iamamiwhoami - Blue (2014)

De nieuwe iamamiwhoami lijkt op het eerste gehoor wat toegankelijker: ik hoor een lichte Cocteau Twins echo maar ook de Noorse Susanne Sundfør heeft er wat van weg en heel af en toe zelfs Robyn (Ripple is dan wel een betere Robyn).

Deze wat minder experimentele kant bevalt me eigenlijk prima want ondanks dat het misschien wat makkelijker in het gehoor ligt zijn de nummers pakkend en is die ijslaag best wel weg te smelten en dan blijven 10 hartverwarmende nummers over die stuk voor stuk staan als een huis.
Het snufje 80's die eroverheen gaat maakt het overigens ook extra interessant.

Onverwacht aangenaam album!

Pfoeh vreselijk goede plaat dit zeg, prachtige, dromerige synthpop met Kate Bush achtige vocalen. Het is mij een raadsel waarom dit album niet enorm populair is , ook hier op Mume, temidden van de vele rotzooi die er gemaakt wordt. Kwaliteitspop!