Starset - Transmissions (2014)

In early 2013, the society received information from a radio astronomer that opened Pandora's Box on the true scope and intent of the USCOO and its members. In fact, the discovery went well beyond anything the society could have imagined. This information directly effects everyone on planet earth.

Juist ja, Starset heeft een mysterieus verhaaltje bedacht om muziek en band te promoten. De site van de band bevat allerlei verhalen over een ruimtereiziger, een bijzondere 'message' en ene Dr. Aston Wise. Ook in de eerste videoclips wordt het verhaal (overigens fraai) vormgegeven, maar natuurlijk draait het om de muziek...

Transmissions is een heuse science-fiction-rock-opera geworden. Qua geluid doet het me erg denken aan de eerste plaat van 30 Seconds to Mars. Andere bands die bij me opkomen zijn Breaking Benjamin en soms flarden Lostprophets. De zanger heeft een behoorlijk goede strot, die mij af en toe iets té poppy wordt, maar verder zit deze cd gewoon erg goed in elkaar. Het is wat gelikt, zo nu en dan iets te bombastisch, maar als geheel blijft het heerlijk hangen. De singles Carnivore en My Demons zijn hier uitstekende voorbeelden van.

Het verhaal van de band is leuk bedacht, maar voegt voor mij uiteindelijk niet veel toe aan het geluid van deze plaat, die prima op zichzelf kan staan.

Erg blij deze band ontdekt te hebben. Het geluid doet sterk denken aan het debuut-album van 30 Seconds To Mars, maar dan wat meer poppy en toegankelijk. Tegelijkertijd is alles wel lekker stevig en bombastisch. De band weet uitstekende, aanstekelijke songs te schrijven die zich al snel in je hoofd nestelen. Luister bijvoorbeeld maar eens naar het meeslepende Carnivore. Men heeft daarnaast een prima zanger in huis. Het album boeit over de hele linie en zit productioneel zeer verzorgd in elkaar. Kortom, dit is een droomdebuut van een veelbelovende band, waar we hopelijk meer van gaan horen. Ik ga in ieder geval snel het tweede album, Vessels, beluisteren.

Een soort Linkin Park meets Maroon 5, maar dan met iets meer talent voor songwriting. In ieder geval t.o.v. Maroon 5 dan. Het klinkt allemaal weliswaar alsof het 10 à 15 jaar te laat is uitgebracht, maar op zich mag ik die retrosound wel. Op de tweede helft van het album zakt het energieniveau af en toe wat ver terug, maar er staan best een aantal goede nummers op.

Echt storend is dat het album veel te lang duurt en vooral de oorzaak daarvan: nietszeggende, neuzelige intro's/outro's/intermezzo's die enorm het tempo uit de plaat halen en nogal pretentieus overkomen. Met dit soort muziek moet je niet een of ander hoogdravend concept willen presenteren. Het zijn gewoon rechttoe rechtaan poprocksongs waarmee je in één ruk door een leuk plaatje van 40 à 45 minuten kunt maken. De continue pauzes hebben nogal een vermoeiend effect.