Gerry Rafferty - Over My Head (1994)

Een paar keer beluisterd op Youtube en vind het een aardig album. Echter, ik ben hier niet zo van onder de indruk als van North & South uit 1988. Als ik 'm ooit voor een paar €€€ tegenkom op beurs, rommelmarkt of kringloop neem ik 'm wel mee.
Reden dat deze wat teleurstellend is komt van de wat overbodige remakes van Late Again en Her Father Didn't Like Me Anyway. Deze nummers zijn een ordinaire herhalingsoefening en voegen helaas niets toe.
Voor de rest best aardig. Zelfs een iets mindere Rafferty heeft een zekere standaardkwaliteit. Hij stelde nooit echt teleur.

Ik zie al enkele bewerkingen van oudere songs en dat vind ik bij voorbaat al verdacht.
Zal 'm eens proberen, maar mijn verwachting is niet heel hoog.

Soms neem ik een album vast, en ben ik op voorhand al wat teleurgesteld van de artwork. Gelukkig is de muziek meer dan goed genoeg om die eerste teleurstelling op te vangen.

Ik vind dit een zeer onderhoudend album met een frisse productie. Dat valt me extra op omdat dit album tussen twee releases staat waarvan je zou kunnen zeggen dat ze wat gedateerd klinken. Dit album had gisteren uitgekomen kunnen zijn!

Mooie afwisseling van wat uptempo nummers en hele rustige ballads. Enkel de covers en Lonesome Polecat zeggen me minder. Wat overblijft zijn mooie liedjes en een verrassend goed album in het algemeen.

Prima album, net als bij zijn voorganger is Joe Egan hier ook weer bij betrokken. Goede afwisseling, voelt iets frisser aan dan zijn voorganger. De jaren 90 albums van Rafferty zijn in mijn optiek something special.

Bijna zes jaar na mijn eerste bericht ben ik er eindelijk in geslaagd om dit album op CD te krijgen voor een heel mooi prijsje. En daarmee is mijn Gerry Rafferty collectie compleet.
Mijn mening t.o.v. het vorige bericht is niet gewijzigd. Het is fijn om het album nu te kunnen horen vanaf CD in plaats van YT, dat wel. Vooral Bajan Moon met alle natuurgeluiden voorafgaand aan het liedje is een kleine openbaring. De cover van John Lennon's Out The Blue is wat mij betreft voldoende. Het had ook een Rafferty compositie kunnen zijn. Al met al een voldoende en ik ben toch ingenomen met de aanschaf van dit album.

Wat RobbertDG, gaucho, Tonio en Chet beschrijven bij Paul Simon's One Trick Pony heb ik de laatste maanden met Over My Head. Met een viertal heropnames en een cover wordt dit album gezien als één van de zwakkere broeders uit de discografie van Gerry Rafferty. En toch, de laatste maanden draai ik de CD regelmatig, en misschien nog belangrijker, gaat deze vaak mee als ik met de auto weg moet.
Ik kan er de vinger niet opleggen, maar het album blijkt een soort groeidiamantje te zijn. Rafferty is erin geslaagd om een album samen te stellen dat voor mij als geheel werkt terwijl de afzonderlijke delen niet altijd even sterk zijn. Het meest voor de hand liggende voorbeeld is Lonesome Polecat. Als onderdeel van het album accepteer ik het maar los van het album zou ik niet de moeite nemen om het te beluisteren.
De afsluiter is één van de oudste composities op het album, maar op de één of andere manier werkt het voor mij.
Om deze reden schroef ik de waardering voor Over My Head op naar een 4.

Ik vind het songmateriaal ietwat aan de bleke kant maar met Rafferty wordt het nooit echt slecht. 3 sterren

Het songmateriaal vind ook ik minder geïnspireerd net als de voorganger. Anderzijds biedt Gerry Rafferty nog genoeg kwaliteit om niet onderuit te gaan.