The Knack - Round Trip (1981)

Op reis door de new wave van 1981 ben ik toe aan het laatste oktoberalbum van dat jaar. Het is de derde van The Knack, Round Trip genaamd. Hun laatste tot de comeback van 1991.

Want het gaat hier mis. The Knack werd bekend dankzij Die Ene Hit, energieke gitaarrock met de wortels in de jaren '60. En hier? Futloos is het woord, al wil ik daarmee niet suggereren dat het alleen maar kommer en kwel is. Wel is het te vaak tam en de pogingen tot variatie in het geluid zijn niet voldoende overtuigend.
De eerste twee nummers behoren tot de categorie 'tam', al zit in opener Radiating Love een fijne riff, die overigens lijkt op die van AC/DC's Can I Sit Next to You Girl uit 1976.
Africa (nee, niet die van Toto) begint met vogelgeluiden die worden gevolgd door een jazz-funkachtige riff met prominent een elektrische piano. Een leuk buitenbeentje, dat echter door de trouwe fans niet zal zijn begrepen. Daarna smacht je naar vlotte powerpop zoals de groep voorheen deed, maar daarvoor moet je wachten tot Just Wait and See. Zesde nummer op kant 1 is We Are Waiting, dat met onder meer piano en strijkers alweer niet loskomt.

Kant 2 begint pittiger, met Boys Go Crazy klinkt voor de tweede maal energieke powerpop. Afwijkend qua stijl blijkt Lil' Cals Big Mistake een sluw aantrekkelijk gitaarrockertje, zij het niet van het kaliber dat fans wensten. Sweet Dreams is enigszins slepend met akoestische gitaar, opnieuw ontbreekt het optimistische Knackgevoel.
Dat keert warempel terug met Another Lousy Day in Paradise met jaren '60-beatgitaar én koortjes, Pay the Devil is te zwoel en was de geflopte single, met Art War sluit Round Trip alsnog pittig af. Alhoewel, er is een hidden track: vlak voordat de naald naar het middelpunt wil, keren enkele seconden van Pay the Devil terug.

De platenbazen zullen een tweede My Sharona hebben geëist. Dat lukte The Knack niet en hun pogingen het geluid te verbreden zijn niet meer dan aardig. De groep viel voor tien jaar uit elkaar, de grote praatjes ten tijde van het debuut - over de nieuwe Beatles willen zijn - bleken te hoog gegrepen.
In 2002 verscheen op cd een versie met bonussen, in 2024 verscheen Round Trip in een Nederlandse cd-versie met de oorspronkelijke tracklist.

Mijn vorige halte in het land van new wave was bij het Belgische Machiavel, ik keer terug naar de elpee Pleasure van het Engelse Girls at Our Best! dat op 1 november 1981 verscheen.