Pale Saints - In Ribbons (1992)

Als je trouwens nog een stap verder wilt gaan, Lovesliescrushing is daar nog op verder gegaan en is eigenlijk nog extremere shoegaze, eigenlijk kan je niet meer verder dan hun gaan, want als je dat wilt, dan moet je op straat gaan en een beetje naar de wegenwerken zitten luisteren als ze met een cirkelzaag bezig zijn, wachten tot een straaljager voorbij vliegt of naar een boomsnoeier of grasmaaier luisteren. Je krijgt dan dronemuziek, maar bij lovesliescrushing is er nog wat structuur en is er ook nog een heel hoge stem aanwezig. Het klinkt ook wel wat elektronisch maar het is echt wel met een gitaar gedaan. Zeker de eerste twee albums eens luisteren.

Wel vind ik Pale Saints wel een goede groep. Voorlopig buiten de traditioneel grote drie die eigenlijk elk één kant van shoegaze vertegenwoordigen, is Pale Saints wellicht het beste uit de jaren '90 dat ik naast hen heb gehoord, maar ik zal zeker dit album nog meer moeten luisteren. Maar na een eerste luisterbeurt vind ik het erg goed, en ben ik ook al fan van het eerste album dat ik al meerdere keren heb beluisteren, en zelfs ooit eens blind gekocht heb op CD omdat het de enige shoegaze-album was dat ik in een winkel vond, en ik toch maar vond dat ik er één moest hebben. Maar ik ben geen verzamelaar, dus het is één van de weinige CD's die ik heb liggen.

Releases van bijvoorbeeld Slowdive in 2023 zijn voor mij altijd een aanleiding om wat oude kanjers weer een draaibeurt te geven. Pale Saints vond ik toen al geweldig met dit album als hoogtepunt. Zo heerlijk divers dat het bijna onmogelijk is om alles goed te vinden. Maar bij mij vallen de puzzelstukjes perfect in elkaar en vind ik de eenvoud in ‘There is no day’ in combinatie met bijvoorbeeld ‘Ordeal’ helemaal te gek. Ruig of rustig, Ian en Meriel maken er met hun ‘lieflijke’ stemmen op vocaal gebied een feestje van voor mij. Tijdloos genieten.
De re-release met een aardig aantal (demo) bonusnummers was het niet voor mij. Het originele album is fijn opgepoetst, maar de extraatjes maakten het de aankoop niet waard.

Nog even een zinloze anekdote;
Als enorm Pale Saints en 4AD fan ging ik helemaal uit mijn plaat toen ik hoorde dat PS op zouden gaan treden in de Effenaar in Eindhoven. Een droom die uitkwam en nog dichtbij ook! Dus maanden later met het toen nog papieren kaartje in de hand in de rij aan de deur. Ik hoorde ze binnen hun soundcheck al doen en kon niet wachten tot mijn moment van jaar aan zou breken. Eenmaal binnen bleek al snel dat het geen soundcheck was, maar hun optreden. Voor mij waren ze vanzelfsprekend de hoofdact (daar was ik vanuit gegaan), maar in werkelijkheid bleken ze het voorprogramma van Cranes te zijn. Of het nu 1 of 2 nummers waren weet ik niet meer, maar ze waren zo goed als klaar toen ik binnen kwam. Ik kon wel janken.
Deze teleurstelling is nooit meer geëvenaard en een nieuwe kans in die bezetting is nooit meer gekomen.