Stereolab - Emperor Tomato Ketchup (1996)

Op papier klinkt de combinatie van krautrock, psychedelische drones, bubblegumpop en Franse chansons (en dat allemaal in 1 nummer!) als een kakafonische geluidbrei, maar het knappe van Stereolab is dat zij van al die uiteenlopende stijlen zo'n fraai en uniek geheel weet te maken. Dit is, samen met Transient random noisebursts with announcement, hun beste album. 4,5*

De eerste vijf nummers zijn erg leuk, met als uitschieter het prachtige "Cybele's Reverie", maar daarna vind ik alleen "The Noise of Carpet" en "Slow Fast Hazel" genietbaar.

De eerste paar nummers bevallen mij ook wel het beste. Vooral "Metronomic Underground" vind ik geweldig. Helaas kakt het een beetje in allemaal en kom ik niet verder dan een ruime 4*

Ik vind hem niet inkakken aan het eind!

nee ik ook niet, een van de beste stereolab releases!
(wel mooi stereolab en prolapse in de hogere regionen van de updates)

Het kan natuurlijk gewoon aan mezelf liggen. Ik wen er wel aan

Aparte sound. Cybele's Reverie is ook mijn favoriete nummer van deze formatie.

Lekker album, duidelijk veel invloed van Can.

Na het mij voorlopig maar matig bevallen Mars Audiac Quintet dat ik eens vond voor echt te weinig geld, toch zover geweest om deze plaat in huis te halen. Al was het alleen maar voor dat fantastische Metronomic Underground, dat totaal onverwachts aan mij verscheen ergens op dat oneindige internet. Prachtige song om mee te varen op die deinende bas, dat hypnotiserende ritme en die mooie vocalen. Kraut en psychedelica zijn inderdaad niet ver te zoeken, maar zijn zeker ondergeschikt aan het geluid van dit album, wat er een is van ontzettend slimme, goed in elkaar gestoken popmuziek.

Een nummer als Cybele's Reverie is dan weer een mooi voorbeeld van hoe chanson in een modern kleedje zou moeten klinken; gedaan met Mireille en consoorten, dit hoor ik liever! The Noise of Carpet is meer rocksong dan al het voorgaande maar springt niet uit de bijt.
Tomorrow is Already Here is misschien wel het beste na Metronomic Underground, fantastische tegendraadse popsong niet te vergelijken met iets anders.
Net als de titeltrack, gewoon erg goed.

Wat me trouwens een beetje opvalt is dat men hier eindelijk eens spaarzaam omgaat met zang, zeker niet teveel, niet storend en altijd op zijn plaats passend.

't Is niet allemaal van topniveau wat we hier horen maar zeker de moeite om in huis te halen en af toe eens uit de speakers te doen knallen, préférablement op een mooie zwoele zomeravond met een cocktail of tutje in de hand....…

The Noise Of Carpet, briljante songtitel .

Leuk, vernoemd naar Terayama's film. Een schande dat ik Stereolab en The Sea and Cake nog steeds niet tot mij heb genomen.

Nogal ja

Ook dit album behoort tot de albums die ik destijds toen het uitkwam niet kon waarderen. Nu des te meer. De eerste twee nummers zijn gelijk voltreffers, vooral het bijna 8 minuten gedurende openingsnummer Metronomic Underground. Ook de rest is zeer genietbaar maar haalt niet het nivo van de eerste twee nummers. Misschien dat daar na herbeluistering toch nog verandering in zal komen.

4,0* met kans op verhoging

Volledig op de gok gekocht en daarmee het risico nemend dat mijn 30 euro over de balk zou zijn gegooid. Maar wat een leuk, interessant album vol sprankelende melodielijnen, aparte geluiden en diverse invalshoeken. Hier valt genoeg op te ontdekken en ben ik voorlopig niet klaar mee.

Voor die 30 euro had ik dan ook nog de 3LP versie met op 1 elpee outtakes en demos. Eén van mijn betere "blinde aanwinsten" ooit

Maar aan je stem te zien viel wat je nog ontdekte niet echt mee.

Ach, zo gaat dat soms. Je schrijft wat op, vol goede moed en vervolgens belandt album en waardering in het "grote-wil-ik-nog-een-keer-doen-archief". Maar zie, wachten doet smachten. Zojuist bijgesteld naar 4,5*

Steeds lees ik - zowel hier als elders - dat deze plaat zoveel beter zou zijn dan "Mars Audiac Quintet". Dat album heb ik zeker al 20 jaar, dus ik weet hoe goed dat is. Een album van hen dat nóg beter is? Ik kon het me bijna niet voorstellen.
Welnu, eindelijk heb ik em. Gisteren gekocht en één keer beluisterd.
En boy, wat valt dát tegen! Van Mars Audiac Quintet wordt ook gezegd dat ie "saai" en "eentoning" is. Dat vind ik dus juist van Emperor Tomato Ketchup. De albums lijken qua stijl wel wat op elkaar.
And guess what... Mars Audiac Quintet is wel eerder uitgebracht...
Nee, hier heb ik het laatste woord nog niet over gezegd.
Misschien moet ik hem een paar keer gehoord hebben, voor ik definitief een oordeel vel, maar...
Dat eerste nummer alleen al. Dat dúúrt maar en dúúrt maar. Maar er zit geen ontwikkeling in. Het draait rondjes als een goudvis in een verder lege viskom. Geen doorkomen aan. *Zucht*

Voor mij een beduidend beter album dan Transient Random Noisebursts... Vooral de eerste helft is best sterk te noemen. Het repetitieve weet me hier wel mee te trekken. De 2de helft laat wat mij betreft de aandacht wat verslappen maar over de hele lijn is dit wel een album dat ik graag nog eens terug opzet. Dromerige zang in combinatie met Krautrock achtige ritmes en soms dreunende synths (zoals bij de afsluiter).