Saga - Sagacity (2014)

Ik geef je ook groot gelijk hoor, begrijp me niet verkeerd! Mensen die een album 1* geven hebben gewoon een voor hun verkeerd album in huis gehaald. Dan is het gewoon je ding niet, klaar. Maar om dan zo'n waardering te geven vind ik niet kunnen eigenlijk. Een 1 betekend namelijk in mijn optiek dat je op het hele album werkelijk niet 1 nummer goed vind. Dus; waarom koop je het dan?

Miskopen kan altijd.

Ik vind cijfers onder de 1* meer echt bedoeld voor experimenten van een voor mij favoriete band, die niet goed uitpakken. En daar zijn genoeg voorbeelden van.

Ik heb ook wel eens platen gekocht, waar ik echt niks van snap. Dat zijn dan muziekstijlen die ik echt niet leuk vind. Dan stem ik meestal gewoon maar niet. Zoals de soloplaat van Damon Allbarn of die plaat van War on Drugs. Ik heb ze maar vind ze echt niet leuk.

Hm dat soort platen koop ik niet. Althans, ik kan me niet heugen dat ik ooit een album heb gekocht waarvan ik niet 1 nummer leuk vond. Misschien wel eens gekregen als cadeautje of zo maar zelf gekocht? Nee, ik geloof het niet...

Ik vind de productie nog best dof te noemen hier en daar. Het is een plaat waar je iedere keer wanneer je het opzet toch erg aan moet wennen. Maar net als altijd doen de mannen van Saga gewoon wat ze willen, en daarmee moeten we het doen. Het is hoedanook een erg bijzondere plaat, die zijn gelijke niet kent.

Ik ben absoluut een Saga fan maar dit album scoort helaas een onvoldoende. De songs zijn namelijk zwak en inspiratieloos. Goed is goed en slecht is slecht. Het is niet anders. Twee sterren

Zag Saga voor het eerst live op de tour voor deze plaat. Ik had hem nog niet gehoord en de set begon met Let it slide, wat klonk als een manisch rommeltje haha. Het album viel me niet tegen, Let it slide is een prima song, net als Vital Signs, Go with the flow, en Luck. Als geheel komt Sagacity rommelig, onevenwichtig over, het wordt nergens een logisch geheel. De productie is net als die van 20/20, veel volume, weinig dynamiek.

Ik ben er ook niet kapot van. Al vind/vond ik het wel goed nieuws dat de band weer een beetje terug leek te grijpen op de sound van Heads or Tales/Behaviour/Wildest Dreams/Beginner's Guide, wat toch mijn kennismaking met de band betrof en derhalve mijn favoriete periode van de band is.

Ik heb de band één keer live gezien, in Utrecht toen ik 20 was (en de band ook!) en ik geslaagd was voor mijn HAVO en het was ook mijn eerste concert ook, en jarenlang ook mijn laatste (concerttickets zijn nogal duur namelijk).

Ik vond het een rommelig concert en er was taart en een hoop prog-nerds. Ik houd al niet zo van mensenmassa's, laat staan allemaal lui die alles maar beter willen weten.

Overigens is van die tour een live-dubbelaar (Detours) die ik eigenlijk ook matig vind.