Tommy Funderburk - Anything for You (2005)

Bijvangst van een online aankoop in Portugal. Zanger Tommy Funderburk ken ik van The Front, een groep die in 1984 een gelijknamig album uitbracht, niet te verwarren met de gelijknamige groep die in 1989 eveneens een titelloos album maakte.
In het The Front van '84 werkte de zanger samen met drummer Bob Wilson en gitarist Dan Huff. De laatste maakte enige furore met de groepen White Heart en Giant en is net als Funderburk een sessiemuzikant die "overal" opduikt.

Ik houd van aor, maar dan wel de steviger kant. Bij Tommy Funderburk, afkomstig uit South Carolina en later naar Californië verhuisd, blijft het echter rustiger. Je zou kunnen betogen dat Anything for You wel heel erg gladgestreken en keurig is, maar dat is echt een kwestie van smaak. Zeer melodieuze rock waar je moeder niet verontrust van zal raken, zolang je de muziek maar niet te hard zet.

De composities zitten goed in elkaar, zijn lekker vol geproduceerd, goed gespeeld en de rauw-hese stem van Funderburk maakt het af. Bij uptempo opener Learning How to Love luister ik als vanzelf vol aandacht en het eveneens vlotte Remember How to Love bereikt hetzelfde.
Dan echter raakt mijn spanningsboog op, omdat het allemaal zo ontzettend op elkaar lijkt. Als je me op de man af vraagt waarom ik dat hier wél heb en bij andere aor-plaatjes niet, kan ik geen zinnig antwoord geven. Is het omdat de melodieën me niet zo pakken? Mis ik de opbouw naar een climax? Is het te keurig binnen de lijntjes en wil ik het meeslepender? Iets dergelijks had ik indertijd ook bij het bewierrookte Giant: het was me te saai.

Maar kijk eens naar de artiesten voor wie Funderburk achtergrondzang verzorgde. De (incomplete!) lijst zoals vermeld op zijn website is indrukwekkend en gaat qua popgenres alle kanten op: "Boston, Celine Dion, Jimmy Page, Andrae Crouch, Earth Wind and Fire, David Foster, Whitesnake, Michael Jackson, Rod Stewart, Steve Lukather, David Lee Roth, Steve Vai, Poison, Dwight Yoakam, Yes, T Bone Burnette, Tom Jones, Toto, Bon Jovi, Henry Mancini, Rick Springfield, Julio Iglesias, Oliva Newton John, Juice Newton, Chris Hillman, Barry Manilow, Lee Ritenour, Timothy B Schmidt, Heart, Rodney Crowell, Cher, Melissa Manchester, Spinal Tap, Elton John, Sammy Hagar, Eddie Money, Sheena Easton, Twisted Sister, Clint Black, Cheap Trick, Tracy Chapman, Steven Bishop, Nancy Griffith, Bad Company, Mary Chapin Carpenter, Paul Young, Larry Carlton, Burt Bacharach, Bad Company, Manhattan Transfer, Pat Benatar, REO Speed Wagon, Motley Crue, Jefferson Starship, Al Jarreau, Chicago and many others."

Een indrukwekkende carrière met dit Anything for You als enige soloalbum; liefhebbers van Giant of Toto kunnen hier wel wat mee. Ingespeeld met deels Italiaanse muzikanten, want verschenen bij het Italiaanse Frontiers, is dit een album waar de liefhebber van de genres adult oriented rock / soft rock / L.A. rock / pomp rock plezier aan zal beleven.
Mijn smaak is gewoon anders, vandaar dat ik het bij een veilige 7 houd, uitgedrukt in 3,5 ster. Want dat de kwaliteit eraf druipt, is zeker.

Deze soloplaat van Tommy Funderburk ken ik niet, maar zijn naam natuurlijk wel. Hij verzorgde backing vocals op de meest uiteenlopende pop- en rockplaten, en soms nog wel wat andere genres. Wel ken ik 'm van What If (niet onaardig, maar ook niet uitmuntend) en vooral King of Hearts, waar ik in elk geval twee bovengemiddelde AOR-platen van heb.

En natuurlijk van het duoproject Airplay, met gitarist en producer Jay Graydon, ook al zo'n man die muzikale avonturen heeft beleefd met jan en alleman. Ik vermoed dat die albums allemaal net te soft voor je zijn, maar je zou je oor er eens aan kunnen lenen. Te beginnen met Airplay, dat klinkt als een variant op Toto. King of Hearts is door de bank genomen wel tamelijk mellow. Doet een beetje denken aan Mr. Mister en soms zelfs de Eagles, maar heeft wel een lekkere flow.