Jamiroquai - The Return of the Space Cowboy (1994)

Dat klinkt goed, tot nu toe is het echt letterlijk per album minder geworden. Maar als weer terug naar de oude sound gaan, zou het wel weer wat beter kunnen worden!

Zeer hoopvol, inderdaad. Maar ik zou pas echt overeind springen wanneer Toby Smith en Stuart Zender weer zouden meedoen...

De single Half The Man kwam in '94 vaak op MTV en was meteen erg onder de indruk van dit nummer. Het hypnotiseert me, er hangt een speciale sfeer om dit nummer heen, nog steeds!
Ook Stillness In Time is goddelijk. Andere favorieten zijn Light Years en het fantastische Space Cowboy!

Niet beter dan het eerste album overigens.

3,5*

Ben hem nu aan 't beluisteren, maar ondanks de grote muzikaliteit en 'leukheid' van dit album, is het toch allemaal wat van hetzelfde.

Deze plaat is inderdaad een herhaling van wat er op het eerste album gegeven is.

Maar dat stoort mij totaal niet.

Ik vind denk ik alleen Half the Man en Kids Got Funky Soul ietsjes minder geslaagd. Maar ook dat stoort me zelden.

Het muzikantschap op deze plaat is weer erg hoog. JK, Stuart Zender, Derrick McKenzie en Toby Smith zijn de 'core' van de band, aangevuld met wat anderen. Maar dat wisselt zowel live als in de studio.

Ik las overigens dat Zender niet het titelnummer heeft ingespeeld maar ene Mr. X...

De bootlegs uit deze tijd zijn allemaal zeer de moeite waard.

Dit wist ik niet! Ik vond al een aanzienlijk verschil zitten in het spel op de albumversie en die op de singleversie (wel door Zender ingespeeld). Ik las ook op een forum dat Zender not amused was over JK's beslissing om iemand anders op de albumtrack te laten bassen, wat ik me overigens goed kan voorstellen. Ik snap het ook niet helemaal. Zender is een fantastische snarenplukker, lijkt me.

Ik vind beide versies van de song lekker, maar toch gaat mijn voorkeur uit naar de epische albumversie.

Er zijn ook verschillende versies van deze plaat, waarbij de tracklijst wordt omgegooid. Zo begint de Amerikaanse versie met Space Cowboy en eindigt met Just Another Story.

Ik ben natuurlijk gewend te beginnen met 'Just Another Trilogy" maar ben wel benieuwd hoe mijn ervaring was geweest als ik deze plaat kende met Cheeba Cheeba als start.

Ik denk dat ik toch maar liever de plaat heb zoals ik hem ken. Het voelt raar om niet af te sluiten met de titeltrack.

Overigens is de officiele versie van Stilness in Time 2 minuten langer. Nooit begrepen dat de ingekorte versie op de cd kwam te staan.

Overigens is mijn favoriete track hier Manifest Destiny. Misschien wel het mooiste nummer van de band.

Ook Jamiroquai's tweede album staat bol van de vette funk. Niet heel uitbundig, maar zwoele funk met een jazzy ondertoon. Heerlijk baswerk, de deinende zanglijnen van Jay Kay en het volle warme geluid maken "The Return of the Space Cowboy" een lekker album om op te relaxen. Sommige liedjes zijn van aanzienlijke lengte en de repeterende melodieën zorgen soms voor een hypnotiserende sfeer. Lekker om op weg te dromen zo te zeggen. Net als "Emergency on Planet Earth" is "The Return of the Space Cowboy" een groovend album en lounge muziek pur sang.

Heb dit album in de jaren negentig grijs gedraaid, en het de afgelopen twee dagen weer eens op gehad. Briljant. Het zit muzikaal sterk in elkaar, heeft diversiteit en beleving. Wat mij betreft nog beter als 'Emergency on planet earth' was, maar daarna is het vlot bergafwaarts gegaan... Heb het meest recente 'Rock Dust Light Star' ook gelijk even geluisterd en nee: geen enkele originaliteit of vernieuwing meer.

Toch moet ik zeggen dat Return of the space cowboy ook voor een belangrijk deel zo briljant is door het geweldig (bass) spel van Stuart Zender. Ge-wel-dige loopjes, heerlijke verleiding, opzwepende riffs. Top.