Flood of Red - Throw (2014)

Mijn recensie voor iO Pages

Ondanks de weifelachtige groepsnaam is bij dit Schotse zestal van Flood of Red geen spoor twijfel te bespeuren. Deze twintigers hebben een smoel van zodra de eerste noten weerklinken. Titeltrack Throw hoort bij het beste van dit album. Het rijke, volle klankenpalet valt meteen op. Zelf omschrijven ze hun muziek als atmosferische rock (de cleane gitaartokkel met veel echo draagt hier de hele plaat toe bij) en hoewel dergelijke categorisering van toepassing is op tal van andere doorsnee bandjes, is Flood of Red net dat tikkeltje meer.

Invloeden zijn Pink Floyd en de Kscope-huisartiesten Nosound, North Atlantic Oscillation en The Pineapple Thief. Een vleugje Porcupine Tree en zelfs Karnivool (met minder hardrockgitaren) en de algemene ‘aussieprog’-scène zijn nooit veraf. Zelf halen ze er ook nog alles van Black Sabbath tot Fleetwood Mac bij. Goed, misschien één twijfelgeval. De stem van de zanger klinkt vaak wat puberaal en bevindt zich duidelijk in de hogere timbres, wat me dan weer de term ‘post-hardcore’ erbij doet betrekken, maar dat is te kort door de bocht. Het went wel naarmate de plaat vordert.

De songs verschuilen hun schoonheid en kracht in het op het verkeerde been zetten van de luisteraar. Het ontbreken van een welbepaalde stijl is alleszins een pluspunt, maar daarmee ben je nog niet meteen eclectisch. Zo begint Cutting Limes redelijk poppy, maar verzeilt het halverwege in een atmosferisch hardrockspektakel. De tweede helft van de schijf wordt geleidelijk wat harder, met Whispers And Choirs als keerpunt en afsluiter White Russian als orkestrale en bijna epische afsluiter. Lashes is als single een goede instap, maar de eerder vermelde titelsong heeft echt een blijvende indruk.

Throw is een waardige tweede plaat van deze Schotten, dat er nog meerdere mogen volgen!