Neurosis - Enemy of the Sun (1993)

Wat een meesterlijk mooi slotnummer zeg, op dat nummer na iets minder dan de andere albums die ik van Neurosis ken, maar dat slotnummer schopt hem toch naar 4*.

Inderdaad Scientist, de rest van de plaat is nogal richtingsloos vind ik zelf, alhoewel er zeker ook goede momenten op staan.

laatste nummer is fantastisch.. rest is gewoon hard

Hmm, het Cleanse nummer dat ik heb duurt maar een kwartier?

Geweldig nummer inderdaad, heeft Neurosis nog meer van dit soort slagwerk-georienteerde tracks?

Ja, die had ik aanvankelijk ook. De laatste 10 minuten van de 26 minuten durende versie is een loop die op het einde van de 15 minuten durende versie al te horen is. Je mist dus niet veel.


Begin eens aan het album Static migration van Tribes of Neurot & the Walking timebombs, een zijproject van Neurosis. Dat is erg percussief georiënteerd (en geweldig bovendien!).

Mijn God, wat bevat Lexicon (vooral op het einde) een gruwelijke klereherrie! Lijkt wel alsof je levend wordt gecremeerd...

De extreemste van de twee Neurosis platen die ik ken (andere is Souls At Zero), en fascinerende muziek, compromisloos en alles omvattend! Ik zal Through Silver binnekort eens gaan proberen, misschien val ik hier weer voor

Mja, dit uitzitten kun je best wel een uitdaging noemen want dit is inderdaad extreem...

Desondanks allesbehalve slecht. 3.5...

PS: Wel een prettige verrassing om te horen dat de beginsample van het eerste nummer ("Are you lost...") ook terug te vinden is op The God Machine - Scenes from the Second Storey. Twee platen die per toeval ook in het zelfde jaar (1993) zijn uitgekomen.


Iemand een idee wat de oorsprong van deze sample is en waarom twee bands in hetzelfde jaar dit gebruiken?

De sample uit Lost waar Dudeness het over heeft...

"Are you lost ?"
"Yes."
"Because we don't know when we will die, we get to think of life as an inexhaustible well. Yet everything happens only a certain number of times. And a very small number, really... How manymore times will you remember a certain afternoon of your childhood, an afternoon that was so important that you can't even conceive your life without it. Perhaps 4 or 5 times. How many more times will you see the full moon rise, perhaps 20 perhaps not even that. And yet it all seems limitless."

... die ook werd gebruikt in Dream Machine van The God Machine komt naar 't schijnt uit de film The Sheltering Sky (1990) van Bernardo Bertolucci.

Geweldige eerste twee nummers. Daarna wat onevenwichtig wat mij betreft. Cleanse is leuk hoor, maar toch niet meer dan dat. Was wel verbaasd dat ze toendertijd dat nummer ook live speelden (in de Effenaar), met iedereen op het podium, ook de roadies.

Ik kan me wel vinden in het bericht van Jurriaan Hage. Een klein stapje terug vergeleken met het knallende Souls at Zero. Die eerste twee nummers laten echter ook weer horen dat de band een geweldige spanning kan creëren. Cleanse is geinig, maar ook niet meer dan dat.