Swans - Children of God (1987)

mijn stem
4,02
107 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Caroline

  1. New Mind (5:13)
  2. In My Garden (5:34)
  3. Our Love Lies (5:50)
  4. Sex, God, Sex (6:49)
  5. Blood and Honey (4:46)
  6. Like a Drug (Sha la la La) (5:36)
  7. You're Not Real, Girl (4:21)
  8. Beautiful Child (5:16)
  9. Blackmail (3:34)
  10. Trust Me (5:23)
  11. Real Love (6:23)
  12. Blind Love (7:46)
  13. Children of God (4:34)
totale tijdsduur: 1:11:05
22 BERICHTEN 2 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Castle
4,0
0
Wat moet je nog typen: gewoon goed

avatar van orbit
3,5
0
Zeker goed, maar niet zo goed als de platen die nog moesten komen..

avatar van Qwallath
5,0
0
Echt een van de beste platen van ze: perfecte mix van het ruigere werk en de akoestische elementen die later de boventoon zouden voeren.

Na een paar jaar luisteren durf ik hem er wel 5 te geven.

avatar van c-moon
5,0
0
Geniale Gira. Sublieme Swans.

Dit album deed het meteen al bij de eerste luistebeurt toen, destijds in '87 toen ik dat geleend had uit de discotheek. Meteen op K7 gezet en dat bandje haast stukgedraaid vervolgens, toen ik jaren later de CD-versie kocht (in mijn exemplaar met toevoeging van "world of Skin" van Gira's en Jarboe's zijproject "(World of) Skin") was ik al even enthousiast en in extase als bij die eerste luisterbeurt jaren voordien...

Alhoewel er nog veel mooie werkstukken zouden komen, en de allerbeste songs (voor mij toch "Failure" en "I am the Sun" alsook "She Lives") pas een weinig later zouden komen, vind ik dit toch wel de Swans-plaat bij uitstek. Het is alleszins mijn absolute favoriet....

Waarom? Goh. Gewoon stellen: omdat ie goed is, of beter geniaal (wat natuurlijk wel zo is...) ja, dan maaik ik me er iets te makkelijk vanaf, niet? Maar dat ga ik niet doen, dus een beetje meer uitleg:

Ten eerste vind ik de plaat zo geniaal omwille van zijn eclectisme. Variatie... Je hoort hier SWANS zoals we ze totdantoe vooral kenden: hard, gemeen, ruig, vuil en meedogenloos... maar er is ook ruimte voor veel subtiliteit... je hoort stevig eentonige maar daarom niet minder fantastische drammers zoals "New Mind", maar even goed het haast poppy aandoende "Children Of God", of het liefelijke en dan toch in a way ook weer dreigende... "In My Garden"....

Het is genieten van de toch wel unieke stem van Gira, dan weer klinkende uit de diepste kelders denkbaar, dan weer ten volle het uischreeuwende... en dan die mooie stem van (Jane) Jarboe .....


De LP was toen heel fraai uitgegeven, als ik me niet vergis ging het om een dubbele hoes, met de songs verspreid over twee vinylplaten, maar ik kan me vergissen natuurlijk....

Meteen stevig startende met de monotome dreunen van NEW MIND en afsluiten in volle bombast en het heel erg symfonisch klinkende CHILDREN OF GOD...

En tussendoor krijgen we dus parels zoals "In My Garden", "Like A Drug", "Real Love" (!) en "Blind Love"....

De wisselwerking tussen brute kracht, subtiliteit, loodzwaar beukwerk en prachtige soundscapes.... de wisselwerking tussen Gira en Jarboe....
Het eclectisme.... het maakt dit album tot een meesterwerkje. En niet het enige Swans-hoogtepunt! Maar wel mijn favoriet


Ik vertelde het al stiekem aan sommige users gisteren (musicmetermeeting, mechelen 27/10/07): deze plaat is een kandidaat voor mijn top 10!

GENIALE PLAAT DUS....
Eigenlijk heeft Castle gelijk: gewoon goed: of nee: gewoon Geniaal

avatar van c-moon
5,0
0
'k heb een videoclip van "NEW MIND" gevonden... én toegevoegd !!!!

Olé !

avatar van fatima
3,0
0
New mind, hmmm? Geef mij de old mind maar. Het wordt maar minder en minder...

 
0
perfume
geplaatst:
Geniale plaat en eigenlijk een logisch vervolg op zijn voorgangers. Je moet hier van houden. Deze band heeft zo'n unieke sound en sfeer. Veel van mijn vrienden rennen weg als ik dit opzet. Leuke manier om de plakkers weg te jagen!


avatar van fatima
3,0
0
perfume schreef:
Veel van mijn vrienden rennen weg als ik dit opzet. Leuke manier om de plakkers weg te jagen!

Bij mij rende er iemand weg die eigenlijk had moeten blijven. Hij had nog gelijk ook. Bij Cop was-ie vast gebleven...

 
0
Kosinski
geplaatst:
Misschien wel het beste album van Swans.
Maar tot die conclusie kwam ik niet direct.
Dit album is namelijk lastiger dan het latere werk.
Niet voor iedere stemming, hard werken ook, maar uiteindelijk geeft het album je daar veel moois voor terug. Gewoon geniaal inderdaad !

5/5

 
0
paranoidandroid
geplaatst:
godver, ik heb al die tijd naar World of Skin geluisterd, in de overtuiging dat het dit album was.

avatar van deric raven
 
0
En wat zijn de bevindingen?

 
0
wijsneus
geplaatst:
Die bevindingen lees je dan bij The World Of Skin, lijkt me zo.

Is natuurlijk een hemelsbreed verschil; dit album van Swans met voor een deel de bekende zware, logge jaren 80 uitbarstingen, of het acoustische TWoS-album Ten Songs For Another World !

avatar van Lukas
3,5
0
Na het maar matig bevallen Cop nu deze eens geprobeerd. Het verbaast me hoe sterk die platen van elkaar verschillen. Zelfs het eerste nummer, dat toch hemelsbreed nog het dichtst bij het geluid van Cop zou moeten liggen, scheelt voor mij wel een slok op een borrel. Het is nog steeds agressieve klereherrie, maar het tempo ligt iets hoger en er sprake van melodie. Verrast was ik pas echt toen ik het tweede nummer hoorde. Ik heb nog even gezocht of Portishead toevallig een nummer heeft met dezelfde titel, maar dat bleek niet het geval. In sommige nummers is deze plaat zelfs nog wel akoestischer ingegeven dan de gedragen postpunk van White Light... Het is me af en toe wat langdradig - ik heb sowieso moeite met platen van over het uur - maar deze afwisselende Swans bevalt me al een stuk beter.

avatar van dix
4,0
0
Er zitten nog twee platen tussen deze en Cop, te weten Holy Money en Greed.
... misschien niet de beste, maar wel de meest intense Swans.

 
0
Zephyr
geplaatst:
Lukas schreef:
Het is nog steeds agressieve klereherrie, maar het tempo ligt iets hoger en er sprake van melodie. Verrast was ik pas echt toen ik het tweede nummer hoorde. In sommige nummers is deze plaat zelfs nog wel akoestischer ingegeven dan de gedragen postpunk van White Light... Het is me af en toe wat langdradig - ik heb sowieso moeite met platen van over het uur - maar deze afwisselende Swans bevalt me al een stuk beter.


Agressief zou ik het niet willen noemen. En ja, het 2e nummer is van een buitenaardse schoonheid. Ach, wat is langdradig ? Knip je plaat/CD/download/MP3-bestand in 2 stukken, zou ik zeggen !

Sowieso staat hier meer acoustischer werk op dan op WLFTMOI. En dat wordt weer gecompenseerd door de uitbarstingen, zeg maar

avatar van Norbert
4,0
0
Zo, ik heb me in tijden niet zo depressief gevoeld na het luisteren van een plaat. Wat een naargeestige sfeer zeg! Duidelijk iets waar je voor in de stemming moet zijn, maar dan ook heel magisch kan werken.

avatar van AOVV
 
0
Wauw. Wat een slepende, dreigende, onheilspellende plaat zeg. 'In My Garden' is inderdaad een geweldig nummer. Ik ken Swans van hun nieuwste album, en heb me ook maar voorgenomen dat ik het oudere werk moet gaan beluisteren, want je hoort meteen dat dit een bijzondere band is. Die stem van Gira past gewoon perfect bij de muziek.

avatar van Leeds
4,0
0
Ik had Love of Life samen met deze hier kunnen bemachtigen halfweg jaren 90. De eerste luisterbeurten waren niet zo goed. Te traag, te lomp. White Light voelde veel beter aan. Maar door de jaren heen deze toch beter weten te waarderen. Nu is het een van mijn favorieten.

 
0
yorgos.dalman
geplaatst:
Zware stroeve kost, deze overgang van old school Swans naar new school. Wil bij mij maar niet binnen komen.

De magie borrelt bij vlagen (en soms stevige windstoten) op bij White light from the mouth of infinity en Love of life maar het geniale van Swans zit hem voor mij toch in hun vier laatste studiorellen (The great annihilator, het magistrale Soundtracks for the blind, en de twee recente 'comeback' albums).

En, uiteraard, maar ik heb het al vaker gezegd, is het maniakale genie van Michael Gira ook te vinden op elke pagina van zijn ziekelijk mooie boek The consumer. Even bruut en intens als menig live optreden van de man.

avatar van Misterfool
4,0
0
Een heftig album, maar ja dat mag je bij Swans ook wel verwachten. New Mind hakt er al gelijk lekker in, maar is wel een stuk melodischer dan het werk van rondweg cop/filth. De nummers daarna zijn veelal een stuk subtieler. De grootste kracht van swans opbaart zich hier. Ze weten zelfs in de verstilde momenten nagelbijtende spanning te creëren!

avatar van deric raven
 
0
Swans klinkt op Children Of God regelmatig als Ministry of Nine Inch Nails.
Alleen; Ministry had in 1987 nog niet hun kenmerkende sound, en Nine Inch Nails moest nog opgericht worden.
Jarboe laat als een schizofreen persoon verschillende kanten van zich zien.
Dan weer liefkozend, dan weer demonisch, ja, zelfs druggy.
Michael Gira klinkt als een Wayne Hussey van The Mission met een zware voorhoofdholte ontsteking.
Eigenlijk is dit een soort van overgangsalbum.
Minder zwaar industrieel als de voorgangers, en meer ruimte voor echte songs.
Later zullen nog meer folk invloeden toegevoegd worden, en tegenwoordig blinken ze weer uit in lange geluidslandschappen, iets wat je hier wel terug hoort in Seks, God, Seks.
Andere artiesten komen er moeilijker mee weg, maar ondanks dat Swans hier zoekende klinkt, lukt het ze wel om het album met kwaliteitssongs te vullen.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.