Moonspell - Memorial (2006)

Na een aantal luisterbeurten dacht ik: wat een heerlijke plaat! Gaat in hetzelfde straatje verder als The Antidote, maar dan wat harder en soms de dreiging van een duister black metal sfeertje, maar gelukkig is het typische Moonspell geluid daardoor niet verdwenen. Na de intro wordt er meteen geknald met Finisterra, wat ik ook 1 van de betere nummers van dit album vindt. De cleane zang is bijna geheel verdwenen en komt af en toe nog in enkele nummers voor, zoals Luna; een schitterend nummer. Andere nummers die er voor mij bovenuit springen zijn: At the image of pain en Upon the blood of men. 4*

Ik vond hun laatste CDs wat minder, maar ik vind dat ze met deze CD goed hun nieuwere geluid vermengen met het oude meer gothische geluid. Erg donker en sfeervol en daar hou ik wel van. Toppers zijn: Once It Was Ours en Upon The Blood Of Men.

Irreligious haalde nog de nederlandse albumlijst, maar daar is het hier helaas en geheel onterecht bij gebleven, aangezien ze een groter publiek verdienen. Maar waarschijnlijk halen ze hun albumverkoop via andere kanalen (internet, bij concerten), dus hoef ik ook niet bang te zijn dat deze mannen niks verdienen aan het maken van opnieuw een geweldig album.
Gelukkig maken ze nogsteeds muziek die ze zelf (en hun fans!) geweldig vinden, zonder dat ze voor het grote geld gaan via MTV/TMF-vriendelijke wegwerpmuziek.

Moonspell keeps on ruling with Memorial (zolang deze albumtitel maar geen voorteken is).

Op dit album gaat de band weer een beetje terug naar zijn black metal roots (zoals op Under The Moonspell, Wolfheart). Het is tevens ook het hardste album van deze band tot dusver. Ik geef hem 4 sterren.

Beste plaat van deze metalformatie met gothic invloeden! Live ook grootste band, ze tijdens Typeonegative gezien.. heftig! 5 stars

Stevige beukplaat, een van de hardste die de band ooit gemaakt heeft. Goede songs in overvloed ook, met als resultaat een prima album. Persoonlijk had ik wel wat meer afwisseling en melodie willen hebben, maar ach, een kniesoor die daar over klaagt.

Geweldige plaat met goedgeluid: sinister, hard en bevlogen en zeker net zo goed als bijv.: Formulas fatal to the flesh van Morbid Angel qua dynamiek en gothisch als Sisters of Mercy. Ik ken Under Sataena nog niet maar die lijkt me ook goed.

Dit album komt volgende maand ook uit als volgens mij 2-lp doorzichtig rood vinyl in een gatefold hoes en met een bonus track.
Memorial | Record Store Day - recordstoreday.nl