Grandaddy - Just Like the Fambly Cat (2006)

juij, verlang ik naar!

EP was toch wel minder..

we zullen zien

MP3 "Rear View Mirror" > http://www.ezarchive.com/jsheppard/AlbumSpace/9JITIQIL10/05+Rear+View+Mirror.mp3

Als de muziek net zo mooi is als de hoes, ben ik om. Maar Grandaddy kennende zal dat wel goed komen.

De zwanenzang van Grandaddy... Al zal Jason Lytle vast nog wel op een andere manier van zich laten horen.

ja, ze splitten in vriendschap en het is tijd om elk hun eigen weg te gaan,

zever dus

we zien wel

dit wordt naar mijn gevoel een zeer goed album,

beluister ook "Jeez Louise" op hun site,

http://www.grandaddylandscape.com/

nog een kleine 2 maand

Zou inderdaad mooi zijn als ze er met een klapper uit gingen.

Na een paar luisterbeurten vind ik het nog te vroeg om van een klapper te spreken, maar een waardig afscheid is het zeker! Wat meer 'Sophtware Slump' dan 'Sumday'. Zo af en toe behoorlijk heftig en zoals altijd lekker melancholisch.

Goed maar Sophtware Slump en Western Freeway worden niet overtroffen of benaderd. Kan ook niet want die zijn zo goed. Voorlopig heb ik niet de neiging hem vaak op te zetten. Jammer, maar toch goed genoeg voor een 4.

Deze plaat zou ik het best als "waardig afscheid" willen typeren. Er worden geen nieuwe wegen ingeslagen (sterker nog; dit klinkt als een kruising tussen the sohtware slump en Sumday), maar het klinkt weer verdomd lekker. Nipt 4* heb ik hier wel voor over.

Leuk trouwens dat het laatste nummer van hun laatste album een ode is aan 1 van hun grootste inspiratiebronnen en 1 van mijn favoriete bands: Electric light orchestra (check hun album A new world record voor de originele lange uitvoering van Shangri la).

Hulde aan Grandaddy! Na een aantal luisterbeurten kan ik dit toch wel als een zéér waardig vaarwel zien. Kwalitatief een stap vooruit na Sumday, en meer richting hun prachtige eerste twee albums. Sommige nummers zoals Jeez Louise, Guide Down Denied, The Animal World (compleet met overvliegende synth-straaljagers) en het onweerstaanbaar poppy Elevate Myself zijn al na de eerste draaibeurt niet meer uit je systeem te krijgen. Een album om met veel plezier te draaien. Een afscheid is extra zuur wanneer het gepaard gaat met een onopvallend niemendalletje, maar Grandaddy poetst daarentegen met opgeheven hoofd de plaat. Dikke 4* voorlopig.

Van de site Finefinemusic.com nog een track van t album (Elevate myself):

http://mp3.insound.com/download.cfm?mp3id=2784

Wauw..dat is een cool liedje!
Eens kijken hoe de rest van de cd is

Klinkt in ieder geval lekker in het gehoor!

ik hoop dat hij sinds vandaag in de winkels ligt, dan kan ik hem morgen gaan zoeken, maar ik vind overal online dat de release-datum op 15mei staat..

enfin

Die hoes doet me wel wat denken aan die van Sister van Sonic Youth.

Elevate myself is erg goed. ik denk voordurend dat het de nieuwe Das Pop is.

vandaag ga ik hem zoeken! whoohoo

Vandaag beluisterd, en ik vind het een erg mooie CD.

Na 3 luisterbeurten kan ik al melden: schitterende zwanenzang van Grandaddy! Na het ietwat tegenvallende, want erg vlakke 'Sumday' is dit een album die het niveau van 'The Sophtware Slump' akelig dicht benaderd. Spijtig dat ze er mee ophouden...

Jawel Grandaddy, dit is voorwaar een groots en trots afscheid. Een pracht van een album die bij elke draaibeurt meer moois prijsgeeft, en die zeker niet onderdoet voor Western Freeway en Sophtware Slump. Halfje erbij: 4,5*. Een afscheid in stijl.

Leuke band, jammer dat ze stoppen maar idd een mooi afscheid zo . Ik heb soms trouwens het idee dat Elevate Myself een soort van uitleg is waarom ze stoppen , maar misschien neem ik het nummer wel te serieus .

Toen ik het bericht hoorde dat de heren van Grandaddy de pijp aan Maarten gingen geven was ik niet echt rouwig. Na twee prachtige albums en een teleurstellende derde, leek de rek er uit te zijn.
Vorige week deze plaat nog even voor de volledigheid gekocht, maar ik moet mijn mening danig herzien. Wat een prachtplaat. Kippenvel, kippenvel en nog eens kippenvel. Na het outro moest ik bijna een traantje wegpinken.
Vaarwel opa!

Mooie en terechte tekst, Robo

Ik kende deze groep nog niet, misschien had ik met een ander album moeten beginnen, deze valt me erg tegen.
De ideën zijn best leuk zoals het openingsliedje maar niet echt geweldig uitgewerkt, de plaat behoud contstant een softy niveau zonder er eens een keer uit te springen.
Waardoor ze bij mij een onopvallende indruk achterlaten.

gisteren nog eens beluisterd, sterke plaat weer, 'Campershell Dreams' raakte me extra diep deze keer

Dit is een fantastisch laatste staaltje van Grandaddy. Uiteraard geen echt nieuws onder de sun op dit laatste album. Maar wel een aantal nummers die indrukwekkend genoeg zijn en het vakmanschap en liefde voor de echte popmuziek laten blijken. Meest favoriete track is " This is how it always starts", je ziet de groep als het ware wegzweven uit het nummer.

Sinds een half jaar mag ik mezelf tot de categorie 'Grandaddyliefhebber' rekenen. Eigenlijk heb ik de groep op heel korte tijd leren kennen. Hoewel dit hun laatste werk is, heb ik ze pas hiermee ontdekt.

Het begon met 'Elevate myself', een nummer dat ik in het begin niet slecht vond, maar echt overtuigen kon het toch niet. Na het horen van 'Jeez Louise' op hun website ging ik echter helemaal om. Wat een briljant nummer is dat! Ook 'Rear view mirror' kon ik best smaken. Tijd dus om heel het album eens te downloaden.

En ik moet zeggen: het viel zeker niet tegen. 'What happened...' is een pracht van een intro, gevolgd door het fenomenale 'Jeez Louise'. Slechts weinig nummers hebben het op zo'n korte tijd tot 5* geschopt in mijn lijstje. Op de rest van de plaat weet Grandaddy dat niveau jammer genoeg nergens meer te halen.

Toch is het ook nergens slecht. Elk nummer is op zijn eigen manier goed en er zit een goede samenhang tussen de nummers. Ik zou eigenlijk geen filler kunnen aanduiden, voor mij heeft elk nummer een meerwaarde. Favorieten zijn wel 'Jeez Louise', 'Summer... it's gone' en 'Rear view mirror'.

Voor mij is dit, na 'The sophtware slump', de 2e beste van Grandaddy. TSS staat op 4,5* (dat is toch écht wel hun meesterwerk), deze en hun eerste plaat stranden op een mooie 3,5* en Sumday moet ik nog meer luisteren, maar eindigt waarschijnlijk nog een half sterretje lager.

Eén degelijke plaat, twee goede platen en één briljante. Sterke band denk ik dan!

3,5* dus voor 'Just like the fambly cat'

Gisteren gekocht, meteen nog eens geluisterd en tot de conclusie gekomen dat daar gerust een halfje bij mag. Vier sterren dus voor één van de beste albums van 2006. Volgens mij zijn er veel bands die ervan dromen om op deze manier te kunnen eindigen...

4*

Ik denk dat je je inderdaad verkeerd bent ingestapt met dit album, ik heb ook pas aangeschafd en ben een groot Grandaddy liefhebber, maar deze cd , kan me nog niet gelijk pakken. Staan wel een paar nummers op die het hem gelijk goed doen.
had beter kunnen beginnen met The SwS, maar kan alsnog om je mening over deze band te wijzigen.

Voorlopig na 1,5 luisterbeurt, geef ik het 3 sterren, zal nog wel oplopen.

Als ik een greep doe in het fantastische oeuvre van één van de leukste bands van de afgelopen 10 jaar kom ik vaak uit bij Under the Western Freeway (4,5*) en nog vaker bij The Sophtware Slump (4,5* neigend naar 5*), en dat verdienen de eveneens puike laatste platen, Sumday (4*) en Just Like The Fambly Cat (eveneen 4*), eigenlijk niet. Want goed beschouwd heeft Grandaddy nooit een verkeerde plaat gemaakt.

Ook Fambly Cat staat namelijk weer vol met ontzettend leuke liedjes. Dan weer grappig, dan weer melancholiek, dan weer triestig, maar altijd met die typische Grandaddy sound; een ingehuurde clown die bij het verkeerde huis aanbelt en vervolgens de inwoners tegelijkertijd de stuipen op het lijf jaagt en de dag van hun leven bezorgd.

Hoogtepunten weer te over Jeez Louise natuurlijk, maar ook Rear View Mirror, Guide Down Denied of Elevate Myself zitten gewoon heerlijk in elkaar. Als de band er dan letterlijk een eind aan breidt in Shangri-La gaat de hoed af en kan slechts het volgende worden geconcludeerd:

Grandaddy

Heb deze voor een prikje gekocht in de Bilbo in Leuven: 3 euro is echt geen geld voor een cd. Ik kende nog geen cd's van Grandaddy. Ik ben aangenaam verrast. Deze is blijkbaar niet hun beste, maar toch vind ik het een goed album.
Ik zou dat meer moeten doen, gewoon cd's kopen in het wilde weg. Dat geeft echt waard aan je geld

'Where i'm anymore' doet me erg denken aan de hit van Dave Berry; 'this strange effect'

In retrospectief toch wel het album dat het minste met mij doet. Zoals de meesten (wat ik hier zioal lees) ben ik fan van de eerste twee albums. Dat zijn wat mij betreft echt klassiekers. Sumday is een waardige opvolger, maar de verrassing is grotendeels weg. En bij dit vierde album vind ik het al een uitdaging om favorieten aan te wissen. Ik hoor te veel herhaling van zetten en dan is de angel er wel een beetje uit. Tis zeker niet slecht, maar blijft ook niet hangen. Maar voor latere instapper is alles mogelijk anders. Tijd en plaats…

Okay, enige echte favoriet is Where I’m Anymore