menu

Jethro Tull - Aqualung (1971)

mijn stem
4,00 (415)
415 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Chrysalis

  1. Aqualung (6:37)
  2. Cross-Eyed Mary (4:07)
  3. Cheap Day Return (1:18)
  4. Mother Goose (3:50)
  5. Wond'ring Aloud (1:52)
  6. Up to Me (3:14)
  7. My God (7:11)
  8. Hymn 43 (3:15)
  9. Slipstream (1:08)
  10. Locomotive Breath (4:38)
  11. Wind-Up (5:59)
  12. Lick Your Fingers Clean * (2:45)
  13. Just Trying to Be * (1:37)
  14. My God [Early Version] [Previously Unreleased] * (9:10)
  15. Wond'ring Aloud (13th December 1970) [Previously Unreleased] * (1:48)
  16. Wind-Up [Early Version] * (5:18)
  17. Slipstream [Version 2] [Previously Unreleased] * (0:52)
  18. Up the 'Pool [Early Version] [Previously Unreleased] * (1:09)
  19. Wond'ring Aloud, Again [Previously Unreleased] * (7:04)
  20. Life Is a Long Song * (3:16)
  21. Up the 'Pool * (3:09)
  22. Dr. Bogenbroom * (2:58)
  23. From Later * (2:04)
  24. Nursie * (1:35)
toon 13 bonustracks
totale tijdsduur: 43:09 (1:25:54)
zoeken in:
avatar van musicfriek
4,0
musicfriek schreef:
Heb het album nu en vind het toch teveel van hetzelfde klinken... Vind het wel goed, maar dat ik nu sta te springen? Nee... 3*

Maar nu anderhalf jaar later dus wel. Wat een mooi album is dit eigenlijk. Ik hoorde dat er destijds totaal niet in, maar nu hoor ik het ene mooie nummer na de andere. Aqualung, Mother Goose (het lijken de middeleeuwen wel! ) en Locomotive Breath zijn echt toppers. Ik verhoog naar 4*.

Op naar Thick as a Brick

avatar van deric raven
De Catweasel achtige hoes heeft mij altijd wel getrokken, een soort van verschoppeling die bij de Britse pubs geweigerd wordt vanwege het altijd platzak zijn.
Maar Jethro Tull heeft nou eenmaal de uitstraling van Men in Tights.
Blije Middeleeuwse muziek met de dwarsfluit in de hoofdrol.
Ik heb niks met de bijdrage van Thijs van Leer in Focus, maar Barry Hay overtuigd mij wel met Back Home, al blijkt die volgens eigen zegge niet eens zo’n geweldige speler te zijn.
Aqualung is beter dan wat ik verwachtte, het rockt absoluut, en de dwarsfluit is minder dan verwacht op de voorgrond.
Ian Anderson ziet er uit als een softe Mick Fleetwood, maar dan gekleed in de meest foute creaties die je maar kan bedenken; een glamrocker, maar dan zonder plateauzolen.
Vandaag voor minder dan een Euro The Broadsword and the Beast kunnen scoren, en ondanks de lauwe beoordelingen, was ik wel enthousiast, en dan wil je vervolgens wel het bekendere werk horen.
En dit valt niet tegen, het doet mij nog wat aan Deep Purple denken, maar dan hun eerste albums, waarbij ook de nodige folk invloeden zitten.
Is dit nou een album waarvoor ik volgende week haastig naar op zoek ga in de platenzaak?
Nee, dat niet, maar mijn vooroordelen zijn wel verdwenen.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:47 uur

geplaatst: vandaag om 09:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.