UA - Sun (2004)

Zo, mijn eerste luisterbeurt zit erop. Dit was niet mijn eerste Japanse jazzplaat, maar wel de eerste van UA. En hij beviel prima. Hoogtepunt was voor mij de opener, meteen het meest chaotische nummer, denk ik zo. Ik hou niet bepaald van vocale jazz over het algemeen, maar dit was goed te pruimen. Ik ga dit later nog eens beluisteren voor een score. En eh, Sven, wat ik me afvraag: zou je je niet eens wat meer in jazz verdiepen met een jazzplaat op stekje 1? Lijkt me geen vruchteloze arbeid.