Machiavel - Break Out (1981)
mijn stem
5 stemmen
1
geplaatst: 14 januari 2025, 17:04 uur
Pas geleden was ik in België en ik een klein dorpje in een kringloop zag ik een cd verzamelaar van Machiavel. Geen idee wat het was, maar door de wat langere nummers dacht ik dat het misschien wel prog zou kunnen zijn.
Thuis wat beluistert en wat verder op internet gestruind en ineens zag ik ook deze plaat.
Die kwam me bekend voor en eens bij mijn vinylcollectie gekeken bij de M. En jawel daar stond deze plaat van Machiavel. de stickertjes van de platenzaak Elmura er nog op. Nieuw 23 gulden en nog 75 cent, afgeprijsd voor 4 gulden.
De tijd dat de cd zijn intrede deed en veel platenzaken alle vinyl genadeloos in de uitverkoop deden en ik in die tijd mijn slag sloeg. Ook met nogal wat onbekende platen. Waaronder dus 'Break Out' van de Belgische band Machiavel uit 1981.
En Machiavel heeft hetzelfde probleem als veel andere bands , die prog muziek maken, dat kan niet meer ! De prachtige muziek van de eerste drie platen is los gelaten , het vierde album 'Urban Games' sloeg een totaal andere richting in en dat was ook zeker met dit 6e album het geval. Het moest commerciëler, rock gerichter. Mijn lievelingssite ProgArchives komt met het schamele 1,19 (!) uit de bus, Rate your music heeft een wat hogere inschatting 2,87.
Na dit album stopte de band dan ook om in 1987 weer terug te komen.
Wat is het voor muziek en hoe moet je dat in de tijd zien ?
Als eerste vind ik het redelijk Amerikaans klinken , zeker door de zang, wat Boston, Foreigner achtig. Muzikaal prima, maar ik kan er niet enthousiast over worden.
Aan de andere kant, ook soms wat Fisher Z en Police elementen.
Het nummer 'Nobody Knows' start trouwens wel mooi, met mellotron achtige klanken, jammer dat ze niet wat meer trouw zijn gebleven aan die eerste platen. Want dat nummer vind ik steekt er met kop en schouder boven uit.
Gezien het feit dat ik de plaat begin jaren 80 heb gekocht en er nu nog geen krasje op zit, blijkt dat ik deze bijna nooit heb gedraaid.
Veel zal ik dat ook niet doen, wel ben ik van plan om te kijken of ik de eerste drie platen nog kan bemachtigen van de Belgische Genesis. (tenminste die eerste platen).
Het is niet helemaal mijn smaak (zeker de zang niet), maar muzikaal is het toch redelijk te pruimen. Toch maar een heel kleine drie sterren...
Het is ten slotte ook weer niet slecht.
Thuis wat beluistert en wat verder op internet gestruind en ineens zag ik ook deze plaat.
Die kwam me bekend voor en eens bij mijn vinylcollectie gekeken bij de M. En jawel daar stond deze plaat van Machiavel. de stickertjes van de platenzaak Elmura er nog op. Nieuw 23 gulden en nog 75 cent, afgeprijsd voor 4 gulden.
De tijd dat de cd zijn intrede deed en veel platenzaken alle vinyl genadeloos in de uitverkoop deden en ik in die tijd mijn slag sloeg. Ook met nogal wat onbekende platen. Waaronder dus 'Break Out' van de Belgische band Machiavel uit 1981.
En Machiavel heeft hetzelfde probleem als veel andere bands , die prog muziek maken, dat kan niet meer ! De prachtige muziek van de eerste drie platen is los gelaten , het vierde album 'Urban Games' sloeg een totaal andere richting in en dat was ook zeker met dit 6e album het geval. Het moest commerciëler, rock gerichter. Mijn lievelingssite ProgArchives komt met het schamele 1,19 (!) uit de bus, Rate your music heeft een wat hogere inschatting 2,87.
Na dit album stopte de band dan ook om in 1987 weer terug te komen.
Wat is het voor muziek en hoe moet je dat in de tijd zien ?
Als eerste vind ik het redelijk Amerikaans klinken , zeker door de zang, wat Boston, Foreigner achtig. Muzikaal prima, maar ik kan er niet enthousiast over worden.
Aan de andere kant, ook soms wat Fisher Z en Police elementen.
Het nummer 'Nobody Knows' start trouwens wel mooi, met mellotron achtige klanken, jammer dat ze niet wat meer trouw zijn gebleven aan die eerste platen. Want dat nummer vind ik steekt er met kop en schouder boven uit.
Gezien het feit dat ik de plaat begin jaren 80 heb gekocht en er nu nog geen krasje op zit, blijkt dat ik deze bijna nooit heb gedraaid.
Veel zal ik dat ook niet doen, wel ben ik van plan om te kijken of ik de eerste drie platen nog kan bemachtigen van de Belgische Genesis. (tenminste die eerste platen).
Het is niet helemaal mijn smaak (zeker de zang niet), maar muzikaal is het toch redelijk te pruimen. Toch maar een heel kleine drie sterren...
Het is ten slotte ook weer niet slecht.
0
geplaatst: 13 mei, 18:01 uur
Juli 2025 was ik in Doornik, waar ik in een fijne platenzaak dit Break Out van het Brusselse Machiavel meenam, zoals ik bij voorganger New Lines vertelde. Er stonden daar de nodige elpees van de groep, waar ik net als in het vorige bericht toevallig tegenaan liep.
Anders was dat ik niet de verwachting of hoop had dat dit symfonische rock zou zijn: de hoezen vertoonden uiteenlopende stijlen en ik kreeg het idee dat deze groep ook qua muzikale koers door de jaren heen was veranderd. Hoe dat precies zit, beschreef ik bij dezelfde voorganger en zo kan ik me beperken tot deze elpee, die ik op de gok uit de winkel meenam.
Break Out werd opgenomen in Los Angeles met producer Derek Lawrence, die onder meer de eerste albums van Deep Purple en later Wishbone Ash op zijn palmares zette. Waar Machiavel in 1979 de overstap van symfonische rock naar puntiger gitaarrock maakte, begint hier het stilistische getwijfel. Of positiever verwoordt: Machiavel drinkt uit diverse bronnen.
Kant 1 begint en eindigt met classic rock, in het geval van Somebody Loves You Tonight met aor-achtig koortje en bij Draw the Line met gepassioneerde rockzang van Mario Guccio. Daartussen klinkt echter een vorm van powerpop via Tonight en Charlena en dankzij een slappende basgitaar van Roland De Greef funkpop in I Need It.
Op Nobody Knows gaat het qua geluid terug naar - vermoed ik - de symfonische dagen van Machiavel op een wijze waar liefhebbers van Pink Floyd wel raad mee weten; mooie gitaarsolo bovendien van Thierry Plas. Funkpop met hoge zang volgt via Running, waarna new wave terugkeert.
Town to Town is een pittig gitaarliedje dat ook op New Lines had kunnen staan, net als Rough City waar dankzij De Greef een bescheiden synthesizer de boel ondersteunt. Hier moet ik ook wel denken aan The Spiderz. Met Lay Down wordt loom maar stevig rockend afgesloten, alsof dit The Wild Romance is - of sterker nog, het vroege werk van AC/DC.
De hoesfoto die MuMe toont staat bij mijn Franse persing op de achterzijde; op de voorzijde zie ik dit plaatje.
Al met al een aangenaam album, dat door de diverse stijlen wel een verzamelaar van de groep lijkt met werk door de jaren heen. Schijn bedriegt. Voor mijn afspeellijsten met new wave laat ik Tonight dit album vertegenwoordigen.
Mocht Teacher nog op zoek zijn naar het eerdere werk van Machiavel: probeer eens Only D Vinyl Store in het Belgische Doornik/Tournai, niet ver van Lille. Bovendien een mooie stad waar het nodige is te zien.
Op reis door new wave kwam ik hier vanaf de debuutsingle en de hits die volgden van ABC. Volgende halte: The Knack en hun derde langspeler Round Trip.
Anders was dat ik niet de verwachting of hoop had dat dit symfonische rock zou zijn: de hoezen vertoonden uiteenlopende stijlen en ik kreeg het idee dat deze groep ook qua muzikale koers door de jaren heen was veranderd. Hoe dat precies zit, beschreef ik bij dezelfde voorganger en zo kan ik me beperken tot deze elpee, die ik op de gok uit de winkel meenam.
Break Out werd opgenomen in Los Angeles met producer Derek Lawrence, die onder meer de eerste albums van Deep Purple en later Wishbone Ash op zijn palmares zette. Waar Machiavel in 1979 de overstap van symfonische rock naar puntiger gitaarrock maakte, begint hier het stilistische getwijfel. Of positiever verwoordt: Machiavel drinkt uit diverse bronnen.
Kant 1 begint en eindigt met classic rock, in het geval van Somebody Loves You Tonight met aor-achtig koortje en bij Draw the Line met gepassioneerde rockzang van Mario Guccio. Daartussen klinkt echter een vorm van powerpop via Tonight en Charlena en dankzij een slappende basgitaar van Roland De Greef funkpop in I Need It.
Op Nobody Knows gaat het qua geluid terug naar - vermoed ik - de symfonische dagen van Machiavel op een wijze waar liefhebbers van Pink Floyd wel raad mee weten; mooie gitaarsolo bovendien van Thierry Plas. Funkpop met hoge zang volgt via Running, waarna new wave terugkeert.
Town to Town is een pittig gitaarliedje dat ook op New Lines had kunnen staan, net als Rough City waar dankzij De Greef een bescheiden synthesizer de boel ondersteunt. Hier moet ik ook wel denken aan The Spiderz. Met Lay Down wordt loom maar stevig rockend afgesloten, alsof dit The Wild Romance is - of sterker nog, het vroege werk van AC/DC.
De hoesfoto die MuMe toont staat bij mijn Franse persing op de achterzijde; op de voorzijde zie ik dit plaatje.
Al met al een aangenaam album, dat door de diverse stijlen wel een verzamelaar van de groep lijkt met werk door de jaren heen. Schijn bedriegt. Voor mijn afspeellijsten met new wave laat ik Tonight dit album vertegenwoordigen.
Mocht Teacher nog op zoek zijn naar het eerdere werk van Machiavel: probeer eens Only D Vinyl Store in het Belgische Doornik/Tournai, niet ver van Lille. Bovendien een mooie stad waar het nodige is te zien.
Op reis door new wave kwam ik hier vanaf de debuutsingle en de hits die volgden van ABC. Volgende halte: The Knack en hun derde langspeler Round Trip.
1
geplaatst: 13 mei, 20:22 uur
RonaldjK
Badnkt voor de tip. Pas geleden in een outel trouwens voor een prikkie 'New Lines' op vinyl aan kunnen schaffen. Nog niet kunnen beluisteren, als ik het heb gedaan zal ik mijn mening hier op dit platform geven.
Badnkt voor de tip. Pas geleden in een outel trouwens voor een prikkie 'New Lines' op vinyl aan kunnen schaffen. Nog niet kunnen beluisteren, als ik het heb gedaan zal ik mijn mening hier op dit platform geven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.