MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Shane MacGowan and the Popes - The Snake (1994)

mijn stem
3,59 (37)
37 stemmen

Ierland
Rock / Folk
Label: ZTT

  1. The Church of the Holy Spook (2:59)
  2. That Woman's Got Me Drinking (3:24)
  3. The Song with No Name (4:06)
  4. Aisling (2:58)
  5. I'll Be Your Handbag (3:02)
  6. Her Father Didn't Like Me Anyway (4:01)
  7. A Mexican Funeral in Paris (4:49)
  8. The Snake with Eyes of Garnet (3:42)
  9. Donegal Express (2:55)
  10. Victoria (4:48)
  11. The Rising of the Moon (2:28)
  12. Bring Down the Lamp (3:12)
  13. Nancy Whiskey * (2:58)
  14. Roddy McCorley * (2:21)
  15. You're the One * (3:24)
  16. Haunted * (4:12)
  17. A Man Called Horse * (4:53)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 42:24 (1:00:12)
zoeken in:
avatar van frolunda
4,0
Sterke plaat van Shane al had hij hier niet meer de topvorm ten tijde van Rum,sodomy & the lash of If i should fall from grace with God.Toch wist hij er hier nog zo'n tien prima song uit te persen en een tweetal dat er net mee door kan.De opener The church of the holy spook rockt geweldig en alhoewel Shane hier niet op z'n best zingt past het wel goed bij de song.Dat zelfde geldt voor het nog betere That woman's got me drinking,inclusief bijpassende tekst.Vervolgens komen met The song with no name en Aisling twee absolute hoogtepunten.De eerste is een prachtige ballad zoals alleen Shane ze kan maken en komt qua kwaliteit dicht in de buurt van A rainy night in Soho.De tweede is een uitstekende folk song die zich ook kan meten met zijn beste werk bij de Pogues.I'll be your handbag vind ik dan een wat minder nummer maar daarna komen weer drie sterke nummers waarvan zo te horen ladderzat gezongen (of doet ie alsof) A Mexican Funeral in Paris zondermeer het leukste is.Daarna wordt het niveau wat lager maar kan zeker Victoria me nog wel bekoren..................The Snake bevat een mooie mix van Rock en folk en is voor mij toch Shane's laatste echte hoogtepunt,jammer want met zijn songschrijvers kwaliteiten behoort hij tot de allergrootsten.

avatar van Pietro
4,0
Zonder veel verwachtingen heb ik deze plaat jaren terug aangeschaft, omdat ik al wel wist dat Shane door overvloedig alcoholgebruik uit de band was gezet na Hell’s Ditch. Ik wilde het koste wat kost in mijn collectie hebben, omdat ik de platen van The Pogues met Shane allemaal wel kon waarderen.

Deze plaat kwam niet lang na Waiting for Herb uit, het eerste Shane-loze album van The Pogues. Ondanks mijn scepsis kan ik achteraf concluderen dat The Snake het ruimschoots wint van Waiting for Herb. Dat is voor een groot deel te danken aan de sterke composities zoals de venijnige opener The Church of the Holy Spooke. Shane is lang niet meer zo goed bij stem als voorheen, maar zijn rauwe stemgeluid past eigenlijk wel goed bij dat nummer.

Ook in songs als het folky Aisling, het heerlijk voortdenderende Donegal Express en de meer rockende composities als That Woman’s Got Me Drinking en Victoria klinkt Shane zeker niet slecht. Er staan wel een paar missers op het album, maar het is hem vergeven. Shane heeft met The Snake mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen: 4*.

avatar van potjandosie
4,0
Shane MacGowan was het niet verleerd om goede songs te schrijven, zoals blijkt uit dit debuutalbum met The Popes met 10 "originals" van Shane plus 1 Gerry Rafferty cover "Her Father Didn't Like Me Anyway en de traditional "The Rising of the Moon".

met de folky ballad "The Song With No Name" dat qua melodie en sfeer wel iets weg heeft van "A Rainy Night in Soho", het up-tempo "Aisling" een nummer in de beste Pogues traditie en het folky "The Snake With Eyes of Garnet" voegde hij weer een aantal klassiekers toe aan zijn oeuvre.

de 2 openers van dit album en "Donegal Express" hebben die bruisende, "punky" energie en roepen de hoogtijdagen van de Pogues in herinnering. ook op de dampende rocker "Victoria" met gierende gitaar riffs gaat het ouderwets los, evenals op "A Mexican Funeral in Paris" dat rockt en swingt met een blazerssectie en sax solo.

niet alles is even sterk, zoals de recht toe recht aan rockers "I'll Be Your Handbag", de cover "Her Father Didn't Like Me Anyway en de instrumentale afsluiter "Bring Down the Lamp".

behalve de band The Popes speelden er ook sessiemuzikanten mee op dit album, waaronder de Dubliners leden wijlen Barney McKenna (tenor banjo), John Sheahan (fiddle, whistles), Brian Roberson (Thin Lizzy) op lead gitaar en ex Pogues leden Spider Stacy (whistles) en Jem Finer (five string banjo).

een alleszins genietbaar album, kwalitatief minder dan het trio klassiekers uit de begintijd van de Pogues, maar beter dan hun album "Peace and Love".

Album werd geproduceerd door Dave Jordan & Shane MacGowan
Recorded at Sarm East, Windmill Lane, Marcus, Raezor

Spiritual guidance: Luke Kelly, Jimi Hendrix, Bird (Charlie Parker), Trane (John Coltrane) & The Holy Spook (de heilige geest)

R.I.P. 30-11-2023

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 00:14 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 00:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.