MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Jon Anderson - Olias of Sunhillow (1976)

mijn stem
3,45 (74)
74 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. Ocean Song (3:05)
  2. Meeting (Garden of Geda)/Sound Out the Galleon (3:34)
  3. Dance of the Raynart / Olias (To Build the Moorglade) (4:19)
  4. Qoquaq en Transic / Naon / Transic To (7:08)
  5. Flight of the Moorglade (3:24)
  6. Solid Space (5:21)
  7. Moon Ra / Chords / Song of Search (12:48)
  8. To the Runner (4:29)
totale tijdsduur: 44:08
zoeken in:
avatar van gaucho
4,0
Helaas heb ik altijd wel gevonden dat zowel plaat als CD wat magertjes klinken. Daar lijkt me ruimte voor verbetering. Ik ben dan ook benieuwd of de aankomende re-release van Esoteric Recordings een dusdanige verbetering gaat opleveren dat het een nieuwe aanschaf waard is. Ik sluit het niet uit, Esoteric is naar mijn idee een van de weinige re-release maatschappijen die vrij consistent goede masterings uitbrengt.

avatar
3,5
gaucho schreef:
Helaas heb ik altijd wel gevonden dat zowel plaat als CD wat magertjes klinken. Daar lijkt me ruimte voor verbetering. Ik ben dan ook benieuwd of de aankomende re-release van Esoteric Recordings een dusdanige verbetering gaat opleveren dat het een nieuwe aanschaf waard is. Ik sluit het niet uit, Esoteric is naar mijn idee een van de weinige re-release maatschappijen die vrij consistent goede masterings uitbrengt.

Zojuist heb ik de cd van Esoteric Recordings beluisterd. Die klinkt goed op mijn hifi set, niet audiofiel of zo maar zeer acceptabel. Ik heb gemerkt dat sommige Esoteric Recordings heruitgaven op cd nogal wat compressie hebben ondergaan, bijv. bij sommige Renaissance albums.
Dat is hier gelukkig niet het geval. De heruitgave bevat ook een DVD met daarop een high resolution stereo mix en een 5.1 surround sound upmix. Er waren geen multi-track masters aanwezig dus is deze gemaakt uit de stereo master. Ik heb geen 5.1 surround equipment dus kan de geluidskwaliteit ervan niet beoordelen.
Muzikaal gezien is dit een album dat Oosterse invloeden heeft en me qua klankkleur aan Tormato van Yes doet denken. Ik ken enkele andere albums van Jon Anderson die nogal matig zijn, bijv. In the city of Angels en Deseo, maar 'Olias' is wat mij betreft OK.

avatar van Barney Rubble
3,5
De muziek is mij net iets te zweverig. Niettemin is Moon Ra dan wel weer een heerlijke compositie. Geen onverdienstelijk solodebuut van Jon Anderson.

avatar
4,0
AC1
Progfan2019 schreef:

Muzikaal gezien is dit een album dat Oosterse invloeden heeft en me qua klankkleur aan Tormato van Yes doet denken.


Olias doet je aan Tormato denken? Euh .. Ok.

avatar van Silencer
5,0
Heel wat op weggezweefd destijds. Origineel meesterwerkje, niet alles even interessant maar genoeg fijne stukken om te overtuigen als een mooi geheel.

avatar van Chet
Totaal vergeten dit album, terwijl het eind jaren zeventig wel degelijk onderdeel van mijn platencollectie was. Omdat ik destijds groot fan van Yes was kocht ik alles dat aan hen was gelinkt, dus ook de solo albums van bijvoorbeeld Wakeman en deze van Jon Anderson.

Ach ja, Yes....... Ik was zelfs lid van de Nederlandse Yes fanclub. Kreeg je periodiek zo'n gestencild blaadje met nieuws in de brievenbus. Andere tijden.....
Heb destijds zelfs nog op de plaatselijke "piraat" een heel radioprogramma aan hen gewijd. Lang, lang, lang, lang geleden.

Door bovenstaand berichtje van Silencer maar weer eens Olias Of Sunhillow op Spotify opgezocht en toch weer, ondanks dat we tientallen jaren verder zijn, een feest der herkenning.
Muziek uit de tienertijd zit vastgespijkerd in het geheugen blijkbaar. Leuk begin van deze dinsdag.

avatar van gaucho
4,0
Gisteravond weer eens opgezet; de LP ditmaal. Ik ga deze steeds meer waarderen. Dit album is toch wel uniek in zijn soort, denk ik, zowel qua concept als qua uitvoering. Gedurfd ook, ervan uitgaande dat de gemiddelde Yes-fan midden jaren zeventig heel wat anders verwacht zal hebben van de reeks soloplaten die de groepsleden rond deze tijd allemaal lieten verschijnen. Daar komt deze plaat in de verste verte niet aan tegemoet. Het product staat volledig op zichzelf, en dat vind ik op zich al prijzenswaardig.

Het is echt een plaat waar je even in moet komen. Je moet je er echt voor afzonderen en bereid zijn je erin te verdiepen, maar dan word je ook beloond. Een nogal buitenissig verhaal (alleen de onuitspreekbare namen van de personen en locaties al), en dat geldt op sommige plaatsen ook voor de instrumentatie. Hier treedt Jon Anderson - hoewel nog steeds uit duizenden herkenbaar - niet in de eerste plaats als zanger op de voorgrond, wat je zou kunnen verwachten bij een eerste soloplaat van de zanger van Yes. Maar vooral als bedenker van een concept met vooral spacy en ambient klanken, en vervolgens ook nog eens als een muzikale alleskunner. Want de lijst aan - vaak ook exotische - instrumenten die hij hier bespeelt, is absurd lang.

In alle opzichten dus een bijzonder geslaagde eerste solovlucht. Ik plaats 'm op ongeveer gelijke hoogte met Animation als Jons beste solo-album - hoewel die laatste echt een heel ander soort muziek herbergt. Alleen al voor het gedurfde concept verhoog ik mijn waardering met een halve ster.

Ik kwam hier nog een alleraardigste en uitgebreide bespreking tegen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:04 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.