Eric B. & Rakim - Don't Sweat the Technique (1992)

Laatste cd van het Duo als Duo, minder dan de eerste 3 albums maar nog steeds erg goed wat jammer is is dat de production wat minder is maar daar integen gaat Rakim zig op dit album meer met dipergaande zaken bemoeien maar nog steeds op on lyrisch ongekende manier.

Het titelnummer vind ik heel erg gaaf. Lekker jazzy.

Know the ledge mag er ook wezen. Ik zit me af te vragen of ik dit album eigenlijk uberhaupt wel ken.

Ondergewaardeerd album helaas hier.

Maar je hebt niet gestemd?

Nog niet maar het klinkt in ieder geval niet slecht.
En ik bedoel er ook mee.. weinig stemmen vergeleken met Paid in Full

Fantastisch nummer inderdaad.

ja het titelnummer vind ik ook geweldig.. ik vind casualties of war ook lekker nummer

pass the hand grenade is ook echt goed en relax with pep net als de titel al luidt is echt relaxed...

Deze moet ik nog eens helemaal gaan beluisteren. Ik ken alleen Don't sweat the technique en What's on your mind; 2 hele sterke nummers wel...

Tof album... lekker jazzy. Muziek dus aangepast aan de muziekstandaarden van toen. Rakim rapt goed, zoals verwacht, maar het is allemaal niet erg speciaal. Enkele ferme uitschieters: What's On Your Mind, Don't Sweat The Technique, Know The Ledge,....

Het is onduidelijk in hoeverre Large Professor de tracks heeft geproduceerd, hij staat vermeld als Production Coordinator!

3,5*

valt me beetje tegen van je P Jay... van jou had ik minstens een 4 verwacht...

Nja, ik weet het... Rakim rapt erg goed en de producties zijn lekker jazzy, met heerlijke saxofoontjes en zo, maar toch pakt de cd niet bij mij.... raak hem redelijk snel beu, om één of andere manier: je kan dat soms hebben, eh!

Maar 3,5 sterren is in mijn quotatie: gewoon GOED, niet meer of niet minder, dus valt best mee...

je hebt gelijk... hij is zowiezo niet beter dan paid in full of follow the leader...

Don't sweat the technique is koning.

Jep

What's On Your Mind heeft echt een relaxte beat.

Ik heb het idee dat dit album een soort moetje was ofzo. Er staan twee (hele goede) nummers op van soundtracks en Dont sweat the technique is een van hun beste nummers eigenlijk. Technisch zit het zo mooi in elkaar met die beat die er zo vet inkomt, en zo goed klinkt. Niet alleen een loopje maar ook een stukje solo van de saxofoon hebben ze er in geperst. De raps van Rakim kan ik allen maar bejubelen. Whats on you mind is echt zo'n lekkere sexy track en een soort vervolg van Mahogany. Was trouwens van de Houseparty soundtrack en Know the ledge was van Juice soundtrack.

Pass the hand grenade, Teach the children en Casualties of war vind ik echt minder, een soort brei met plichtmatige, kinderachtige en clichematige teksten en de titels. De titels opvuller niet eens waardig, zelfs het idee dat dit overgebleven tracks waren uit een eerder stadium.

The Punisher wordt hier nergens genoemd, maar dat vind ik echt een geniale track. Heel agressief maar toch geweldig gecontroleerd.

Misschien wel een ondergewaardeerd album. Ik leerde Eric B & Rakim pas kennen rond de periode van dit album (weet je gelijk hoelang ik ongeveer hiphop luister). Uiteraard weet ik inmiddels al een tijdje wat ik allemaal gemist heb, maar het niveau van dit album vind ik -ondanks het feit dat het wat later werk van hen is- van prima kwaliteit.

Dit vind ik echt overdreven. Het kan zijn dat je de nummers minder vindt, maar plichtmatig, kinderachtig en clichematig? Ik ga ervan uit dat je clichematig binnen de hiphop bedoelt. Teach The Children zou je op zijn hoogst plichtmatig kunnen noemen, maar dat vind ik al overdreven. Daarnaast is Casualties Of War tekstueel erg sterk en zijn de termen die je noemt zeker niet van toepassing. Persoonlijk vind ik dit nummer overigens een van de sterkere van dit album, maar dat is dan weer mijn smaak.

Ik begon afgelopen week iedere werkdag met Know the Ledge heerlijk.

Hun eerdere werk is iets beter maar dit is een waardig laatste album van Eric B & Rakim.

Dezelfde formule als de voorgaande albums, alleen doet Eric B. het nu wat minder. Het titelnummer is en blijft natuurlijk wel een classic.

3,5*

Eerste helft van de plaat kan beter, op de tweede helft staan heel wat toffe tracks, zeker de titeltrack.

Know the ledge blijft hard! Hier op repeat deze week.

Rakim laat op dit album toch wel heel overtuigend horen waarom hij door velen als een van de beste wordt gezien. Op die snellere tracks gaat ie echt helemaal los, hij spuugt echt vuur. Dik album.