Alleen de inkleuring is wat 'romiger', dat wil zeggen dat het allemaal wat voller en in het nu klinkt. Ik hinkte bij Loaded altijd tegen het feit dat 'Who Loves the Sun' veel harder en helderder gemixed was dan de rest, aan. Dat de mannen van Hollis Brown zo'n plaat zo goed kunnen vertolken zegt wat over de klasse van de band. Stuk voor stuk goede uitvoeringen.

2. Wat ik hier boven zeg is eigenlijk ook gelijk het probleem. Ze voeren de nummers eigenlijk zo perfect uit, dat er weinig tot geen verschil is met de originele versies en voegt dus eigenlijk niets toe. Ik prijs het altijd als de band oog houd op het origineel, maar er compleet wat anders mee probeert te doen. (Lou was daar in zijn laatste dagen ook goed in, al zal hij het niet bewust hebben gedaan )
Buiten een tribuut aan Lou Reed dan, wat willen ze hier nou precies mee zeggen of bereiken? Is het een soort van arrogantie? Van kijk, wij kunnen het ook en dan net wat beter. Is het uit respect? (waarom dat album dan?) Iets nieuws proberen? (Waarom dan vrijwel identiek aan het origineel?)
En zo kan ik nog wel 100 vragen bedenken die in me op komen.

Niet echt bijzonder dus, maar wel een meer dan redelijke rock plaat die (net als het origineel) hint naar de country-rock invasie van '68-'75 (en daarna natuurlijk ook wel), net zoals dat nu weer in gang gaat. History repeats itself?

avatar van WoNa
5,0
Cadeautjes zijn er om uit te pakken en niet te veel vragen te stellen. Gets loaded bewijst hoe goed The Velvet Underground had kunnen zijn, maar vaak niet bereikte. Aan de songs ligt het niet, want in de uitvoering van Hollis Brown blijken het allemaal nagenoeg hits. Van het prachtige O sweet nuthings tot Who loves the sun klopt het allemaal. Het verrassende is dat de twee "hits" Rock and roll en Sweet Jane niet de beste nummers zijn op deze elpee. Integendeel dat zijn de prachtige uitvoeringen van Head held high, I found a reason of Cool it down. Goed te horen is hoeveel muzikale invloeden uit zijn jongere jaren Lou Reed heeft toegelaten in zijn laatste Velvets plaat. Hollis Brown heeft een pracht tribute gebracht met prachtige samenzang op de juiste momenten. Wat een plaat. Er rest hier slechts een diepe buiging, want ik hoor perfectie.

Je kunt het hele verhaal lezen op de site van WoNo Magazine

Wo.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:15 uur

geplaatst: vandaag om 03:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.