Thunderdome XX (1998)

Al sinds ik vanaf het eerste uur Hardcore beluister, kan ik me enorm irriteren aan mensen die zeggen dat hardcore:

Dood is!! (waar doe ik dan al 21 jaar die moeite voor )

Dat de muziek ineens minder werd (beluister eens cd's van het "spuug" Mecado Label)

Het ergste wat ik naar het hoofd kreeg geslingerd;
Een Gabber nu nog? hoor jij niet in je kist te liggen?
Die gast heeft het begrip Die-hard Gabber van dichtbij gezien..de ambulance kon hem komen halen

Naast thunderdome waren er ook andere lijnen waar superharde tracks opstaan, Hellsound, tunnel of terror, hellraiser, XSV compilaties enz. enz.
Is geen verwijt, maar zag het al een paar keer staan en na al mijn moeite in die tijd kan ik er niet in meegaan..in al die jaren heb ik altijd brute toptracks beluisterd en ook geen spijt ervan dat ik niet met de massa ben meegelopen en nog trouw een gabber ben.

Over de cd dan nu:
Ben het met iedereen eens..deze cd was een flinke uitschieter, hoewel cd2 het meest gedraaid werd...vond daar de meest interessante nummers op staan.
Favo's:
DJ Promo - my underground sound
The Masochist - no newstyle & Masochizm
E-rick & Tactic - meet her at the Thunderdome
Neophyte - No worries (heerlijk verkracht nummer, weet alleen niet van wie hij was)

De andere nummers ook lekker om te luisteren, maar nummers die mij niet zoveel doen..die vallen in de poel van Hardcore-addiction. "lekker luisteren en nergens op letten en ff alles vergeten"