Pekka Pohjola - Keesojen Lehto (1977)

Oei, dit album is toch wel een juweeltje...

Uit de kast getrokken omdat ik vanavond las dat de beste man gisteren is overleden.

Fraai album, dat tot stand is gekomen in nauwe samenwerking met Mike (en Sally) Oldfield. Dat maakt dat het hele album erg 'Oldfield-achtig' aandoet. 'Keesojen Lehto' is de oorspronkelijke titel voor de Finse thuismarkt, maar in de meeste andere landen werd het album als 'The Mathematician's Air Display' uitgebracht door Pekka (zonder achternaam). Vooral kant A met Oivallettu Matkalyhty (The Perceived Journey-Lantern), Kädet Suoristavat Veden (Hands Straighten The Water) en het magistrale Matemaatikon Lentonäytös (The Mathematician's Air Display) behoren tot het beste werk van deze Finse bassist en multi-instrumentalist.

iets meer dan half uurtje muziek maar wel met prima muziek. De rol van Oldfield is dermate herkenbaar dat elke Oldfield adept van het oudere werk dit eens zou moeten proberen.

voor de liefhebber zie re-issue op Esoteric Records.

Uitstekende plaat. Heeft inderdaad Oldfieldachtige klanken, maar ook meer dan voldoende eigen (Fins) geluid. Neigt wat meer richting jazzrock. Heb de goede man ooit nog live gezien bij de uitvoering van Incantations van Mike Oldfield, dat maakte het optreden van Mike voor mij extra bijzonder. Het gros dat in de zaal zat, had waarschijnlijk geen flauw idee dat Pekka Pohjola de bas beroerde.

Een prima plaat, ik zou hem nooit gekocht (of sowieso) ontdekt hebben als Mike Oldfield er niet op meespeelde. Maar qua sfeer en werk zeer de moeite waard, ik neig bijna naar 4 sterren...

Als Oldfieldfan nooit geweten dat hij hier op meespeelde; maar eens snel opsnorren dan.

Dit is een erg gave plaat van Pekka.

Opgenomen met een keur van topmuzikanten: Mike Oldfield, Sally Oldfield, Pierre Moerlen, George Wadenius, Vesa Aaltonen en Wlodek Gulgowski.

Opgenomen en geproduceerd door Pekka en Mike, waardoor het geheel echt klinkt als een samenwerking. Toch is deze plaat oorspronkelijk uitgegeven als Pekka soloplaat.

Zo dachten de labels die dit heruitgaven anders over. Zo is de plaat onder een andere naam (The Consequences of Indecisions) onder de naam Mike Oldfield uitgebracht maar ook als Mike & Sally Oldfield, Pekka Pohjola (zonder titel).
Schijnbaar verkocht de naam Oldfield beter dan de naam Pohjola.

Om het nog ingewikkelder te maken is de plaat onder de naam van Pekka in drie talen uitgegeven (Fins, Zweeds, Engels), waarbij de titels allemaal anders zijn vertaald.

De versie die ik heb is de Happy Bird (1981)-uitgave. Deze is dus verschenen als een Mike en Sally Oldfield, Pekka Pohjola plaat.
De hoes is geheel wit met een grijs driehoek. Erg saai.

Wat overblijft is de muziek, en deze is subliem. Het brengt het beste van Gong, Oldfield en Pohjola samen. Stoere drums, huilende Oldfield solo's, zingende bassolo's en wat mooie Sally-zang ertussen door.

Maar het is niet alleen Oldfield die de aandacht trekt hier. Op de nummer 1 van kant a speelt juist gitarist George Wadenius, toetsenist Wlodek Gulgowski en drummer Vesa Aaltonen de sterren van de hemel. Op kant b laat hij alle muzikanten spelen op het weergaloze nummer 2.

De plaat eindigt met een grappig ludiek liedje. Ook weer met Mike en Sally.

Welke versie je ook hebt en hoe de songtitels ook op jouw versie mogen heten: de muziek is geweldig. En uiteindelijk spelen de heren (en dame) op elkanders platen over en weer, dus bij één samenwerking is het niet gebleven.

Matemaatikon Lentonäytös is een meesterwerk dat elke liefhebber van Oldfield goed zal smaken. Goede plaat!