Witchery - Don't Fear the Reaper (2006)

Dit klinkt zoals ik verwacht had.
Recht-toe-recht-aan Old School Thrash met wat Heavy Metal-invloeden (meermaals hoor je Mercyful Fate langskomen) en daar Black-achtige vocals op. En neen, dit klinkt daarom niet ouderwets, want de productie is van deze tijd,
Originaliteit hoef je niet te verwachten, fun daar draait het om en dat krijg je ook.
Het tempo mocht af en toe wat hoger liggen, het mocht van mij allemaal wat meer door de bocht scheuren, maar over het algemeen is er weinig te klagen.

Geen grote kunst, maar Don't Fear the Reaper gaat er probleemloos in!!

Met leden van oa Opeth (de drummer), Arch Enemy & Mercyful Fate (de bassist) en The Haunted (de gitarist).

Na je berichtje in de Thrash Metal-thread dit ook maar eens opgezocht, en kan het helemaal in je bescrijving en waardering vinden. Alhoewel, ik vind het wel iets verder gaan dan Old School Thrash, meer richting Death Thrash met Black invloeden (vaak doet t me een beetje aan Sodom of onze eigen Legion of the Damned denken). Maar er staan een paar erg goede nummers op; vooral Ashes is een favoriet, heerlijk nummer.

3,5*

Ik heb dit ook even onderzocht,
Zoals ie zegde in het topic: "Mercyful Fate invloeden" (ik was geprikkeld door dat).

Blijkt dat Sharlee D'angelo (Mercyful Fate lid van begin tot einde) bassist is hier.
Is interesant.

Iemand een linkje naar een myspace site of youtubelink ofzo van deze band?

Wat een heerlijk album is dit zeg. Ik was alleen bekend met de plaat die de band hierna heeft uitgebracht en die was wel ok. Deze is eigenlijk veel beter. Enorm catchy, maar toch venijnig. Ik vind de zang er goed bij passen. Jammer dat eigenlijk nog niemand uit het Metal album van de week topic hier gereageerd heeft. Doen en luisteren!

Metal Album van de Week meldt zich...
Ik heb het album een paar keer beluisterd nu, en het weet me op geen enkele manier te raken of boven het ene oor in, andere oor uit-niveau uit te stijgen.

2,5*

Afgaande op de info van Dexter bij dit album was mijn eerste vraag: welke bassist van Mercyful Fate? Mercyful Fate heeft een onaantastbare status bij mij, maar Sharlee d’Angelo speelde bij hen tussen 1994 en 1999 op vier albums en een EP.

Deze plaat bevalt me wel hoewel ik ook (zoals zo vaak) op een hoger algemeen tempo had gehoopt zoals bij het vette Plague Rider en Cannonfodder. Nothing beats swinging double bass! De twee instrumentaaltjes met The Wait of the Pyramids en War Piece zijn ook tof. Immortal Death bevalt mij het allerminst.

Het album hierna, Witchkrieg uit 2010, kan ik erg waarderen, maar met dit werkje kan ik helaas niet zo veel. De band klinkt overtuigend ruig en rauw, maar het songmateriaal weet me niet te boeien en de 'zang' laat flink te wensen over. Het klinkt overwegend alsof de band een reeks songs had liggen die pas half af waren op het moment dat men de studio betrad.