Ace Frehley - Space Invader (2014)

Zoals wel vaker is 'Space Invader' al beschikbaar bij Spotify in het weekend voorafgaande aan de officiële release. De geruchten waren dat deze opvolger van 'Anomaly' uit 2009 meer in de lijn zou liggen van zijn fantastische eerste solo album uit 1978 toen hij nog lid was van KISS. Sindsdien is er de hoop dat er ooit een waardige opvolger hiervoor zal komen. Voorganger 'Anomaly' was een goede comeback met meer variëteit maar overtrof het eerste succes niet. Heb het nieuwe album nu 3x gehoord en meen dat het ook nu weer niet het geval is.

Inderdaad klinkt dit album in zijn gitaarrockende eenvoud veel zoals dat illustere début. Net als toen moest Ace het niet hebben van zijn stem of zijn teksten toch lijkt hij het nu met minder inspiratie te moeten stellen. Het space-thema wordt wel erg uitgemolken wat meer als armoede dan als thema over komt. Alhoewel sommige nummer wel klinken alsof ze op een KISS album anno 1976 – 1978 zouden hebben kunnen staan alleen mis je wel die inbreng van zij oude kompanen. Dan had 'Anomaly' meer variatie en klonk het af en toe of Ace ons zijn ervaringen met ons wilde delen.

De nummers die me muzikaal het meeste aanspreken zijn “Space Invader”, “Give Me A Feelin'”, “Change”, “Toys” en “Past The Milky Way”.

De cover van “The Joker” is overbodig, zeker als je het origineel kent. De afsluiter “Starship” is zo als zo vaak op een album van Ace een instrumentaal . Het haalt hier en daar letterlijk herinneringen op aan het wonderschone “Fractured Mirror” van dat eerste solo album maar kan er niet aan tippen.

Het is zeker geen slecht album het rockt lekker weg maar het overtroefd zijn eerste solo album niet. Gevoelsmatig klinkt het eerder als een prequel van dat album dan een opvolger.