menu

Alvvays - Alvvays (2014)

mijn stem
3,62 (94)
94 stemmen

Canada
Pop / Rock
Label: Polyvinyl

  1. Adult Diversion (3:28)
  2. Archie, Marry Me (3:17)
  3. Ones Who Love You (3:47)
  4. Next of Kin (3:48)
  5. Party Police (3:48)
  6. The Agency Group (4:31)
  7. Dives (2:57)
  8. Atop a Cake (3:20)
  9. Red Planet (3:59)
  10. Underneath Us * (2:38)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 32:55 (35:33)
zoeken in:

avatar van aERodynamIC
3,5
Bloemen verwelken, scheepjes vergaan, charmante indiepop meiskes blijven altijd bestaan.

Alvvays staat er weer vol mee: rammelpop met daaroverheen zingend een meiske (ik weet haar naam al niet meer) dat er lieftallig, ongetwijfeld huppelend, bovenuit staat te zingen. Verwar haar niet met uw buurmeisje trouwens.
Onweerstaanbare pop/rock liedjes die me regelmatig aan Magnapop doen denken maar we kunnen hier ontelbare namen aan toevoegen.

Het klinkt fris en fruitig maar is dat natuurlijk niet echt. Om de zoveel tijd komen dit soort bandjes uit hun holen gekropen om zich in de volle zon te presenteren en eigenlijk is dat helemaal niet erg.
Trek een jurkje aan dames, doe bloemetjes in uw baard heren, lach en dans op de plezierige nummers van Alvvays.
Over een jaar weet u allen al niet meer wie dit ook al weer waren maar heeft u toch mooi een paar plezierige zomermomenten gehad met dit charmante indiepop plaatje.

avatar van ohmusica
Voortbordurend op aeRo. Ik denk dat de muziekindustrie (wat dat ook mag zijn) voortdurend zoekt naar 'iets' een vervolg op het al bestaande, iets nieuws, een belofte en iets dat succesvol zou kunnen zijn. Op mij maakt het vaak de indruk dat het allemaal nogal op elkaar lijkt of dat de herhalende factor groot is en dat het moeilijk is een scheiding aan te brengen in het kaf en het koren in wat er zo uitkomt. Na verloop van tijd ben ik het ook vergeten. Wat niet wegneemt dat het best 'aardig' is wat ik hoor...

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Doet me denken aan Camera Obscura

avatar van ranja
4,0
Wat is dit een heerlijk album. Beetje Best Coast, beetje Honeyblood, helemaal goed.
Alleen jammer dat het maar 9 nummers zijn (in 32 minuten).

avatar van Linius
4,0
Kan me wel aansluiten bij Aero's verhaal. Ik heb al zoveel van dat soort bandjes gehad de afgelopen jaren. En dit is ook een lekker zomers plaatje waar ik wel vrolijk van word. Een bandje als dit is ook geen straf op een zonnige middag op één van de vele zomer festivals.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Alvvays - Alvvays - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is nog altijd een verleiding die ik nauwelijks kan weerstaan. Maak een plaat met gruizige gitaarpopliedjes met mooie vrouwenvocalen en een dun suikerlaagje en ik ga genadeloos voor de bijl.

Het uit het Canadese Toronto afkomstige Alvvays weet precies hoe het moet. Het titelloze debuut van de band bevat negen voor mij volstrekt onweerstaanbare popliedjes.

Het zijn popliedjes met mooie dromerige gitaarloopjes die om kunnen slaan in gruizige gitaarwolken, een wat onvaste maar ook bijzonder aangename vrouwenstem en honingzoete melodieën.

Toch is Alvvays anders dan de meeste van haar soortgenoten. De band uit Canada doet immers meer dan het reproduceren van het geluid uit de hoogtijdagen van de 90s shoegaze en dreampop, waardoor het debuut van de band zeker niet inwisselbaar is voor de, overigens ook door mij gekoesterde, platen van bands als Dum Dum Girls, Veronica Falls, Vivian Girls, Dott en noem ze maar op.

Alvvays haalt de mosterd niet alleen in de jaren 90, maar verrast in flink wat songs met invloeden uit de jaren 60 en vooral de jaren 80. Hiernaast doet het suikerlaagje op de muziek van de Canadezen me meer denken aan een band als Belle & Sebastian dan aan een band als Lush, die model heeft gestaan voor de muziek van de meeste andere hierboven genoemde bands.

Verder heeft de muziek van Alvvays iets Schots, of, meer precies, iets van de muziek die in de jaren 90 in Glasgow werd gemaakt. De leden van Alvvays schijnen grote fans van de Schotse band Teenage Fanclub te zijn, maar het debuut van de band heeft ook iets van Camera Obscura, Orange Juice, het al eerder genoemde Belle & Sebastian en wereldband The Delgados.

De eerste tracks op de plaat schuren misschien nog dicht tegen de shoegaze en dreampop aan, maar naarmate de plaat vordert wordt Alvvays steeds eigenzinniger en als je het mij vraagt ook steeds beter.

Het gitaarwerk wordt voller en veelzijdiger, de songstructuren ingewikkelder en zangeres Molly Rankin moet steeds beter haar best doen om de hoge noten te halen. Het levert dynamische songs op vol schoonheidsfoutjes maar ook vol magie. Natuurlijk zijn de songs met zoete melodieën heerlijk, maar wanneer Alvvays het de luisteraar net iets moeilijker maakt valt er nog veel meer te genieten.

Het debuut van Alvvays duurt maar net 30 minuten en bevat negen songs. Het zijn negen songs vol potentie. Het zijn songs die meerdere kanten op schieten en laten horen dat het met Alvvays alle kanten op kan. Dat is niet altijd een aanbeveling, maar in het geval van Alvvays zijn eigenlijk alle kanten goed.

Het schaart het debuut van de band wat mij betreft onder de memorabele debuten van 2014. Mijn enorme zwak voor dit soort muziek speelt hierbij vast een rol, al zouden muziekliefhebbers die dit soort muziek normaal gesproken links laten liggen ook wel eens verrast kunnen worden door deze prima plaat. Erwin Zijleman

4,0
Dit is surfsound. Met dreampopsausje, En dat draait best lekker weg.

avatar van thetinderstick
4,5
Dit plaatje is in korte tijd uitgegroeid tot een mijn favorieten van de 10's.
Natuurlijk is het niet bepaald origineel wat ze doen, maar door te zeggen dat dit het zoveelste indiepopbandje met huppelmeisje is en ze volgend jaar vergeten zijn, doe je ze denk ik te kort. Ieder nummer op deze plaat is raak, en dat gevoel is alleen maar gegroeid nadat ik de band onlangs live aan het werk zag op Best Kept Secret. In de livesetting klinken de liedjes iets rauwer en moest ik hier en daar aan Weezer denken.

Molly Rankin (een dochter van leden van The Rankin Family) had een korte solocarriere voordat ze Alvvays oprichtte. Ze ontpopt zich op deze plaat als een echte songsmit; deze liedjes staan ook zonder de fuzzy gitaren als een huis, in tegenstelling tot veel andere shoegaze of dreampop achtige bandjes. Ze noemt Oasis, Teenage Fanclub en Pavement als haar grootste invloeden en dat is ook wel te horen. Ze heeft een wat lome maar prettige stem die goed past bij de muziek.

Op sommige momenten klinkt Alvvays wat zoet, maar zeker ook oprecht. 'Archie, Marry Me' is natuurlijk het hitje, maar op nummers als 'Adult Diversion', 'Ones Who Love You', 'The Agency Group' en 'Red Planet' hoor je dat Molly zich met haar band nog in diverse richtingen kan ontwikkelen. Ik ben dan ook zeer benieuwd welke kant het opgaat op album nummer 2. Een eendagsvlieg of hebben we te maken met een blijvertje? Ik vermoed dat laatste, maarja misschien helpt het dat ik ook wel gecharmeerd ben van Molly

'Archie, Marry Me' - Glastonbury 2015
Alvvays - Archie, Marry Me (Glastonbury 2015) - YouTube

1,5
Dim
Nee, dit is het helemaal niet. Ik vond het zo'n leuk plaatje, Archie, Marry Me - maar dit is puur gejengel. Goed, de laatste twee nummers kunnen er ook nog mee door. Ik zal een 1,5 doen ipv een 1.

avatar van DjFrankie
3,0
Idd niet zo spannend als ik had gehoopt. Ligt in het verlengde van The Primitives en Darling Buds maar hun uitwerking is net wat spannender.

avatar van Barney Rubble
3,5
Het leuke van een CSL is dat je veel mooie muziek ontdekt die je waarschijnlijk niet zelf had opgezet. Een van de tofste tips was een nummer van Alvvays; nostalgische pop met gruizige gitaren en een dromerige zangeres. Deze muziek klinkt onbezonnen en welhaast kinderlijk naïef. Zo zingt Molly "When the wheels come off, I'll be an Astronaut" met zulke vanzelfsprekendheid dat je de raket in gedachten al ziet opstijgen. Als luisteraar stijg ik eveneens op. Men kan immers uitstekend zweven op deze muziek. Party Police en Red Planet vallen hierbij in positieve zin op, maar de rest trekt - hoe aangenaam ook- wat al te gemakkelijk aan mij voorbij. Ik kom daarom uit op 3.5*

avatar van aerobag
3,0
Album is gevuld met dromerige, plesante nummers. Maar buiten de charmante dynamiek van de nummers, valt er voor mij nooit zoveel te halen. De nummers raken snel wat voorspelbaar. Voelt voor mij altijd als een voorbeeld voor Style over Substance, ook al waardeer ik de style wel. Leuk voor de sporadische luisterbeurt

avatar van Weirdo Wizzy
4,5
Nu ben ik wat pop/rock-albums uit de jaren 10 met terugwerkende kracht aan het ontdekken. Deze week dit album een paar draaibeurten gegeven. Ik naar de album-pagina op Musicmeter en ik zie dat de reacties nogal lauw zijn. Ik ben zelf alvast geen kenner in dit genre (hoe je het ook wil noemen, dreampop ofzo) maar dit zijn wel stuk voor stuk aanstekelijke nummers wat mij betreft. Vind de zang geweldig en wat een mooie melodieën komen er ook voorbij. Klinkt ook wat dromerig; zomers ook wel of misschien meer iets voor de lente dit album.

4,5 ster

Gast
geplaatst: vandaag om 22:25 uur

geplaatst: vandaag om 22:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.