Manuel - Krang (1996)

Voor Father McKenzie en een ieder die dit lezen wil.


Als in 1995 in stilte wordt besloten om de band Fratsen op te heffen, trekt Andre Manuel zich terug. Thuis creëert hij zijn eigen muur om zich heen, net als Pink Floyd (die hij zeker ook bewonderd), en gaat klein aan de slag in zijn eigen wereldje Krang.
Een zeer geslaagd lo-fi product van eigen bodem zal het muzikaal hoogstaand eindresultaat zijn.
Tevens zouden deze nummers ook in zijn theatershow Krang gespeeld worden, waar hij begeleid wordt door muzikanten, die later de band Krang zullen vormen.

De Nar is de twijfel over zijn kwaliteiten als cabaretier, en de angst om op het podium af te gaan.

Ook De Harmonie is een nummer waar je al goed het speel plezier van de latere Krang in hoort. De Harmonie die later verkocht aan de duivel het nummer De Ketterse Fanfare zal vormen op het latere album How!

Hol zal later vervolgens nog regelmatig live gespeeld worden; al zal deze pure versie mij steeds het meeste aan spreken. Het is de afsluiting van de pubertijd en het bewust worden van volwassenheid.

Eikel is typische Andre Manuel cabaret; een te klein geschapen man met een te grote piercing door zijn gevalletje; waardoor hij hem niet meer omhoog krijgt.

Het hoogtepunt van het gehele oeuvre blijft De Kraaien; voor mij het beste Nederlandstalige lied dat er ooit geschreven is.
Het perfecte uitvaart lied. Hier wordt met een soort van cynisme verteld hoe Andre Manuel het liefste de aarde naar zijn dood zou willen verlaten; het geeft mij nog steeds kippenvel.
Ga deze man live zien; bij elk concert wordt De Kraaien nog gespeeld, en ervaar het zelf.

Kleinzieligen begint ook klein, en is wat onsamenhangend.
Zijn visie over Nederlandse soldaten vechten in het buitenland; in elkaar gezet onder een flinke joint, zullen we maar zeggen. Het minste op dit album.

Lieveling is een liefdesliedje, maar dan op de rauwe Manuel manier vertolkt; iets wat hij later nog beter zal doen met Soogdier.

De Straat is zijn kijk op de mensen die aan de onderkant van de maatschappij belanden, en het geluk dat hij heeft daar niet te belanden.

Gek is een teveel aan overbodige informatie in deze dwaze wereld die de hersenen pijnigen.

Met Leef hoor ik zijn kijk op de meelopers in deze tijd. Hij kan er wel aan mee doen, maar verzet zich liever, dan als een soort van Frankenstein (een creëert monster) door het leven te gaan.

De afsluiter Krang is dus zijn eigen kleine wereldje, waar hij zich steeds meer in terug trekt (The Wall van Pink Floyd dus), zal hij naar buiten treden, en het album aan anderen laten horen; of moet hij zich toch terug trekken, om verder als kluizenaar door het leven te gaan.
Mooi gebracht als zijn eigen scheppingsverhaal.

De Kraaien is een begravenis, een ceremonie die tegen een wens ingaat.
Nog niks afgesproken, nog niet eens een kist. Niet betaald voor zijn uitvaard,
en nog niks besproken met Monuta. Zijn aderlijke familie alles regelend, voor de lang verloren zoon. Eenvoudig en vroom levend, totaal anders dan zijn bloedverwanten.
Het zijn goede mensen, maar anders dan hij. Hij is overleden en wordt herdacht.
Terwijl hij boven de mensen uitstijgt en alles overziet, zo had hij het niet gewild.

De stoet vanuit de kerk
Tegen al mijn wensen in
Een laatste avond in de kroeg
Maar de familie had geen zin

'T zijn zulke brave burgermensen
Grijze mussen berelaf
Ik kan sputteren wat ik wil
Ze dragen me naar mijn graf

Daarna weer terug op aarde gekomen, vol verrijking.
Eindelijk nagedacht over zijn begravenis,
veel mensen willen dat niet, dat vooruit denken over de dood.
Toch moet het eens en dat wist André ook..

Nee, Krang bestaat niet alleen uit het perfecte De Kraaien, nee ook uit andere schiterrende liederen. Zachte en grauwe liedjes met vlijmscherpe teksten van deze duizendpoot.
Cabaretier, muzikant en schrijver, hij kan van alles en hier laat hij zijn muzikale kracht zien.

Het album is van zeer hoog niveau, zonder mindere nummers en met een geweldige uitschieter, namelijk De Kraaien.
Vanaf dat De Nar het album inwijd, begint een rustige reis door zelfimpressie en eenzaamheid.
Teksten van erg hoog niveau, cynisch, scherp en humorvol.
De zwartgalligheid bekleurt het album, en dat vormt een perfecte combinatie met de teksten.
Poëzie ondersteunt door ingetogen en beschrijvende muziek.

Een singer-songwriter wil ik André Manuel wel noemen na dit album.
4,5* deel ik uit, het is prachtig, maar niet de ultieme perfectie.
Het is ook niet een album wat ik vaak zal opzetten, maar De Kraaien is wel een nummer dat ik nog vaak zal draaien. Èen van mijn favoriete nummers.

Een sterk album waar ik makkelijk van kan genieten en dus bedank ik Deric Raven voor de tip!

Ronduit briljant album. Andre Manuel is verreweg een van de meest inhoudelijke artiesten van ons land. Krang is een meesterwerk.

André Manuel verdient een veel groter publiek. Ik vind hem de Nederlandse Tom Waits, volg hem al sinds 1999 en herrinner me aan zijn (voor mij eerste kennismaking) concert in De Kom in Nieuwegein. Nee, de zaal was verre van vol, achter mij zat een ouder echtpaar: hij kon André's harde humor zeer waarderen, zij niet (uitgestreken smoel) en ze vertrokken al in de pauze, daarmee hét bewijs dat André niet iedereen's kopje thee is. Maar ik genoot met volle teugen, vooral De Kraaien door André in z'n eentje op harmonium kwam 'hard' binnen (kippenvel). Na het concert de wonderschone cd Krang gekocht die door André is gesigneerd incl. zijn persoonlijke vermelding 'dank u'. En nee, in de top2000 zal je hem niet tegenkomen, erg zonde want Kraaien mag zeker in de top 10!, maar ik koester zijn eigenzinnigheid, briljante teksten en 'in your face' humor. De grootste bard van de Achterhoek wat mij betreft, hoop dat hij nog lang prettig eigenwijze en actuele liedjes mag blijven maken.