Death Grips - Niggas on the Moon (2014)

Prachtig om te merken in hoe een rap tempo Death Grips hun 'muziekstijl' blijft veranderen.. De nummers hierop klinken minder chaotisch dan op NLDW, en toch meer gelaagd (mede door de samples van Björk) dan op GP.

Ben erg benieuwd hoe de 2e helft van dit dubbel-album gaat zijn!

support gravity, my people would

//////
have a sad cum baby

zomaar 2 zinnen die de absurditeit van dit album tekstueel benadrukken.
dit eerste deel van de dubbel album zal nooit te doorgronden zijn, maar is vooral in het begin niet te beschrijven of te 'begrijpen'. zo langzamerhand beginnen enigszins op hun plaats te vallen waardoor ik niet alleen verbijsterd ben door al die niet te plaatsen geluiden maar ook structuren kan ontdekken - in hoeverre dat kan bij DG natuurlijk - waardoor ik al voorzichtig kan zeggen dat dit na The Money Store misschien wel mijn favoriete DG album kan worden.

Dit is het eerste deel van de laatste plaat van Death Grips. De band heeft namelijk net bevestigd dat ze er mee stoppen. Deel twee komt aan het eind van dit jaar uit.

Niggas on the Moon (Part 1) is sowieso het meest glitchy materiaal van dit gezelschap tot nu toe. Ontzettend druk, snel veranderend met gave vocal samples van Björk.

Verbaasd dat deze hier nog niet gepost is. Nieuwe track van het opkomende tweede deel van dit album: Inanimate Sensation.

Fantastische track. Beter dan alles wat op dit eerste deel staat imo.

Totaal chaotische, epilepsie opwekkende, van de hak-op-de-tak vliegende flipperkastsbeats die zich zonder logica of structuur ontwikkelen, met daaroverheen de losbandige vocalen van MC Ride. Net iets té om een heel album leuk te blijven (vooral 'Big Dipper' slaat de plank mis), maar er staan absoluut sterke momenten op. Ik hoop stiekem toch dat deze groep voor het tweede deel van dit dubbelalbum een beetje teruggaat naar meer overzichtelijke muziek, zoals op hun eerste twee albums en hun mixtape. Dat was toch sterker. De twee nummers die al te beluisteren zijn geven wat dat betreft hoop.

Het valt me op dat er een grote kwaliteitsknik in de plaat lijkt te zitten. Nummers 1 t/m 3 zijn werkelijk geweldig, die horen bij het beste dat Death Grips heeft gemaakt. Wat volgt is het minder spannende en energieke, maar nog steeds zeer aardige Say Hey Kid. Daarna lijken melodieën of lekkere beats helemaal de deur uit te worden gedaan en volgen een paar enorm chaotische nummers die echt pakken minder zijn dan de eerste helft van dit album, met als dieptepunt afsluiter Big Dipper. Daarom blijf ik steken op 3*. Toch jammer.

Gewoon heel goed, 4,5*

Stand:
1. The Money Store
2. Exmilitary
3. Niggas on the Moon
4. No Love Deep Web
5. Government Plates
6. Death Grips
7. Biophilia Remixes
8. Live from Death Valley