YOB - Clearing the Path to Ascend (2014)

Dit klonk op Roadburn alvast weer heel erg goed; zware, lang uitgesponnen, erg intrigerende nummers. Kan eigenlijk nooit missen met Mike Scheidt Sowieso live op Desertfest Antwerpen en in Vera, vast ook elders nog wel in 't land?

Eerlijk gezegd nooit echt op deze band gelet, maar na het optreden dat ik op de Roadburn Afterburner heb gezien ben ik zeer benieuwd naar deze plaat!

Ga dan snel ook eens Atma checken Don Cappuccino, want als je wél naar Roadburn gaat maar je níet in Yob hebt verdiept staat je nog een hoop inhaalwerk te wachten!

Ik kijk iig erg uit naar deze nieuwe, vooral door de voorproefjes op RB2014..

Atma ken ik toevallig weer wel, die had ik namelijk wel beluisterd voor het optreden. Toch al een tijdje luisteraar van doom, maar op de een of andere manier nooit echt naar Yob geluisterd. Daar ga ik nu zeker verandering in brengen.

Dan zou ik eerder The Unreal Never Lived gaan checken, wat mij betreft de beste YOB plaat.

En ik was weer fan van The Illusion Of Motion.

Wie biedt meer?

Ik vind Catharis nog altijd met afstand de beste, haha. Maar elk album heeft z'n eigen smoelwerk en charmes.

(ik bespeur een opvallende afwezigheid van The Great Cessation.. Is die niemands favoriet? )

Ik ging voor de Live At Roadburn.

hihi

Unmask The Spectre is ondertussen te beluisteren.

Fantastisch album dit. Intense, bezwerende nummers met een onnavolgbaar geluid. Laatste twee nummers hadden wellicht wat meer pit mogen hebben maar zijn op zich prachtig melodieus. Geweldige band.

Zeker fantastisch. Vind het laatste nummer wel een geweldige afsluiter hoor .

Mooie wat weer melodieus nummer inderdaad, beetje zoals Adrift On The Ocean de vorige plaat ook al geweldig afsloot. Hopelijk staat het nummer morgen op de setlist.

Nothing to Win is echt doorbeuken geblazen, heerlijk!
Daarna zakt het voor mij toch een béétje in hoor.. Adrift In The Ocean blijft nog even hun beste album-afsluiter (voorlopig..)

Indian, Yob, Thou, Woods of desolation, Pallbearer, Behemoth, Triptykon......
lastig te onderscheiden in kwaliteit en behoorblijk veel schreeuw/grunts per minuut ondanks het soms trage tempo.....

Behemoth staat nogal vreemd in het lijstje, en tussen alle bands die je opsomt zijn er qua stijl serieus wat verschillen. Thou en Indian liggen nog het dichtste bijeen.

Thou en Indian, ja? Ik vind Thou's laatste gewéldig, maar Indian's véél te irritant om van te genieten..
Pallbearer en Yob touren momenteel samen, en beiden op het Profound Lore label, dus dat is niet zo verassend, maar al die bands vind ik persoonlijk toch nog steeds duidelijk een eigen smoel hebben hoor!

Maarja, misschien zit ik al te ver down the rabbit hole

"Het dichtste" Indian en Thou hebben best nog wat gelijkenissen, vind ik, al vind ik ze zeker ook niet even goed. Thou is briljant, Indian vind ik nogal 'net niet'.

Ah, precies mijn gevoel..

De vinyl versie met een geweldig mooie hoes heeft er hier alweer een paar rondjes op zitten

En Marrow is echt een prachtige afsluiter!

Ik vind het een goede plaat, maar Marrow, dat is een klasse apart. Dat is misschien wel de mooiste track die ik dit jaar heb gehoord.

Wat een heerlijk en verslavend album is dit!

Marrow is echt genieten ja!

Prachtige plaat, totaal niet mijn genre, maar de intensiteit, het spirituele, deze plaat heeft t allemaal, zonder pathetisch te worden (wat veel metal helaas heeft).
Het overstijgt het zn genre door zn diepte. Dus ja, mijn eerste 'doom' album aangeschaft, samen met de nieuwe D'Angelo. Geinige combi

Ik ben het daar niet mee eens. Doom albums bieden juist vaak muzikale diepte.

Inderdaad, geen goede uitspraak.

Ik ken het genre nauwelijks, dus hou me ten goede. Zal s wat andere 'doom' uitchecken

Yob vind ik in ieder geval goed. Ze spelen spirituele mantra's, compromisloos repetitief. Dat kan makkelijk fout gaan, maar Yob flikt t. Tezamen met het randje soul in zn stem/timing ademt het muzikaliteit, op een hele lompe manier.

Hmm ...vergelijkbaar met Om?

Want dan ga ik nog één plaat checken in 2014

Nope, dat niet. Daarvoor klinkt YOB veel te "voluit doom", als je begrijpt wat ik bedoel. Om is veel minimaler.

En Jetsertje: nogal sneu om te zeggen dat iets genre-overschrijdend is door z'n diepte om dan te zeggen dat je het betreffende genre nauwelijks kent. Dat kan beter, he.

Mijn uitspraak is wellicht prematuur als je me erop pinpoint , daar ken ik de scene niet goed genoeg voor. Desalniettemin vind ik Yob opvallen, van wat ik tot nu toe aan 'doom' heb gehoord. Misschien heb je een goede tip voor me?